We gaan het weer even over een andere boeg gooien met een JRPG-game met old school 2D-pixelartgraphics, namelijk: SoulStream Saga. Toen ik de Steam-demo opstartte, had ik eigenlijk nog geen idee wat me echt te wachten stond.
Wat ik wel weet is dat ik tegenwoordig geen grote verwachtingen meer heb na de afgelopen indiegames, maar wel een gezonde portie nieuwsgierigheid. Persoonlijk lijkt dit dus de beste manier om deze wereld binnen te stappen en te kijken of dit een ‘Yay’ of een ‘Nay’ wordt.
Onder de motorkap van deze game ligt een duidelijke JRPG-structuur. Naarmate je verder komt, begin je je personage subtiel te ontwikkelen; geen ingewikkelde skill trees, maar eerder gerichte en unieke keuzes die je speelstijl langzaam zullen vormgeven. Het lijkt mij bewust wat ingetogen, maar daardoor ook weer persoonlijker: je groeit mee met de game en je personage, in plaats van dat je meteen alles naar je hand zet (dit is wel een verfrissende intake). In de demo begin je op max level zodat je de game echt uit kan proberen zonder tegenslagen. Zelf vind ik dat een klein beetje jammer, maar op zich niet storend.
De combat geeft daar een interessante draai aan met een gedeeld Active Time Battle-systeem. In plaats van de klassieke ’turn based combat’ draait alles om timing, druk opbouwen en slimme beslissingen maken op het juiste moment.
Acties kosten tijd om uit te voeren, wat betekent dat je constant moet afwegen: ga je door met je aanval, of probeer je een vijand te onderbreken voordat die je kapotsloopt met een megacast? Die momenten van twijfel maken gevechten in deze game net iets spannender.
Ook speelt het elementaire systeem een grote rol. Zowel jij als je vijanden hebben zwaktes en resistenties en jouw affiniteit verandert afhankelijk van je huidige stance; die weer beïnvloed wordt door de skills die je gebruikt. Het zorgt ervoor dat je niet zomaar dezelfde strategie kan blijven herhalen; je moet blijven aanpassen en vooruitdenken. Dit maakt het allemaal wat minder repetitief zoals in andere turn-based JRPG games.
Vijanden doen dat trouwens ook. Ze reageren actief op wat er gebeurt in het gevecht; healen, buffen, onderbreken of samenwerken. Hierdoor krijgen encounters een zekere onvoorspelbaarheid. Het voelt hierdoor dus minder als een vast patroon en meer als een dynamisch duel (de vijand kan hierdoor dus ook spontaan als een zombie onder een baksteen naar je enkels grijpen en je verrassen).
Gear en items geven je ook weer net dat extra beetje controle. Door te experimenteren met gear en hulpmiddelen kan je je beter voorbereiden op wat er komen gaat, zonder dat het systeem overdreven complex wordt.
Alles samen zorgt ervoor dat de combat, net als de rest van SoulStream Saga, draait om aandacht en intentie en hiermee niet om snelheid, maar om het maken van de juiste keuze op het juiste moment.
Graphics en sfeer
Wat ik vooral in SoulStream Saga zo tof vind, is dat de sfeer wordt gekoppeld aan een duidelijke liefde voor oldschool JRPG’s met de 2D-pixelart. De game kiest niet voor discospektakel of hyperrealistische visuals, maar voor een stijl die voor mij wel echt oud en vertrouwd aanvoelt, zeker als je bekend bent met klassieke titels uit het genre.
Deze invloed zie je sterk terug in de graphics. De omgevingen, duidelijke silhouetten en een correcte visuele opbouw zorgen ervoor dat alles goed leesbaar blijft tijdens het spelen en je geen errors in je brein krijgt tijdens het spelen op een 4K-beelscherm.
Het doet mij echt denken aan oudere JRPG’s waarin gameplay en overzicht belangrijker waren dan visuele drukte (soms mis ik deze tijd nog wel eens). Daardoor voelt het verkennen logisch en prettig, zonder dat je constant hoeft te zoeken naar wat belangrijk is.
Er zit structuur in de presentatie, waardoor het spel een traditionele flow krijgt. Je beweegt van gebied naar gebied op een manier die voor mij bekend aanvoelt, zonder dat het saai wordt.
Persoonlijk maakt deze balans dat SoulStream Saga visueel niet alleen nostalgisch aanvoelt, maar ook functioneel sterk genoeg is. Het is een stijl die niet probeert uit te spatten, maar precies doet wat nodig is om de oldschool ervaring te ondersteunen.
Voor mij voelde SoulStream Saga als zo een game die je “even snel" probeert… en dan ineens zit je er weer volledig in. En ja, misschien ben ik daar zelf ook niet helemaal objectief in; mijn lichte (oké, vrij serieuze) JRPG-verslaving helpt daar ook niet echt bepaald bij.
De demo doet in ieder geval precies wat ik had gehoopt: net genoeg laten zien om me nieuwsgierig te maken, zonder alles al direct weg te geven. Het heeft die herkenbare elementen waar ik persoonlijk meteen zwak voor heb; strategie, opbouw en een eigen tempo, terwijl het op een manier gebracht wordt die niet stoffig aanvoelt.
Of dit uiteindelijk een grote hit wordt, geen idee. Maar voor mij is het simpel: dit is er weer zo eentje die stilletjes op mijn radar is geslopen… en waarschijnlijk ook niet meer verdwijnt. Mijn backlog kijkt me inmiddels ook licht verwijtend aan.
