Review: SteelSeries Siberia 840

Degelijke draadloze headset 7

Score 7

Yay! Robuust met een geweldige kwaliteit. Geluidskwaliteit erg gebalanceerd net als de SteelSeries Arctis 7. Microfoonkwaliteit (bi-directional) duidelijk en helder wanneer de microfoon goed gepositioneerd is voor/bij de mond. De meegeleverde transmitter (dock) maakt het besturen en instellen van de Siberia 840 een genot. Verwisselbare batterijen. Bluetooth, mixed audio play (twee geluidsbronnen).

Nay! Met de nieuwere Arctis 7 maak je een betere deal. Vergelijkbare geluids en microfoonkwaliteit voor 120 euro minder. Ondanks de oorkussens comfortabel aanvoelen, zit de Siberia 840 mij niet comfortabel (lees: knellend) op mijn oorschelpen. Forse prijs in vergelijking met de Arctis 7. De Siberia 840 kan ondertussen wel een refresh gebruiken, om weer relevant te worden als highend headset.

In het kort
De Siberia 840 is de high-end headset van SteelSeries. De snelle ontwikkelingen in deze markt zorgen ervoor dat deze headset anno 2017 niet meer competitief genoeg is. De goedkopere SteelSeries Arctis 7 levert vergelijkbare prestaties voor 120 euro minder. Wel zijn de technische snufjes van de Siberia 840 erg fijn.

Review: SteelSeries Siberia 840
Links:
SteelSeries Siberia 840 productpagina

De SteelSeries Siberia 840 headset is ondertussen alweer even op de markt. Toch was ik na mijn eerdere SteelSeries ervaringen van dit jaar benieuwd naar deze headset. Hoe verhoudt deze high-end headset zich ten opzichte van de nieuwere en goedkopere SteelSeries Arctis 7? Een vraag die zowel door mijn hoofd als oren bevestigd moest worden.

De Siberia 840 is van oorsprong de opvolger van de Siberia 800. De grootste verandering is de toevoeging van Bluetooth. Verder heeft de headset visueel wat kleine upgrades gekregen. Het paradepaardje van SteelSeries kost een flinke duit, op het moment van schrijven gaat deze headset voor 272 euro over de toonbank.

Een overzicht van de specificaties:

De Siberia 840 heeft in ieder oor een enkele 40mm driver met een frequentie van 20Hz tot 20000KHz. De headset zelf weegt 318 gram met een batterij op zijn plaats. Je kunt de batterij verwisselen op het linkeroor. Het aluminium kapje met het SteelSeries logo draai je een kwartslag, waarna deze loskomt van de headset. Bij de headset is een transmitter inbegrepen voor de draadloze functionaliteiten, op deze transmitter zit ook een ingang om een batterij op te laden. Standaard levert SteelSeries twee batterijen mee, hiermee voorkom je een lege headset, in de praktijk kan ik je nu alvast meegeven dat dit erg prettig is.

De microfoon is unidirectional, dit wil zeggen dat het geluid wordt opgenomen van één richting. Een goede positionering voor de mond is van belang. Een groot voordeel is dan omgevingsgeluiden minder snel worden opgenomen, wat bij omni-directional (rondom) wel het geval is. De microfoon is verwerkt in de behuizing, wanneer je deze gebruikt trek je deze uit de behuizing en positoneer je deze op een gewenste hoogte. Het ‘microfoon-armpje’ is buigbaar. Wanneer je de microfoon niet gebruikt duw je deze gemakkelijk terug in de behuizing. Persoonlijk vind ik het erg fijn, om het bungelen van een microfoon voor je mond te voorkomen, vooral als je een schaaltje pap eet. Ook met de toevoeging van Bluetooth, denk hierbij aan het meenemen van de headset in het openbaarvervoer, is de microfoon in veel gevallen onnodig.

Een flinke verpakking voor een headset, het mag gelijk duidelijk zijn dat er ondersteuning is voor Bluetooth. We vinden nog wat features en specificaties. Binnenin vinden we als eerste de headset, gevolgd door een laagje plastic met daaronder een zwart doosje gevuld met accessoires.

