Review: Pink Noise

Gameverdict

Lekker griezelen! 9

Score 9

Vandaag laten we de simulatiegames even achterwege en gaan we ons onderdompelen in een visuele roman in het genre psychologische horror. Vaak maak ik chronisch gebruik van de save/load-knoppen in videogames en dit is natuurlijk precies een verhaal waarin je geen andere keuze hebt dan genoegen te nemen met de optie die je op dat moment in het verhaal genomen hebt. Ik ben dus erg benieuwd naar de uitkomst! Weet ik de tieners te redden, of hadden ze liever iemand anders aan de knoppen kunnen hebben? We gaan het meemaken.

Pink Noise is ontwikkeld door Somber Games en wordt uitgegeven door Caspianborn Publishing. In totaal komen er vijf afleveringen uit van de game en de eerste aflevering is nu te spelen in Early Access. Somber Games kan door deze keuze de game gefaseerd uitbrengen en continu verbeteren op basis van feedback van spelers.

Let op, deze review kan spoilers bevatten.

Pink Noise brengt je terug naar de retro-sfeer van de jaren ‘90 en vertelt het verhaal van een groep tieners die onbewust een reeks angstaanjagende gebeurtenissen in gang zet door het afspelen van een stinkende oude videoband. Welke geheimen schuilen er in de mysterieuze VHS-band die ze nooit hadden mogen afspelen?

Lezen en luisteren

Gelijk na de inleiding van het verhaal kun je opmaken dat het erg gedetailleerd geschreven is. Het omschrijven van de sfeer, de personages en de wereld waar zij in leven laat niks aan de verbeelding over. De voice acting is goed, maar in sommige gevallen zijn de tekst en wat er uitgesproken wordt niet gelijk. Zo wordt er in het begin geschreven over beasties, maar de voice-over heeft het over besties. Toch wel even een verschilletje.

Verder ben ik tijdens deze eerste aflevering, van ongeveer een uurtje of twee, wat dit onderwerp betreft geen gekke dingen tegengekomen. De verhouding tussen lezen en luisteren vond ik precies goed en ook de achtergrondmuziek geeft een enorme boost aan de algehele ervaring. Het is heerlijk creepy op de juiste momenten en voert je helemaal mee in het verhaal.

Interactieve elementen

Hoewel de hoofdlijn van deze game het spannende verhaal is, blijft het tegelijkertijd natuurlijk ook een videogame. Pink Noise heeft een aantal leuke interactieve elementen in het verhaal verweven zitten die naar mijn gevoel ook wel echt wat toevoegen aan de ervaring. Zo krijg je op verschillende momenten items te zien met hieromheen een paarse rand. Dit geeft meer uitleg over de omgeving en informatie over de personages.

In de tekst kun je ook paarse woorden zien waar je op kunt klikken. Dit geeft meer informatie over een persoon of gebeurtenis, mocht je niet weten waar de tieners het over hebben.

Wanneer de tieners in een arcadehal belanden, kun je ook zelf een spelletje spelen. Hierdoor vergeet je haast dat je tegelijkertijd met een super spannend verhaal bezig bent. Deze arcadehal zit ook vol met grappige easter-eggs zoals Kyu en Ren van de natuurlijk populaire game S. Fighter.

Griezelen

Bij een visuele roman in het psychologische horrorgenre horen natuurlijk ook een paar jumpscares. Normaal gesproken ben ik niet zo van de horror-games, maar op deze manier past het wel lekker in mijn straatje. Gelukkig zijn het er niet zo veel dat je ze zat wordt. Voor mij kwamen ze ook precies op de momenten dat je het niet verwacht.

Voor wat extra interactie bevat de game ook nog QTE-events. Om je hartslag even een lekkere boost te geven, of wanneer je net even zo diep in het verhaal zit dat je helemaal vergeten bent dat je eigenlijk een game zit te spelen, wordt hier gelukkig wel voor afgeteld. Je krijgt een paar seconden de tijd om je even schrap te zetten en klaar te gaan zitten voor het indrukken van de toetsen.

Gelukkig is het niet allemaal bibberen en beven en kon ik voor de ontspanning ook nog even een kat aaien, die geheel toevallig “Lucy" heette.

De eerste aflevering van Pink Noise vond ik erg spannend en die smaakte zeker naar meer.

Door de keuzes die je maakt tijdens het spelen van het verhaal, kan je niet alleen een totaal ander einde krijgen, maar ook de aanloop naar het einde toe kan de ene keer totaal verschillen van de andere. Hierdoor zou ik ook zeker aanraden om het verhaal meer dan eens te beleven. Zeker als het je de eerste keer niet lukt om het leven van de verschillende tieners te redden, want wie wil er nu geen gelukkig einde? Of je draait het, zoals ik, lekker om en probeert voor de slechtst mogelijke uitkomst te gaan.

Ik kan je vertellen dat dit ook absoluut een optie is.