Review: Asus ROG Maximus XI Gene

Reviewoverzicht

Gevuld Micro-ATX moederbord. 7.6

Score 7.6

Yay! Volwaardig high-end Z390 moederbord op een Micro-ATX printplaat. Overklokkers paradijs! 12-fase powerdesign (let op: deze is opgedeeld, dus niet enkel voor de CPU/Vcore). Samen met de 2x 8-pin CPU_Power connectors... push it to the limit! Out-of-the-box standaard ondersteuning om geheugen tot 4700 MHz te overklokken. Nieuwe de AI Overclocking Guide in de UEFI is erg interessant voor overklokken. SupremeFX S1220A/Realtek ALC S1220 audiovoorziening. Intel 9560 WiFi module met 2x2 MU-MIMO en Bluetooth versie 5. SO-DIMM slot.

Nay! Veel features voor een flinke prijs. Het had fijn geweest als de interne USB 3.1 generatie 1/2 haaks waren geweest. Maar één PCIe 3.0 x16 slot. SLI/NVLink of CrossFire niet mogelijk.

In het kort
Maak kennis met een beest van een MicroATX moederbord. Alle denkbare features zijn aanwezig op deze kleinere printplaat. ASUS bewijst dat je niet voor ATX hoeft te kiezen als je high-end gaat. Tevens is het moederbord een paradijs voor overklokkers, oftewel: veel knoppen en dip-switches.

TechGaming Award

Review: Asus ROG Maximus XI Gene
Links:
Asus ROG Maximus XI Gene productpagina

Met de lancering van Coffee Lake S volgen er veel nieuwe Z390 moederborden. Waar we een oude bekende terugzien uit het portfolio van Asus. Op het Z270 en Z370 platform keerde de Maximus Gene niet terug om zijn high-end Micro-ATX status te claimen. De laatste keer dat het moederbord in actie kwam was op het Z170 platform in augustus 2015 om precies te zijn. Dit was nummer VIII, oftewel nummer 8 van de Maximus Gene moederborden reeks. Op het Z390 platform mogen we de Asus ROG Maximus XI Gene verwelkomen.

De Maximus XI Gene is een high-end Micro-ATX moederbord, met de focus op compact en krachtig. Anno 2018 is een grote behuizing niet meer nodig om een krachtige PC neer te zetten. Nu speelt dit al wat langer, maar goed, het is naar mij idee een periode even stil geweest om kleinere builds. Met nieuwe behuizingen op de markt van merken zoals NZXT, Cooler Master en Corsair begint dit naar mijn beleving weer wat meer te leven. Een leuke behuizing voor een Micro-ATX build is bijvoorbeeld de H500 van NZXT of de MasterBox Q300P van Cooler Master. Zo draai je binnen no-time een high-end build in Micro-ATX formaat met een ATX-voeding. Je hoeft dus niet apart een SFX-voeding aan te schaffen bij de eerdere genoemde behuizingen.

De Maximus XI Gene is een volwaardig Z390 moederbord. Met nadruk op high-end Z390, dit moederbord heeft namelijk een adviesprijs van 345 euro, wat best wel flink is. Het feit dat de Maximus XI Gene een Micro-ATX moederbord is, neemt niet weg dat de specificaties en features overeen komen met dat van high-end Z390 ATX moederborden, alleen dan wel uitgevoerd op een kleinere printplaat.

Een overzicht van de specificaties:

Opvallend bij dit moederbord is de hoge snelheid voor het overklokken van geheugen, dit loopt namelijk op tot 4700 MHz. Asus kiest een andere benadering met de Maximus XI Gene, het moederbord heeft namelijk maar twee DDR4 geheugensloten, terwijl dit er toch eerst vier waren op de Maximus Gene line-up. Voor de overklokkers heeft dit natuurlijk een voordeel als het om latentie gaat. Volgens mij is de Maximus XI Gene één van de snelste Z390 moederborden out-of-the-box als het om geheugen overklokken gaat.