Een beknopte handleiding, gevolgd door aardig wat kabels en opzetstukjes om deze Siberia 840 compatible te maken met computer en consoles. De headset is namelijk te combineren met de PlayStation 3 en 4 en Xbox. Ook de Nintendo Switch en andere apparaten met een 3.5 Jack ingang en Bluetooth capaciteiten kun je verbinden met de Siberia 840, een alleskunner. Aan accessoires komen we een 3.5mm Jack tegen, een chat kabel voor PlayStation en Xbox, een optische kabel en een analoog kabel.

De meegeleverde transmitter voor de draadloze capaciteiten komen we ook tegen in de verpakking. Deze stond nog op mijn bureau terwijl ik richting het strand was gereden voor een fotosessie. De transmitter heeft een DC aansluiting waar een voedingskabel naar USB aansluiting voor wordt meegeleverd. Op de voedingsadapter kun je verschillende stroomplugs koppelen.

De transmitter zelf heeft twee knoppen aan de voorzijde, een draaiknop voor bediening met daarnaast een klein knopje als ‘terug’ knop. Wanneer je op de draaiknop drukt kom je in het menu terecht, door vervolgens te draaien kun je door de menu instellingen heen scrollen. Achterop de transmitter vinden we een analoog in, chat out, de DC aansluiting, een USB connector en een optische in- en uitgang. Op de rechterzijde van de transmitter zit een sleuf om de batterij te plaatsen. Wat mij betreft is deze toevoeging een zeer waardevolle aanwinst. Je kunt op het display de status zien van het opladen van de losse batterij, en apart het batterijniveau van de headset. Hierdoor is het probleem geëlimineerd dat je met een lege batterij komt te zitten.

Door naar de Siberia 840. De eerste hands-on ervaring leert dat deze headset enorm degelijk is, hoewel deze vervaardigd is uit plastic, voelt het frame alsnog solide aan. De met imitatieleren oorkussens voelen zacht aan en zijn netjes in het oranje gestikt. Ook de hoofdband is in zachte kussentjes verdeeld voor extra comfort. Het is een flinke headset, met name de ear cups zijn goed aanwezig.

De headset oogt volwassen en voldoet redelijk aan het standaard ontwerp van een headset. Geen speelse vormgeving elementen, vrij recht-toe-recht-aan. De binnenkant van de oordelen zijn voorzien van het oranje kleurtje van SteelSeries, op het rechteroor vinden we één wieltje. Met dit wieltje kun je geluidsvolume aanpassen. Wanneer je erop drukt kom je in de equalizer menu instellingen, als je er vervolgens nogmaals op drukt kom je in het menu profielen. Je kunt dus snel wisselen tussen equalizers en profielen, het wieltje gebruik je als scroll zijnde om door de diverse instellingen op het display van de transmitter te navigeren.

Verder vinden we nog een tweetal knoppen op het rechteroor, één om de Siberia 840 aan- en uit te zetten en één om een Bluetooth verbinding tot stand te brengen. We vinden ook nog twee kabel ingangen, één voor het verbinden met je PlayStation en één share (3.5mm Jack) aansluiting voor overige apparaten. Achter het zilveren kapje op het rechteroor zit nog een Micro USB aansluiting. Je kunt de batterij in de headset alsnog opladen wanneer je deze gebruikt.

Op het linkeroor vinden we de microfoon. Aan het uiteinde van de microfoon zit een ingebouwd lampje, ter indicatie als de microfoon gedempt is. Om de microfoon te dempen druk je de aan- en uit knop in, langer vasthouden van de aan- en uit knop is voor het in- en uitschakelen van de headset.

Op het linkeroor zijn verder geen knoppen te vinden, wel kun je het ronde kapje met het SteelSeries logo losdraaien. Hierachter verschuilt zich de batterij. In het begin is het losdraaien even wennen, al snel heb je de draai te pakken. Gemiddeld doe je 18 tot 20 uur met een batterij, bij lange sessies (voor de diehards) verwissel je de batterij één keer per dag. Slapen? No way!

De Siberia 840 is compatible met SteelSeries Engine 3, de software voor SteelSeries randpparatuur. De Siberia 800 (de oudere versie) is dit trouwens niet. Ik heb de software toegevoegd als hoofdstuk, echter is het aantal mogelijkheden in de software zeer beperkt. Nu ben ik tijdens mijn testperiode maximaal twee keer in deze software geweest voor de Siberia 840, beide waren vrij onnuttig. Het meeste regel je direct via de transmitter met display en fysieke knoppen. Deze weergeeft voldoende informatie om de Siberia 840 naar je eigen voorkeur in te stellen.

