Review: NZXT N7 B550

Review: NZXT N7 B550

• Productpagina

• Specificaties
• Showcase
• BIOS/UEFI
• In de praktijk
• Conclusie

NZXT is inmiddels geen onbekende speler meer binnen het segment van moederborden. Met de N7 Z390 en Z490 maakte de fabrikant haar focus duidelijk: minimalisme. Dusver heeft NZXT enkel Intel-borden uitgebracht en met de recentelijke komst van Rocket Lake-S zou de verwachting simpel zijn: een onthulling van een Z590-moederbord, toch? Zodoende heeft een aankondiging van een nieuw bord plaatsgevonden, maar grappig genoeg voor het rode kamp, ofwel AMD. In dit geval mag het de NZXT N7 B550 zijn, gericht op het middensegment.

Nou betekent dat overigens niet dat een Z590-bord niet onderweg is. Het bedrijf heeft de komst daarvan bevestigd en aan de andere kant gehint naar een mogelijk AMD X570-bord. Kortom, er is nog zat om naar uit te kijken in de toekomst. Maar hoe zit het dan met de NZXT N7 B550? Dat mag alvast een interessante uiting betreffen, want qua features treffen we o.a. ondersteuning aan voor het gloednieuwe Wi-Fi 6E, Bluetooth 5.2 en behoorlijk wat algemene connectiviteit. Op dat front lijkt NZXT geluisterd te hebben naar feedback op de voorgaande borden.

Uiteraard mag ook de N7 B550 dan weer voorzien zijn van het typerende NZXT-schild. Het resultaat is een minimalistisch en schoon ontwerp, waar liefhebbers van kunnen smullen. Het onderliggende bordontwerp is dan, eveneens zoals voorheen, afkomstig van ASRock. Het eindresultaat oogt visueel gezien en qua features interessant, maar de prijs mag hoog zijn. De NZXT N7 B550 komt namelijk met een adviesprijs van € 229,90. Is dat het waard voor een luxueus AMD B550-bord? Dat gaan we nader bekijken.

Hieronder treffen we de specificaties aan;

Connectiviteit alom

Bij het grondig inspecteren van de specificaties - en bestuderen van de productfoto’s - valt een aantal zaken op. Op dat front zijn M.2-SSD’s als eerste te bespreken, want NZXT levert bij de N7 B550 verrassend genoeg geen M.2-heatsink(s) mee. Dat is voor een moederbord van meer dan 220,- euro ongebruikelijk. Daarnaast is het tweede M.2-slot beperkt tot een snelheid van PCIe 3.0 x2 in plaats van 3.0 x4 én datzelfde M.2-slot is qua bandbreedte gedeeld met SATA-poorten 5 en 6. Mocht je dus veel opslag willen plaatsen in de N7 B550, dan is dit verre van het ideale bord.

Gelukkig staat tegenover de M.2-minpunten een lading aan connectiviteit. De volgende opvallende zaak is namelijk het aantal USB-poorten op het I/O. Het betreft tien stuks, waarvan vier USB 3.2 gen 2 (10 Gbps). Eéntje daarvan mag dan USB Type-C zijn en intern is ook een header aanwezig voor USB 3.2 gen 2 Type-C. De bandbreedte die de B550-chipset biedt, is door NZXT dus toegewezen aan USB-connectiviteit. Oh, en aan netwerkfeatures zoals Wi-Fi 6E via een Intel AX210, Bluetooth 5.2 en één 2,5 Gbps-ethernetpoort via een Realtek RTL8125BG-controller.

Het doel van NZXT lijkt dan mede duidelijk te zijn: features op het bord rammen tot het uiterste. Andere voorbeelden daarvan zijn het zestal 4-pins-fan headers en knoppen op het I/O voor een CMOS-reset en BIOS-flashback. In die zin heeft ASRock iets unieks klaargestoomd voor NZXT, want ja, het onderliggende ontwerp is wederom afkomstig van die partij. Verder is er sprake van een alledaags B550-bord met typerende PCIe 4.0-features, ondersteuning voor Ryzen 3000/5000 en een gemiddeld 12+2 powerfasedesign voor degelijk overklokpotentieel. Laten we het bord en de features maar eens nader bekijken tijdens het uitpakproces.

Net zoals de N7 B550 zelf mag ook de verpakking minimalistisch, doch overduidelijk NZXT zijn. Hoewel een wit bord op de voorkant van de doos aanwezig is, betreft het in dit geval de zwarte uiting. Welke kleur het betreft, wordt aangegeven middels een sticker aan de bovenzijde. Bij het openen zien we vervolgens een bruine doos tevoorschijn komen, waarin het eerste AMD-bord vand de fabrikant ons te wachten staat.

Bij het omhoog tillen van de deksel krijgen we alvast een glimps van het moederbord, maar die laten we nog even in de anti-statische verpakking. Onder het bord zijn de accessoires te vinden, waaronder de antennes voor Wi-Fi, een uitvouwbare handleiding, een viertal SATA-kabels en schroefjes voor M.2-SSD’s. Voor een gemiddeld B550-bord niet ongewoon en conform de verwachting.

Vervolgens doorbreken we de spanning en tillen we de N7 B550 uit de verpakking. Het bord wordt beschermd door een omhulsel van schuim en dat valt zeker wel te waarderen. Er zijn moederborden met een verdubbeld prijskaartje die met een dergelijke bescherming nog niet aangeleverd worden. Eenmaal uit het schuim getrokken, krijgen we een eerste indruk van het moederbord: schoon, minimalistisch en stijlvol. Niet verkeerd, NZXT.

Het eerste aspect om te bekijken, waar ik persoonlijk naar uit heb gekeken, is de I/O-zijde. Wat een lading connectiviteit, zeg. Zo zien we bovenaan als eerste de knoppen voor BIOS Flashback en de CMOS Reset. Daaronder treffen we de HDMI-poort en aansluitingen voor de Wi-Fi-antennes aan. Daaronder begint de heftige reeks aan USB-connectiviteit met een tweetal USB 2.0-poorten. Onder die aansluitingen is de USB Type-C-poort te vinden van 10 Gbps.

Daarnaast en -onder zijn de USB Type-A-poorten van eveneens 10 Gbps te vinden en de 2,5Gbps-ethernetpoort. Dáár dan onder zijn de laatste vier USB Type-A-poorten van 5 Gbps te zien. Kortom, een tiental USB-aansluitingen in totaal, waarvan acht stuks bloedjesnel. Een flinke verbetering t.o.v. voorgaande NZXT-borden voor Intel. Afsluitend is er een ingang voor optische audio (S/PDIF) en typerende audio-aansluitingen.

De volgende blik die we werpen, is op het gros interne aansluitingen. Boven het PCIe 4.0 x16-slot is het NZXT-logo zichtbaar; dat is overigens op de magnetische cover waaronder de eerste M.2-aansluiting zich bevindt. Daar kijken we bij de laatste reeks foto’s even naar, inclusief andere verrassingen onder het schild.

In de verdere plaatjes zien de socket en het powerfasedesign, waarbij laatstgenoemde bedekt is met een heatsink. Opvolgend zijn de geheugensloten, de 24-pins-voedingsaansluiting en interne USB Type-C-header te zien. Daarna is het zestal SATA-poorten aan de beurt en een tweetal USB 3.0-headers. Had ik al benoemd dat de N7 B550 veel USB-connectiviteit biedt?

In de laatste plaatjes zijn enkele 4-pins-fan headers te vinden, waarvan er in totaal zes zijn. Naast de fan headers boven de geheugensloten zijn ook twee headers te vinden voor NZXT-verlichting. Het bord zelf mag zonder verlichting komen, maar daar valt voor te compenseren met LED-strips. Onderaan het bord zijn de overige fan headers geplaatst, inclusief typerende aansluitingen voor o.a. audio, RGB (5/12 V), USB 2.0 en - héél erg prettig - power- en resetknoppen

Als een-na-laatste nemen we natuurlijk een kijkje onder/bij het schild. De eerste stap om dat te bereiken, is door de magnetische M.2-covers te verwijderen. Daarbij wordt duidelijk dat er geen M.2-heatsinks worden meegeleverd. Zoals ik eerder al aangaf, kan dat echt een gemis zijn. Dat valt gelukkig te bestrijden door een M.2-SSD mét heatsink te plaatsen, al komt dat allicht niet goed uit met de magnetische cover(s). Een oplossing kan dan een thermal pad zijn.

Na het weghalen van de covers is het mogelijk om het metalen schild te verwijderen. Dit vereist aan de linkerkant, onder de I/O-zijde, het indrukken van twee ‘knopjes’. Nadat gedaan te hebben, is het schild van het bord af te trekken/wrikken. Dat stelt de plastic onderzijde bloot, die vastgeschroefd zit aan het moederbord. Overigens wordt dan ook de Intel-controller voor Wi-Fi 6E zichtbaar, inclusief de antennes daarvan.

Een belangrijke opmerking bij het schild: de gaten voor de afstandsbusjes zijn gedeeltelijk bedekt door het metalen én plastic schild. Dit maakt het gebruik van bredere schroefjes niet mogelijk. Het klinkt en oogt logisch, maar houd er tijdens het inbouwen rekening mee.

Afsluitend een korte blik op de achterzijde van het moederbord. Daarop zijn de diverse schroeven zichtbaar die het plastic gedeelte van het schild op zijn plek houden. Rechtsbovenin is een soort van klamp te vinden, die ingedrukt moet worden om het moederbord na plaatsing te verwijderen. Anders laat het ingebouwde I/O-schild niet los van de behuizing. Kortom, handig om te weten en te gebruiken.

Dusver oogt de N7 B550 als een featurerijk moederbord met wat unieke tinten. Echter zal er voor velen een belangrijke vraag opkomen: hoe zit het inmiddels met het BIOS van NZXT-moederborden? Kort gezegd is deze nog steeds basaal te noemen. Een ramp is het niet, maar als je van een ASUS-bord af komt, tja, dan is het even wennen. Met dat gezegd hebbende, biedt NZXT in ieder geval de basisfeatures die van belang zijn. Laten we even een korte toer nemen.

Onder het eerste tabje, Main, komen we minimale informatie tegen omtrent de aanwezige componenten en de huidige BIOS-versie. Zoals ik al aankaartte, is het BIOS behoorlijk simplistisch. De eerste indruk die je krijgt via het Main-tabje spreekt boekdelen. Anderzijds, om het heel eerlijk te zeggen, komt het minimalistische uiterlijk wel schoner over dan bij andere fabrikanten.

Wel ontbreekt het aan informatie, een legenda en andere opties die je doorgaans ziet op andere borden. Zo is het dus gewoon mogelijk om screenshots te maken met F12, maar het wordt nergens aangegeven met een legenda. Op dat front is er dus nog steeds ruimte voor verbetering, maar een domper op de ervaring acht ik het niet. Het hardwarematig front is gewoonweg waar de N7 B550 spierballen toont.

De tweede en derde tabjes bieden typerende features i.b.t. overklokken en het aanpassen van systeeminstellingen. Zo kan je daar XMP-profielen (D.O.C.T.) inschakelen, de power-limieten uitschakelen en het moederbord naar maximaal vermogen laten werken. Dat vereist bij NZXT tevens de verandering van twee settings: Precision Boost Overdrive én PB0 Limits. Eerstgenoemde moet op Enabled (of Advanced) komen te staan en de tweede vereist de ‘Motherboard’-instelling, zodat het bord de prestaties maximaliseert. Daar komen we bij de praktijkervaring op terug.

De overige tabjes zijn eveneens typerend. Zo vind je onder ‘Tool’ diverse opties voor SSD’s en NVME en bij ‘PC Monitoring’ kan je terecht voor systeemwaardes/temperaturen. Oh, en onderaan bij de waardes tref je opties aan om de fan-snelheid en koeling te tweaken. Met de CAM-software in Windows, zoals het BIOS zelf beschrijft, zijn de instellingen te overschrijden, ofwel aan te passen.

Het laatste trio aan tabjes is gerelateerd aan ‘Security’, ‘Boot’ en ‘Exit’. Kortom, de pagina’s waar je terecht kan om secure boot te managen, opstartinstellingen kan aanpassen, Compatibility Support Module (CSM) kan inschakelen en settings kan opslaan of terugzetten.

Voor de praktijkervaring wordt vergeleken met het B550-bord dat dusver dienst heeft gedraaid in mijn pc: de ASUS TUF Gaming B550M-PLUS (Wi-Fi). Het maakt een leuke vergelijking, want beide borden bezitten Wi-Fi en Bluetooth-ondersteuning. Verder ogen de features, vooral op eerste gezicht, vrij vergelijkbaar. Waar de ASUS-uiting (inclusief de ATX-versie) ongeveer 150,- euro kost, maakt de NZXT N7 B550 je portemonnee zo’n 230,- euro lichter. Wat krijg je voor acht extra tientjes dan bijvoorbeeld méér bij de N7 B550?

Zoals ik al aangaf bij de specificaties komt het neer op connectiviteit. Voor het hogere bedrag krijg je meer én snellere USB-aansluitingen, inclusief een interne Type-C-header. Als je op het B550-platform een dergelijke header zoekt, kom je automatisch uit bij duurdere moederborden. Althans, afhankelijk van de overige eisen op het gebied van aansluitingen. Vanuit dat standpunt wil ik de N7 B550 ook bespreken: als moederbord waar je bewust voor kiest vanwege USB-opties, het I/O en netwerkfeatures.

Problemen met USB?

Ten tijde van deze review worden de AMD B550 en X570-chipsets geplaagd door een inmiddels bekend USB-connectiviteitsprobleem. Dat wil zeggen dat USB-aangesloten apparaten uitvallen, of soms de gehele USB-connectiviteit (sporadisch of tijdelijk) wegvalt. De N7 B550 is hier mede slachtoffer van, maar er zijn gelukkig tijdelijke oplossingen toe te passen. Welke oplossing succesvol of benodigd is, kan afhankelijk zijn van het desbetreffende systeem, moederbord, et cetera.

Bij de N7 B550 wist ik de problemen te verhelpen door het bovenste PCIe-slot terug te brengen van gen 4.0 naar gen 3.0, globale C-states uit te zetten én Resizable BAR uit te schakelen. De laatstgenoemde, naar mijn huidig vermoeden, lijkt de grootste ‘boosdoener’ te zijn, maar dit durf ik niet met 100% accuraatheid bevestigen. Hieronder zijn screenshots van de desbetreffende settings te vinden.

Al met al doe ik het NZXT niet verwijten dat deze problemen aanwezig zijn. Het is helaas een inherent probleem met de genoemde chipsets. Wel is het van belang dat NZXT zo snel als mogelijk een BIOS-update uitbrengt zodra AMD een permanente oplossing biedt. Gelukkig twijfel ik daar bij NZXT niet aan en ik vind het jammer dat haar eerste AMD-moederbord geplaagd wordt door dezelfde, ofwel huidige USB-problemen.

Testomgeving

Maar oké, hoe zit het verder met prestaties? Het powerfasedesign van de N7 B550 is uitgebreider dan het tegenovergestelde ASUS-bord, al is 12+2 gebruikelijk voor een merendeel aan B550-borden. Laten we mid-range TUF eens laten strijden tegen high-end NZXT in diverse benchmarks. Voor dat doeleinde is gebruikgemaakt van een AMD Ryzen 3700X, 32 GB aan 3200MHz-geheugen en een RTX 3060 Ti. Bij beide borden zijn enhancements (moederbordverbeteringen) ingeschakeld om de processor op maximale prestaties te laten werken. De specificaties van de testomgeving worden in de afbeelding hieronder weergegeven.

Benchmarks

Voor een puike vergelijking is een aantal games getest en zijn wat alledaagse benchmarks erbij gepakt. Voor de strijd zijn alle enhancements van de borden ingeschakeld om de Ryzen 7 3700X tot het uiterste te duwen. Bij NZXT betreft dat, zoals besproken bij het hoofdstuk omtrent het BIOS, de inschakeling van Precision Boost Overdrive en aansturing van power-limitieten door het moederbord. In theorie moeten beide borden vergelijkbare resultaten opleveren en dat gaan we hieronder nader bekijken.

Als eerste aan de beurt is de ingebouwde benchmark van 7-Zip. Dit is een test die alle kernen en threads benut en een ruwe indicatie geeft van prestaties. Hier zien we dat de N7 B550 van NZXT ietwat achterloopt t.o.v. ASUS . Een indicatie van verminderde multi-core-prestaties? Daar lijkt het naar te hinten, maar er zijn nog zat benchmarks te gaan.

In de opvolgende, welbekende Blender-testen (BMW en Classroom) gaan beide borden vrijwel gelijk op. In het geval van 7-Zip was er wellicht sprake van een verschillend boost-gedrag, maar bij beide Blender-renders zijn de tijden overeenkomstig.

In Cinebench R23 keert op single-core-gebied een verschil terug. Daar wint NZXT het met welgeteld zeventien punten. Hoewel dat een klein verschil is, mag het er wel eentje zijn. Een dergelijke verbetering kan een voorspelling zijn voor iets betere single-core-prestaties. Op multi-core-gebied is dan geen noemenswaardig verschil op te merken.

In het vierde scenario komen we uit bij Javascript Kraken en daar begint het patroon duidelijk te worden. Bij 7-Zip en de onderstaande Kraken-benchmark komt namelijk de SSD aan te pas. Wanneer de opslag mede onderdeel van de benchmark wordt, lijkt NZXT dus een tikkeltje minder te presteren dan het tegenovergestelde ASUS-bord.

Nou valt het wel te benadrukken dat de tests zijn uitgevoerd met een SATA-SSD, kortom, niet in de allersnelste omgeving mogelijk. Helaas heb ik ten tijde van deze review geen beschikking over een PCIe 4.0-SSD. Eventuele verdere verschillen, wanneer er sprake is van aanzienlijk snellere opslag, kunnen helaas dus niet getest worden.

Vervolgens komen we uit bij PugetBench in Photoshop. Hier zien we dat de N7 B550 de winnaar mag zijn met 37 extra punten, ofwel een verbetering van bijna vijf procent. Dit valt in lijn met de single-core-score in Cinebench R23, want het is een indicatie van agressiever boost-gedrag wanneer niet alle kernen en/of threads worden benut. Dat zou weleens goed het resultaat kunnen zijn van het verbeterde powerfasedesign.

Tenslotte komen we uit bij het belangrijkste aspect: games. Op dat gebied, kijkende naar Tomb Raider en Three Kingdoms hieronder, wordt duidelijk dat er vrijwel geen verschil te noemen is. Als er écht een verschil was, zou het op 1080p ongetwijfeld zichtbaar worden, maar dat mag dus niet het geval zijn. Kortom, B550 is op meerdere prijspunten gewoonweg een fantastisch gamingplatform. Niet verrassend natuurlijk.

In betrekking tot de synthetische kant van gaming resteert dan 3DMark. De tests daarin demonstreren wat sneller eventuele verschillen en dat zien we inderdaad terug. Over het algemeen weet het ASUS-bord een tikkeltje beter te scoren, maar het zijn nogmaals geen noemenswaardige verschillen. Althans, met als enige uitzondering dan de CPU-score in Fire Strike Ultra. Daar wint de N7 B550 het overduidelijk en dat

Netwerkfeatures

Op het moment van schrijven heb ik helaas geen router met Wi-Fi 6E tot mijn beschikking. Zodoende is het niet mogelijk om die feature te testen, maar dat neemt niet weg dat de N7 B550 tjokvol moderne en toffe netwerkfeatures zit voor de liefhebber. De enige mogelijke verbetering had een tweede 2,5Gbps-ethernetpoort kunnen zijn voor een dubbele verbinding, maar dat is eerder weggelegd voor chipsets zoals X570.

Al met al is het reviewen van de NZXT N7 B550 een avontuur geweest. Het moederbord werd out-of-the-box geplaagd door de huidige USB-problemen in AMD’s B550-chipset. Gelukkig was dit te verhelpen met het tweaken van wat instellingen. Daarvoor kan je bij het hoofdstuk “In de praktijk" overigens terecht. Met een toekomstige BIOS-update worden die problemen verholpen, dus laten we dat onderwerp vooral opzij schuiven. Wat voor indruk laat dit paradepaardje van NZXT achter?

Nou, simpel gezegd een puike. Dit is zonder enige twijfel één van de uitgebreidste B550-moederborden op de huidige markt. Dat zie je terug aan een adviesprijs van 230,- euro, maar daar krijg je Wi-Fi 6E, Bluetooth 5.2 en 2,5Gbps-ethernet voor terug. Ofwel, dikke pluspunten voor de liefhebber van moderne netwerkfeatures. Oh, en er is genoeg USB-connectviteit om je hele bureau vol te stouwen met randapparatuur. Niet alleen krijg je meerdere USB 3.2 gen 2-poorten tot je beschikking; er zijn ook twee USB-C-aansluitingen (IO en intern).

Dankzij het 12+2 powerfasedesign komt een Ryzen-processor altijd goed terecht. Combineer dat met voldoende VRM-koeling. een stijlvol schild dat géén impact daarop heeft en een schoon uiterlijk. Dit is dan één van de weinige moderne moederborden zonder RGB-verlichting, maar dat is naar mijn mening geen ramp of verlies. Dit bord koop je nou eenmaal voor het minimalistische design. Dat is dan ook het enige aspect dat minimalistisch mag zijn, want verder biedt de N7 B550 een uitzonderlijke hoeveelheid features.

Wel zijn er wat zaakjes om rekening mee te houden, zoals het ontbreken van M.2-heatsinks. Dat kan zeer zeker een negatieve impact op de prestaties van SSD’s hebben, dus houd daar rekening mee bij de aanschaf door zelf een heatsink of thermal pad toe te passen. Verder zijn er wat gedeelde of beperkte bandbreedtezaakjes die een rol kunnen spelen wanneer je veel opslag kwijt zou willen. Maar, eerlijk gezegd, is de N7 B550 gewoonweg niet het soort bord dat je koopt om een uitbundige hoeveelheid schijven op aan te sluiten.

Aan het einde van de dag, ondanks het ontbreken van de genoemde heatsinks en gedeelde bandbreedte op opslag, zie ik de NZXT N7 B550 een topper voor het geld. Er zijn zeer weinig AMD-borden met deze connectiviteit en als je daar waarde aan hecht, dan is deze NZXT-uiting dé keuze. Zodoende wordt de N7 B550 bestempeld met een award, want dit bord is voor de features en connectiviteit alleen al het geld waard.