Maar wat doet Asus dan met de opgeofferde ruimte? Hier plaatst Asus een DIMM-slot voor 32GB SO-DIMM’s. De insteekkaart is te vinden in de verpakking. Het Micro-ATX moederbord moet met zijn eigenschappen overklokkers aantrekken. Veel features zoals een set dip-switches, aan- en uit knop, reset knop, Q-POST scherm en mogelijkheden voor LN2- koeling mogen niet ontbreken. Het moet dan letterlijk een ‘overklokkers paradijs’ zijn.

Laat ik het moederbord verder toelichten in de opvolgende hoofdstukken, genoeg praatvoer! Laat ik alvast een tipje van de sluier oplichten: het is een knap Micro-ATX moederbord om te zien! With love from Maximus.

Voordat we doorgaan naar het uitpak avontuur, eerst nog even wat achtergrondinformatie. De nieuwkomer van deze generatie is de Intel Core i9 9900K. Voorheen zagen we de Intel Core i9 enkel verschijnen op het HEDT platform van Intel, oftewel High-end Deskstop. Bekend en nog steeds bekend om veel processorkracht en lanes.

De introductie van de Intel Core i9 9900K komt naar mijn inzien vooral voort uit de laatste ontwikkelingen van het AMD kamp. Intel ging van start met het introduceren van meer kernen op de processors tijden de release van Coffee Lake in 2017. Vorige generaties op het ‘consumenten- mainstream’ platform gingen enkel tot Quad Cores. Na de lancering van AMD Ryzen (generatie 1) was het wachten op een antwoord, wat beantwoord werd met Coffee Lake. Coffee Lake S doet daar een schepje bovenop, de Intel Core i7 8700K met 6 kernen om 6 threads wordt nu de Intel Core i7 9700K met 8 kernen om 8 threads. De Intel Core i9 9900K doet daar nog een grotere schep bovenop met HyperThreading. Dit maakt de 9900K een processor met 8 kernen en 16 threads dankzij de HyperThreading techniek.

Hoe zit het dan met de turbotechniek op deze processors? Ten opzichte van de Coffee Lake generatie zien we qua kloksnelheden kleine verhogingen. Dit geldt voor zowel de standaard klokfrequentie als turbofrequentie. De 8600K heeft een 3,6GHz standaard klokfrequentie met een turbo van 4,3GHz, wat nu op de 9600K een standaard klokfrequentie van 3,7GHz is en een turbo van 4,6GHz. Bij de 8700K is dit een standaard klokfrequentie van 3,7GHz met een turbo van 4,7GHz. De 9700K schakelt een stapje terug met een standaard klokfrequentie van 3,6GHz en schakelt weer vooruit met een turbo van 4,9GHz. Kers op de taart is natuurlijk de Intel Core i9 9900K. De 9900K heeft een standaard klokfrequentie van 3,6GHz met een turbo van 5,0GHz.

Ondertussen zien we de aantallen in GHz’s om onze oren vliegen. Toch val ik je hiermee nog even verder lastig. De turbo frequentie verdient toelichting. Net als bij vorige generaties is het zo dat niet alle kernen simultaan naar de turbo frequentie schakelen. De turbo heeft per processor een eigen verdeling. Laat ik ze één voor één toelichten. Bij de Intel Core i5 9600K is dit op 4,6GHz tot 1 kern, 4,5GHz bij 2 kernen, 4,4GHz bij 4 kernen en 4.3GHz bij 6 kernen. Gevolgd door de Intel Core i7 9700K met 4,9GHz op 1 kern, 4,8GHz bij 2 kernen, 4,7GHz bij 4 kernen en 4,6GHz bij 6 tot 7 kernen. Bij de Intel Core i9 9900K zien we wat minder stappen. Bij 5GHz is dit op 1 tot 2 kernen, bij 4,8GHz is dit bij 4 kernen en bij 4,7GHz is dit bij 6 tot 8 kernen. Al eerder vermeldt, maar zeker noemenswaardig: de 9900K, 9700K en 9600K hebben alle drie een TDP van 95 Watt. Overigens heeft de 9900K 16 MB aan cache, dit is 2MB L3 cache per kern, de 9700K 12 MB aan cache, dit is 1.5MB cache per kern en de 9600K 9 MB aan cache, wat ook 1.5MB cache is per kern.