Alles wat we in de software tegenkomen (chatmix, de equalizer, dolby instellingen) vinden we terug op de transmitter. Het lijkt een beetje op een tweestrijd, de toevoeging van software is onnodig. Laat de transmitter lekker zijn werk doen, dat gaat prima!

Geluidskwaliteit
Weg bij de software, we gaan direct door met praktijkervaring. De Siberia heeft in ieder oor een 40mm neodymium driver, met een frequentie van 20-20.000KHz. De meegeleverde transmitter is niet enkel een doorgeefluikje voor het draadloze signaal, hier zit juist het kloppende hart in van het Siberia 840 ecosysteem: de geluidskaart!

De recent geteste Arctis 7 maakt gebruik van dezelfde drivers als deze Siberia 840. Nu is de Siberia 840 wat ouder, maar vooralsnog een stuk duurder dan de Arctis 7. Qua geluidskwaliteit doen beide headsets hetzelfde, lekker gebalanceerd. Wel heb ik vaak het idee dat de Siberia 840 net wat heftigere is tijdens impact, denk hierbij aan explosies. De 40mm drivers zitten in een andere constructie dan de Arctis 7, en hebben net wat meer ruimte, zie het als een klankkast. Net als bij de Arctis 7 is er geen sprake van echte surround sound op de Siberia 840. Ook hier hebben we te maken met een softwarematige manier om surround sound te weergeven. De softwarematige manier van surround sound maakt het voor mij persoonlijk wat minder realistisch. Vooral in games zoals PUBG is geluid een bepalende factor tussen leven en dood, wat lekker dramatisch! Met de softwarematige surround sound heeft de Siberia 840 het soms lastig om geluid van een goede directie te weergeven, waardoor de locatie van de tegenstander niet helemaal duidelijk is.

De Siberia 840 is allround een nette headset met goede geluidskwaliteit. Met de nieuwere Arctis 7 is de positie van deze net wat oudere headset mij toch wel wat onzeker. Voor het geluid alleen is er namelijk bijna geen verschil, terwijl de Arctis 7 ondersteuning heeft voor DTS 7.1. Met DTS 7.1 beleef ik zelf een nog net wat beter gevoel van surround tijdens films, echter is deze DTS 7.1 (Headphone X) mij weer wat minder waard in games. Met de Siberia 840 kun je net wat beter geluid herleiden dan op de Arctis 7.

Comfort
De oorkussens en het hoofdkussen zijn enorm zacht en leunen lekker tegen het hoofd. Wel heb ik een eigenaardigheid met de Siberia 840. Mijn oren raken het kunststof gedeelte aan de binnenzijde van de behuizing. Na een langere sessie van dragen beginnen mijn oren pijn te doen. Met name mijn oorschelpen beginnen te irriteren. Ken je het gevoel als je heel de nacht op je oor slaapt? Bij mij is dit gevoel lichtelijk aanwezig wanneer ik de Siberia 840 op heb, doodszonde wat mij betreft. De behuizing had wel wat dieper mogen zijn. Ik heb ook alles geprobeerd: verstellen, tijdig verplaatsen, hoger en lager op de oren zetten. Niks helpt. De oorkussens mogen dan wel zacht zijn, het helpt mij niet aan een comfortabel gevoel met de Siberia 840. De Arctis 7 zit mij een stuk beter, hier had ik ook last van mijn oorschelpen, alleen is dit bij de Siberia 840 nog net wat erger.

Het aansturen van de Siberia 840 gaat met de transmitter (dock) erg fijn. Instellingen, profielen, equalizers, volume et cetera zijn allemaal te vinden op dit dock. Je bent niet gebonden aan software en bestuurt alles via de draaiknoppen. Zelf vind ik het een genot.
Microfoon
De uitschuifbare microfoon net als op de Arctis 7 (ik val in de herhaling) is erg fijn. Vooral de combinatie met Bluetooth, iets wat de Arctis 7 trouwens niet heeft, maakt deze mogelijkheid fijn, zodat je niet als een Top Gun piloot uitziet het openbaarvervoer zit, ergens wel leuk trouwens. De unidirectional microfoon moet je goed positioneren voor de beste beleving. Eenmaal op de juiste positie klinkt deze enorm helder en responsive. Met de standaardinstellingen pakt deze vrijwel geen omgevingsgeluiden op. Ik heb mijn instellingen op Discord aangepast, deze stonden namelijk vrij fors, waardoor je een mechanische toetsenbord lichtjes op de achtergrond kon horen. De Arctis 7 heeft een bi-directional microfoon, deze pakt zowel geluiden voor- als achter de microfoon op. Naar mijn ervaring heeft deze headset meer last van omgevingsgeluiden, wat vrij gebruikelijk is bij bi-directional.

