Review: Ebola Village

Gameverdict

Russisch zombiegalore. 6

Score 6

Na mijn vorige review, die helaas een pijnlijk laag cijfer kreeg, merkte ik dat mijn verwachtingen een stuk lager lagen. Misschien maar goed ook. Om heel eerlijk te zijn hoop ik toch stiekem op een nieuwe, persoonlijk traumatische ervaring, maar dit keer zonder al te veel vertrouwen vooraf. Ik wil gewoon zitten in een donkere kamer en een game spelen die me een beetje ongemakkelijk gaat maken.

Zo sta ik dan nu op het punt om Ebola Village op de PlayStation 5 op te starten.

Geen torenhoge verwachtingen en geen hieperdepiep. Alleen nieuwsgierigheid. En misschien is dat wel precies de juiste instelling om weer een nieuwe survival horror in te gaan.

Wat ik wél weet, is dat ik een grauw, verlaten dorp ga binnenstappen. Wat ik níet weet, is wat me daar precies te wachten staat en hier ga ik jullie lekker in meenemen.

Let op, deze review kan spoilers bevatten.

Ebola Village is een klassieke horrorgame, geïnspireerd op de originele survivalgames uit de jaren 90. Het is een moderne first-person avonturengame waarin hoofdpersoon Maria de mysterieuze gebeurtenissen in de Sovjet-Unie onderzoekt.

Maria zit in haar appartement naar haar favoriete serie te kijken (uiteraard in haar ondergoed, het begint natuurlijk goed), wanneer de uitzending wordt onderbroken en een live-uitzending over een biologische dreiging begint. Ze gaat naar het dorp om haar moeder en haar ex-man Ruslan te bezoeken… en dan beginnen er vreselijke dingen te gebeuren…

Je moet de complexe geschiedenis ontrafelen en ontdekken wat er is gebeurd en wie erbij betrokken is.

Gameplay en Mechanics

Wat mij direct is opgevallen, is hoe de omgevingen zijn vormgegeven. Het dorp geeft je direct een sombere en beklemmende sfeer; elke locatie voelt verlaten, maar tegelijk weet je dat er iets dreigends achter elke stoeptegel ligt.

De setting van het Sovjetdorp is overtuigend neergezet, met details die het geheel geloofwaardig maken. Daarbij helpt het geluid enorm: krakende vloeren, verre echo’s en subtiele omgevingsgeluiden zorgen ervoor dat je constant op scherp staat. Echter, ik liep wel tegen het feit aan dat alles Russisch is. De teksten ingame en voice-overs. Ik heb de instellingen bestudeerd en dit is op de PlayStation 5 niet te veranderen.

Maargoed, moving on; je kan met veel objecten in de omgeving aan de slag, wat het verkennen interessant maakt. Het voelt wat minder als loos decor.

Waar het spel wat mij betreft wat steken laat vallen, is in de gameplay zelf. Het gevechtssysteem oogt op papier solide, met verschillende wapens die elk hun eigen gevoel en impact hebben, maar in de praktijk speelt het niet altijd even soepel. Vooral met een PlayStation-controller is het richten behoorlijk lastig, wat gevechten soms frustrerender dan spannend maakt. Vijanden reageren ook onrealistisch op schoten, maar het damage-systeem maakt confrontaties wel wat rauwer en directer; er vliegt van alles van de zombies af, ook een… pruik? Echter, dit kan niet volledig verhullen dat de besturing tegenwerkt, en niet echt “je van het" is.

Graphics en Sfeer

Grafisch gezien is Ebola Village niet echt een technische showcase voor de PlayStation 5 en heel eerlijk gezegd hadden de graphics hier en daar ook wel wat beter gekund (zeer zeker als de screenshots er beter uitzien dan de game tijdens het spelen). Texturen ogen soms wat vlak en bepaalde omgevingen missen de finesse die je anno nu toch verwacht. Tegelijkertijd blijft het op zich toch wel redelijk speelbaar en functioneel; het stoort nergens zó erg dat het de ervaring volledig onderuit haalt. Soms moest ik wel gniffelen om de slechtere graphics.

Wat de game mist aan puur next-gen vuurwerk, maakt het deels goed met sfeer; mits je niet door het Russische voice-overgedeelte kan kijken. Het draait hier niet om hyperrealistische gezichten of duizelingwekkende ray tracing, maar om toon en aankleding. En die zitten redelijk goed.

De sfeer is dan uiteindelijk de grootste kracht van de game. Het is geen spectaculaire horror vol jumpscares. Ondanks de grafische beperkingen weet de game daardoor toch een blijvende indruk achter te laten; al blijft het gevoel hangen dat er visueel meer in had kunnen zitten.

Ebola Village is geen game die iedereen zal overtuigen. Het is geen grafisch spektakel, geen technisch hoogstandje en ook geen titel die je echt bij de hand zal nemen. Wat het wel wil zijn, is een speelse knipoog naar klassieke survival horror. Wel met een duidelijke focus op sfeer en spanning, en daar slaagt de game dan wel een beetje in.

Tegelijkertijd zijn de minpunten voor mij persoonlijk lastig te negeren. De graphics hadden in dit tijdperk simpelweg beter gekund; sommige omgevingen en textures ogen gedateerd en missen de afwerking die je van een moderne release verwacht. Daarnaast voelt de gameplay niet altijd even sterk. Vooral het richten met een PlayStation-controller kan behoorlijk frustrerend zijn, wat gevechten soms onnodig stroef maakt.

De game heeft dus duidelijk echt wel wat ruwe randjes. Het feit dat de voice-overs in het Russisch zijn, is op zich grappig en draagt bij aan de algehele sfeer, maar cutscenes gaan zo snel voorbij; je mist dan de kans om subtitels te lezen. Ik had oprecht echt gehoopt dat ik na de laatste game een wat hogere score zou mogen geven.

Helaas pindakaas. Want zoek je een intense actie-ervaring met vloeiende combat en cinematografische pracht en praal, dan is dit waarschijnlijk niet jouw game.