De 9900K, 9700K en 9600K zijn gesoldeerde processors. Afgelopen generaties maakte Intel namelijk gebruik van een koelpasta tussen de chip en IHS. De TIM (Thermal Interface Material) krijgt op deze drie processors een soldeer upgrade, wat een positieve invloed zou moeten hebben op de temperaturen. Die zou de overklok potentie ten goede moeten komen. Zelf ben ik wel enthousiast dat Intel hier eindelijk weer voor gekozen heeft. Koelpasta was simpelweg een goedkopere oplossing in vergelijking met een gesoldeerde TIM.

Als laatste, voordat ik écht doorga naar het volgende hoofdstuk, mag een bespreking van het nieuwe Z390 platform/chipset niet ontbreken. Handig is om te weten dat zowel Z390 als Z370 Coffee Lake (de 8ste generatie) en Coffee Lake S (de 9de generatie) ondersteunen. Wel heeft het Z370 een BIOS update nodig. De grootste verschillen ten opzichte van Z370 zijn als volgt: vanaf het chipset directe ondersteuning voor USB 3.1 generatie 2 (10 Gbps) en 802.11ac WiFi. Ik duid specifiek ‘direct vanaf het chipset’ aangezien er Z370 moederborden zijn met aparte USB 3.1 generatie 2 controllers. Veel fabrikanten kozen ervoor om deze toe te voegen op specifieke moederborden. Idem dito voor 802.11ac WiFi, deze kwamen ook van derden. Bij Z390 zit het standaard ingebakken vanaf het chipset, wat best wel interessant is voor de beschikbare moederborden en prijzen. Fabrikanten kunnen nu zelf spelen met de mix aan USB poorten en headers, wat voorheen bepaald werd door de controllers van derden.

Net als op het Z370 chipset komen er 24 PCI-e 3.0 lanes vanaf het moederbord. Vanaf de 9900K, 9700K of 9600K komen er nog 16 (CPU) lanes bij. Nu kun je mooie combinaties maken, houd wel rekening met de PCI-e 3.0 lanes vanaf het moederbord, het feit is dat deze niet dezelfde bandbreedte hebben. Een dikke SLI setup met twee RTX2080 TI’s is mogelijk. Combineer je dit met NVMe schijven, veel USB aansluitingen, dat loop je mogelijk aan tegen een beperking aan. Dit is geen nieuwe theorie, het was namelijk ook van toepassing op het Z370 platform. Zie het ook niet als beperking, zie het als de limieten van dit chipset, waar je eventueel rekening mee kan houden. Genoeg gebrabbel over de nieuwe Coffee Lake S architectuur en Z390, laten we de processor eens nader bekijken!

Niet onverwachts: een deftige verpakking, wat zich weer prima verhoudt met de hogere segmentatie van deze Maximus moederborden. Flap open, moederbord zichtbaar met daaronder de accessoires. Een rit aan boekjes, stickers, een driver-cd gevolgd door twee zwarte SATA kabels, een 4-pin RGB kabel, een WiFi/Bluetooth antenne, schroefjes voor M.2 SSD’s, een pin-header om je kabeltjes vanaf het front paneel aan te sluiten en de SO-DIMM insteekkaart.

In mijn belevingswereld is de Maximus XI Gene een moederbord met een wow-factor. Ik heb hier ook de Maximus XI Hero liggen, een Z390 ATX-moederbord, niks mis mee, maar op de één of andere manier trekt de Maximus XI Gene mij meer. Zoveel kracht op een kleine printplaat. Het schreeuwt gewoon voor overklok avonturen, ook als we de componenten bekijken op dit moederbord. Twee 8-pin CPU_Power connectors op een Micro-ATX moederbord? Yep! Een 12-fase power design, strakke heatsinks, het oogt allemaal heerlijk, vooral voor de overklok avonturen. Als huis, tuin en keukengebruiker zul je niet zo snel de limieten van dit moederbord trotseren. Een overklok naar 5,3GHz was enorm eenvoudig, echter is dit moederbord weggelegd voor LN2. Het moederbord zal denk ik dan ook eerder op events en overklok sessies zichtbaar zijn. De enthousiastelingen die gewoon full-out gaan, een dik systeem met één RTX 2080 Ti, dit om het feit dat er één PCI-e 3.0 x16 slot aanwezig is op dit moederbord, zullen ongetwijfeld genieten. Het zit hem ondertussen ook wel een beetje in het ROGiaanse DNA van dit soort moederborden. De printplaat voorzien van zoveel mogelijk snufjes, de laatste technieken met een niet te zuinig prijskaartje. Zo hoorde ik eerder op een evenement ‘if you want the best, forget the rest’. Nu blijf ik daar onpartijdig in, maar één ding is zeker: het moederbord wil deze uitspraak duidelijk benadrukken.

Overal op de printplaat zit wel een componentje weggewerkt, enkel tussen de socket en geheugensloten vinden we een leeg gedeelte, met focus op de lijnen- banen richting de CPU voor de beste latentie. Verder zit het moederbord bomvol. Even wat foto’s.

SupremeFX, oftewel het audiogedeelte bevindt zich op de linkerzijde van het moederbord. Hieronder schuilt een Realtek ALC S1220 audiochip/codec. De ALC S1220 is een wat luxere versie van de ALC 1220. De S-versie is namelijk uitgerust met een headset versterker. Het moederbord is hierdoor compatible met headsets die een hogere impedantie gebruiken voor een betere audiokwaliteit. Verder is het audiogedeelte voorzien van Gouden Nichicon (audiocondensatoren) om de geluidskwaliteit te waarborgen.

Om het wat toegankelijker te houden vinden we onderaan headers in een horizontale positie. Hier vinden we uitleespunten, RGB headers, fan headers, een flow meter en de aansluitingen voor het front paneel. Veel knopjes zoals de aan- en uitknop, reset knop, ReTry knop en Safe Boot knop zitten boven de 24-pin ATX aansluiting. Hier zit dan ook gelijk een verzameling aan dip-switches, een LN2 modus en een CMOS knop, allemaal netjes samengevoegd, iets wat uit praktisch oogpunt toegankelijk blijft wanneer het moederbord op een testbank ligt. Met een RTX 2080/RTX 2080 Ti slokt de videokaart namelijk veel ruimte op aan de onderzijde van het moederbord, op deze wijze blijft het totaalpakket voor overklokkers toegankelijk.

Op de zijkant bevinden er zich vier haakse SATA-poorten, met naastliggend een USB 3.1 generatie 1 interne header en een USB 3.1 generatie 2 interne header. Puntje van aandacht hier: het had mooier geweest als ook deze aansluitingen haaks waren, dit zou het net wat plezieriger maken. In het verlengde van het PCH heatsink zit een M.2 heatsink. Je kunt twee M.2 SSD’s kwijt op dit moederbord tot maximaal 110mm. Beide netjes voorzien van een heatsink. Boven het PCI-e 3.0 x16 slot zit nog één PCI-e 3.0 x4 slot voor bijvoorbeeld een M.2 PCI-e SSD.

De VRM heatsinks sieren het moederbord. Een normaal formaat en gedeeltelijk bedekt met het kapje van het I/O schild. Het komt mooi samen, qua ontwerp doet de Maximus XI Gene het goed. Onder de VRM heatsinks verschuilen er zich 12 VRM’s. Omliggende condensatoren zijn de zogenoemde 10K Black Metallic condensatoren, veelal terugkomend op het hogere segment van Asus. Boven de VRM heatsinks vinden we twee 8-pin CPU_Power connectors, een fan-header, een pomp header, een CPU_FAN en OPT header.

Als laatste hebben we het I/O nog, voorzien van: een BIOS update knop, een CMOS reset knop, een HDMI-poort, twee USB 2.0 poorten, een gecombineerde PS/2 aansluiting, een ethernetpoort, vier USB 3.1 generatie 1 poorten en vier USB 3.1 generatie twee poorten, waarvan één uitgevoerd in USB Type-C. Er bevinden zich een tweetal antenne aansluitingen voor de Intel 9560 WiFi module gecombineerd met Bluetooth versie 5. De Intel 9560 WiFi module heeft ondersteuning voor 2×2 MU-MIMO. Als laatste komen we nog een optische audioaansluiting tegen en vijf audio Jacks.

De Asus ROG Maximus XI Gene was het allereerste Z390 moederbord uit de reeks dat ik mocht testen. Mijn Intel Core i5 9600K review is gebaseerd op resultaten afkomstig van deze review. Omdat de Coffee Lake S generatie (refresh) lekker overklokt, ga ik de aankomende periode met Z390 moederborden een standaardlijst opstellen. Dit is de Intel Core i5 9600K op stock en 5GHz. Nu volgt er een lijst met synthetische benchmarks, gevolgd door een nabespreking van de resultaten.

De benchmarks zijn tot stand gekomen met de volgende instellingen:
[list]

BIOS: 0506.7z

Nvidia Driver: 416.34

Energieschema Windows: hoge prestaties
[/list] Kloksnelheden:
[list]

Instelling 1: Stock

Instelling 3: 5GHz alle kernen
[/list] Cinebench 15

Passmark 8 - CPU Mark

Blender - BMW Render - lager is beter

Kraken JavaScript Benchmark

3DMark - Fire Strike 1.1

Time Spy

Resultaten tussen beide moederborden ontlopen elkaar niet zoveel. Ik ben positief over een overgeklokt 9600K op 5GHz. Eerder kon ik tijdens de Intel Core i5 9600K concluderen dat specifieke games geen snelheidswinst meer behalen bij een hogere geklokte processor, enkel als de games zwaar afhankelijk zijn van de processor. Het is vooral wisselen tussen de resultaten, soms is de Asus ROG Maximus XI Gene in het voordeel en dan weer de Asus ROG Strix Z390-E Gaming. Deze lijst zal nog verder aangevuld worden met andere moederborden. Ook volgen er nog moederborden van andere fabrikanten.

Een duurder moederbord wil niet direct betekenen dat je altijd betere prestaties kunt verwachten. Dit hangt nauw samen met de processor. In veel gevallen komt het gewoon neer op de combinatie van de processor en stabiliteit van de overklok. De Maximus XI Gene serie staat er wel bekend om net een stapje verder te gaan met overklokken. Dit vinden we dan ook rijkelijk terug op de lay-out van het moederbord zelf. Het overklok gedeelte op de rechterzijde van het moederbord is gewoon episch. Hier zal menig overklokker blij van worden.

De 9600K presteert gemiddeld 4 tot 5 procent beter dan de 8600K. Dit is een redelijk klein verschil. Het is vooral afwachten wat de prijzen gaan doen, indien de prijs van de 9600K dichterbij de 8600K komt, is het onbetwist de interessantere keuze. Niet alleen om de kleine winst in snelheid, maar ook om de gesoldeerde TIM van de processor. De processor is hierdoor net wat koeler, wat een fijne variabel is tijdens het overklokken. Het is hier ondertussen dood normaal om te wisselen tussen moederborden met de 9600K. Zonder écht denkwerk overklokken naar 5GHz, waarna er nog voldoende ruimte is om een stapje hoger te gaan.

De BIOS/UEFI heeft twee schillen als het om indeling gaat. De eerste schil is een eenvoudig overzicht met basale features als temperaturen, boot volgorde, tijd en datum, kloksnelheden en actieve ventilatoren. Bij Asus krijgt het eenvoudige overzicht de naamgeving ‘EZ Mode’, het zit hem in de naam! Bij EZ mode zit nog een optie ‘EZ Tuning Wizard’. Vanuit de EZ Mode kun je door naar de Q-Fan control optie, om aangesloten ventilatoren te beheren. Zichtbare opties als voluit, turbo en volledige snelheid zijn beschikbaar, ook kun je kiezen om iedere header zijn werk te laten doen via PWM. Alle fan-headers op het moederbord zijn 4-pin en ondersteunen PWM.

De Ez Tuning Wizard is niet meer wat het is. Dit bedoel ik niet in de negatieve zin. Ez Tuning Wizard is nu voor het instellen van ACHI/RAID, om dit eenvoudiger te maken. Wellicht geeft het inzichten en kan het ter ondersteuning dienen als probleemoplosser, omdat je nog vaak problemen leest over ACHI/IDE/RAID modi op diverse forums. Dit is niet specifiek op Asus gericht, zie het als een algemene opmerking.

Een nieuwe toevoeging is de AI Overclocking Guide. Een tool dat de variabelen van je computer analyseert. De tool haalt diverse parameters op, waaronder de CPU silicone kwaliteit en de potentie van de CPU-koeler. Met deze informatie blijft AI Overclocking sturen op de beste resultaten voor een overklok. Zo kwam ik al snel met de 9600K op 5GHz. Nog niet eerder gezien! Hier ga ik in de nabije toekomst zeker nog eens beter naar kijken.

In het Extreme Tweaker menu krijg je toegang om de computer over te klokken. Opties zoals core voltage zullen we hier verder aanpassen voor het overklokken. Wil je de Turbo modus uitschakelen, multiplier aanpassen of nog dieper in de voltages springen; AI Tweaker is het menu.

Advanced beschikt over de ‘fysieke’ onderdelen die we eerder zagen op het moederbord. Configuratie van de USB-poorten, het uitschakelen van de LAN-poort of SATA-poorten beheren.

Het monitor menu is verantwoordelijk voor het uitlezen van temperaturen en ventilatoren. Hier kun je kiezen of je wel of niet wilt uitlezen. Daarnaast bevindt zich het boot menu, waar we de Fast boot modus kunnen inschakelen, om nog sneller op te starten. Vaak in de praktijk wordt de BIOS post dan overgeslagen om snelheid te winnen. Tevens kun je ook een boot vertraging inschakelen, handig voor mensen die aan het overklokken zijn. Met een slow boot kun je gegevens / parameters veelal ook rustiger inladen.

De voorlaatste pagina is de tool pagina, hier kun je actieve videokaarten bekijken, en ook de PCI-e express snelheid / bandbreedte nagaan, de BIOS flashen, overklok profielen aanmaken en nog verder gegevens over het moederbord inzien.

En als laatste de save en exit pagina, gewoon F10 drukken en een kruisje slaan voor een stabiele overklok, tot zover de UEFI van de Asus ROG Maximus XI Gene.

AURA
AURA is niet meer weg te denken bij Asus moederborden, vooral de modernere moederborden zijn voorzien van dit kleurvolle goedje. De nieuwste versie van AURA krijgt steeds verder vorm. Fysiek op de moederborden komen we ook steeds meer AURA (4-pin) headers tegen, waar we voorheen een enkele header zagen, zijn het er nu al snel twee. Bij het hogere segment zijn er zelfs 4 tot 5 headers te vinden. Steeds meer apparatuur van diverse merken synchroniseren met elkaar, eindelijk kan je wel zeggen, het gerommel tussen verschillende software is niet gebruiksvriendelijk. AURA krijgt flink wat ondersteuning van diverse merken, een Cooler Master AIO kleurt bijvoorbeeld samen mooi op met deze nieuwere moederborden. Ook ARGB (addressable RGB) om LED-zones en specifieke LEDs aan te spreken is nu onderdeel van AURA. Je kunt in de software de headers benaderen en configureren, zodat alles synchroon loopt. Dit gaat erg eenvoudig.

Geweldige effecten blijven de regenboog modus, Flash and Dash, Glowing Yoyo en Starry-Night. Bij Flash and Dash in het speciaal gaan de LED-effecten los, a.k.a. discostijl. Na een halfuurtje stap je meestal over op een rustigere modus.

De Asus ROG Maximus XI Gene is een zéér deftig Micro-ATX moederbord. Nog niet eerder had ik zo’n uitgebreid Micro-ATX moederbord in handen, de mogelijkheden zijn verassend, vooral als het om overklokken gaat. Wat mag je verwachten van dit moederbord? Dit vat maar al te graag samen voor je in deze conclusie.

De adviesprijs van dit moederbord is 345 euro, wat in de buurt zit van de Asus ROG Maximus XI Hero, deze kost namelijk 350 euro, wat een hoger segment ATX-moederbord is. Deze XI Gene onderscheidt zich als het om overklokken gaat, zelfs de Maximus XI Hero is op dit vlak niet zo uitgebreid. Ongeacht deze mooie features, blijft de prijs een belangrijk onderdeel van de uiteindelijke beoordeling.

De Maximus XI Gene is machtig mooi, iets waar Asus zich duidelijk mee weet te onderscheiden versus de concurrentie. Dan bedoel ik niet enkel machtig mooi als het om design gaat, maar juist de combinatie van features. Dit doet het ROG-kamp goed, niet enkel bij dit Z390 moederbord, maar al een langere periode bij eerdere chipsets. Dit weet het bedrijf ongetwijfeld naar eigen weten, en wil daarmee het ROG-merk verder uiteenzetten, wat begrijpelijk is. Het merk heeft de afgelopen periode goed aan de weg getimmerd. Een uitwerking daarvan is het onderscheid tussen diverse moederborden. Waar het over behoorlijke prijzen gaat als je het over de Maximus en Extreme line-up hebt. Op het Z390 platform is het naar mijn weten nog wat duurder geworden dan eerder op het Z370 platform. Mits je zeker bent dat een ROG moederbord uit de Maximus of Extreme line-up jouw bestemming is, dan kun je het geld met een gerust hart neertellen. Je krijgt er iets moois voor terug.

Wel denk ik dat Asus in de toekomst de prijzen moet handhaven, anders wordt de kloof met de concurrentie te groot, wat de overweging van zo’n mooi ROG moederbord sterk kan beïnvloeden. De Maximus XI Gene is zo’n mooi moederbord, met eigenlijk alles on-board wat je kunt wensen. Kort en krachtig: twee M.2 sloten, een SO-DIMM slot, USB 3.1 generatie 1 en 2 op het I/O en interne headers, WiFi en Bluetooth versie 5, een deftig 12-fase power design, twee dikke 8-pin CPU_Power connectors om het beest op zijn staart te trappen, een 9900K? No problem! Verder nog het uitgebreide overklok gedeelte, met tig knoppen, dip-switches en contact- uitleespunten voor parameters, een Realtek ALC1220S, een geïntegreerd I/O schild en nette AURA RGB-verlichting. De BIOS- UEFI mag er ook zijn, vooral met de nieuwe AI Overclocking functie, wat overklokken eenvoudig en real-time maakt, groetje van Ray… Tracing.

En wie gooit zo’n duur moederbord buiten op zijn balkon? Jep, pclinde. Met veel plezier heb ik genoten van dit mooie moederbord. Waar een puntje van aandacht is dat de USB 3.1 generatie 1 en 2 interne headers best wel haaks hadden mogen zijn, net even chiquer. In vergelijking met de Maximus VIII Gene mis ik eigenlijk ook een tweede PCI-e 3.0 x16 slot, voor een x8/x8 configuratie. Nu verwacht ik dat niet iedereen SLI/NVLink of CrossFire zal draaien, om de praktische reden dat videokaarten ook meerdere sloten innemen, maar goed, zeker een punt van aandacht hier. Voor de adviesprijs van 345 euro kun je er niet omheen: een high-end Micro-ATX moederbord van het Asus kamp. Buitengewoon als het om kwaliteit en kunnen gaat voor een prijs waar je U tegen zegt.