Batterij
De batterij gaat gemiddeld 18 tot 20 uur mee, ruim voldoende voor mij gebruik. Het verwisselen van batterijen is geen nieuwe techniek, maar wel een verdomd handige toevoeging. Hier haal ik de Arctis 7 ook nog even aan, deze heeft namelijk een ingebouwde batterij. In de praktijk kwam het mij vaak voor dat deze tijdens gamesessies leeg was. Je zat dan alsnog via de Micro USB aansluiting te gamen om de batterij op te laden, iets wat je eigenlijk wilt voorkomen met een draadloze headset. Nu is de batterijduur op deze Arctis 7 gevoelsmatig wel wat langer met ongeveer 24 uur. Standaard levert SteelSeries twee batterijen bij de Siberia 840.

Ik was erg benieuwd naar de prestaties van de Siberia 840 na het testen van de Arctis 7. Kan deze oudere headset nog goed opboksen tegen de nieuwere Arctis 7? Dat is een vraag die ik toch wat betwijfeld moet beantwoorden. Met voldoende ervaring kan ik zeggen dat de nieuwere en goedkopere Arctis 7 de beste keuze is, waarom lees je in deze eindconclusie.

We beginnen met de geluidskwaliteit, beide headsets hebben identieke 40mm drivers. Nu is het wel zo dat de Siberia 840 met zijn formaat aan ear cups klanken net wat beter neerzet. Echter moet je verdomd goed je best doen om dit verschil op te merken. De Siberia 840 heeft een voorsprong met diverse apparatuur, dan heb ik het over consoles. De Siberia 840 is namelijk instaat om multi-kanaalaudio af te spelen, via de optische verbinding kan de headset een Dolby Digital 5.1 bitstream decoderen, iets wat met de Arctis 7 niet mogelijk is. Tevens kan de Bluetooth ondersteuning een belangrijke toevoeging zijn om de Siberia 840 te overwegen. De headset kan namelijk twee geluidsbronnen combineren via Bluetooth, wat handig kan zijn met een dienst zoals Discord via je telefoon. Idem dito voor het afspelen van muziek via een Bluetooth apparaten. De duurdere Siberia 840 heeft dus vooral van de extra technische snufjes.

De meegeleverde transmitter, noem het een dock heeft zo zijn voordelen. Het OLED schermpje is informatief en makkelijk te besturen met de fysieke knoppen. Via de draaiknop op het rechteroor bedien je snel instellingen. Het aanmaken van verschillende profielen en ‘on-the-fly’ wisselen tussen profielen is een genot. In het dock kun je de extra meegeleverde batterij opladen. Gemiddeld doe je 18 tot 20 uur met één batterij, waarna je deze omwisselt en direct weer oplaadt via het dock. De meegeleverde software is een onnodige extra. Ik bezoek de software omgeving nooit, aangezien het dock alle features bevat.

De Arctis 7 is bijna 120 euro goedkoper, heeft een goede bouwkwaliteit en goed te besturen via de software. Met een enkele batterij, die overigens ingebouwd is, kun je ongeveer 24 uur gebruik maken van de headset. Ben je te laat, dan zit je aan een Micro USB aansluiting vastgeketend. Zowel geluid als microfoonkwaliteit is vergelijkbaar op deze headset. De Arctis 7 spreekt mij persoonlijk nog net wat meer aan qua design, vooral de kleurrijke hoofdbanden zijn een mooie toevoeging. De oudere Siberia 840, desondanks de mooie technische extra’s en het dock, weten het niet meer goed op te nemen tegen de nieuwere Arctis 7. De Arctis 7 doet ‘bijna’ alles wat de Siberia 840 ook kan, voor 120 euro minder. Je moet echt fan zijn van de extra Bluetooth toevoeging, technische features (mengen van twee audiokanalen) en het dock met verwisselbare batterijen, om de Siberia 840 nu nog te overwegen.
De SteelSeries Siberia 840 kun je vinden in de volgende prijsvergelijkers: