Review: Razer BlackWidow V3 – Quartz

Modern authentiek. 8.2

Score 8.2

Yay! Voelt authentiek, maar wel volledig bij de tijd. De Razer green switch meet zich goed aan Cherry MX blue switch. Doubleshot ABS-keycaps. Mediaknop en mediawiel. Voelt ergonomisch verantwoord. Bouwkwaliteit. Hard plastic polssteun is verassend comfortabel. Uitklapbare pootjes die instelbaar zijn op een hoek van 6 en 9 graden.

Nay! De polssteun kan niet mechanisch bevestigd worden aan het toetsenbord. Lichtspreiding onder de Doubleshot ABS-keycaps in het roze is niet optimaal. De mediaknop is middels de software niet te wijzigen in functie.

In het kort
De Razer BlackWidow V3 keert terug in een moderner doch authentiek ontwerp. Strakkere lijnen samen met een hoekig ontwerp. De aluminium topplaat vormt een basis voor het zwevende ontwerp; tevens draagt deze bij aan de bouwkwaliteit van het toetsenbord.

Review: Razer BlackWidow V3 Quartz
Links:

Productpagina

De BlackWidow V3 is inmiddels de derde uiting binnen de BlackWidow-saga aan mechanische toetsenborden. De V3 brengt nieuwe verbeteringen met zich mee, waaronder Doubleshot ABS-keycaps, een multifunctioneel scrollwiel en deels een aluminium behuizing.

De BlackWidow V3 komt in twee smaken: zwart en Quartz/roze. Ik zet mijn Quartz-avontuur voort, na mijn review van de Razer Viper Ultimate Quartz. Mooi roze bijt elkaar niet; het complementeert elkaar juist. Je leest meer over de BlackWidow V3 in de opvolgende hoofdstukken. De BlackWidow V3 Quartz kost op het moment van schrijven circa € 149,99.

Een overzicht van de specificaties:

Overige verbeteringen bestaan uit een vernieuwde polssteun, extra opties voor kabelrouting onder het toetsenbord en meer multimediamogelijkheden. In 2017 had ik de BlackWidow V3 ter review; hier was één van mijn minpunten de afwerking. De BlackWidow V2 - die inmiddels niet meer verkrijgbaar is - bestond namelijk volledig uit kunststof. Met de BlackWidow V3 brengt Razer hier verandering in, want de topplaat is nu vervaardigd van aluminium.

Wederom maak ik kennis met de Razer green switch; dit is een tactiele switch met een bedieningskracht (actuatiekracht) van 50 g. Het bedieningspunt (actuatiepunt) ligt op 1,9 mm en de volledig reisafstand tot de bodem bedraagt 4,0 mm. Het bedieningspunt waar de tactiele feedback voelbaar is, registreert een toetsaanslag op de reeds genoemde 1,9 mm. In de praktijk voelt dit aan als een klein beetje weerstand, ter indicatie van een succesvolle registratie. Verder kenmerkt deze switch zich als een clicky-switch; hoorbaar aan een duidelijk klik-geluid op het bedieningspunt.

Het multifunctionele scrollwiel, of beter gezegd een mediawiel, kan op vele manieren geconfigureerd worden. Uiteraard mag RGB-verlichting niet ontbreken; deze komt in de vorm van Razer Chroma. Verlichtingseffecten synchroniseren tussen Razer-randapparatuur is mogelijk.

Het Quartz-avontuur begint bij de verpakking van de BlackWidow V3. Degelijk ingepakt en voorzien van een gebruikershandleiding, losse polssteun en het toetsenbord zelf. De Jigglypuff-verschijning deed mij tijdens de fotosessie doen lachen - wat een opvallend kleurtje.

De BlackWidow V3 leent wat vorm- en designelementen van de BlackWidow V2. Toch is het toetsenbord op zichzelf een ander verschijnsel. De BlackWidow V3 heeft een hoekig ontwerp en oogt strakker. De aluminium topplaat is erg netjes afgewerkt en buigt mee aan de voorzijde van het toetsenbord. Een mooi detail als je het mij vraagt.

De deticated macroknoppen zijn verdwenen, evenals de USB-poort voor passthrough. De BlackWidow V3 is daardoor wat compacter geworden. De kabel is door het weglaten van de USB-passthrough dunner. Dat is iets wat ik persoonlijk fijner vind, vooral bij een vaste kabel.

Het mediawiel bevindt zich rechts bovenaan het toetsenbord. Naast het mediawiel zit nog een extra mediaknop voor tap-commando’s. Die is middels de Synapse-software niet te wijzigen in functie. Een enkele tap (druk) is voor afspelen/pauzeren, een dubbele tap is voor het volgende nummer en een drievoudige tap is voor het vorige nummer. Het mediawiel is wel te wijzigen in functie; standaard staat deze ingesteld op volume dempen, omhoog en omlaag. Deze is bijvoorbeeld ook te gebruiken voor de RGB-verlichting.

De Doubleshot ABS-keycaps voelen solide aan. Voordeel van de roze vormgeving is dat de Razer green switches lekker opvallen. Boven de cursortoetsen bevinden zich diverse LED-indicators; deze moesten ruimte maken voor het grote mediawiel.

Qua bouwkwaliteit is de BlackWidow V3 erop vooruitgegaan ten opzichte van de BlackWidow V2. Razer heeft hier wat mij betreft slim aan gedaan en in dit prijssegment mag je dit op de huidige markt wel verwachten. Toch ben ik blij dat Razer deze keuze heeft gemaakt voor de BlackWidow V3 en dit niet enkel voor de nog hoger gesegmenteerde Razer Huntsman.

Het hoekige ontwerp moet je kunnen waarderen. Persoonlijk staat de BlackWidow V3 niet in mijn top 5-lijst aan wonderbaarlijk mooie toetsenborden. Wel ben ik blij dat de BlackWidow V3 ook gebruik maakt van een zwevend ontwerp op de aluminiumplaat. De BlackWidow V2 had namelijk verzonken switches/keycaps. Die zijn lastiger schoon te maken en worden sneller vies. De verstelbaarheid is overigens zeer goed. Het toetsenbord heeft namelijk uitklapbare pootjes die op een hoek van 6 en 9 graden ingesteld kunnen worden.

De polssteun doorstaat ook een verandering, want deze is nu hard in plaats van zacht. Ik moest even wennen, maar uiteindelijk had ik de smaak te pakken. Het betreft een polssteun van hard plastic, die ondanks zijn harde verschijning comfortabel aanvoelt. Een nadeel van de polssteun is dat deze niet mechanisch bevestigd is aan het toetsenbord. Anno 2020 vind ik dat een gemiste kans.

Design en ontwerp is te allen tijde subjectief. Vind ik de BlackWidow V3 qua ontwerp een verbetering ten opzichte van de BlackWidow V2? Ja. Met de tijdsgeest van vandaag de dag is de BlackWidow V3 volledig bij. Ergens vind ik het eervol dat de BlackWidow V3 het basisontwerp van de BlackWidow V2 vereert. Wel kan ik mij voorstellen dat de BlackWidow V3 om die reden wat authentiek (legacy) oogt.

Persoonlijk vind ik het gemis aan dedicated macrotoetsen - die de BlackWidow V2 wél had - geen probleem. De Razer Synapese-software is dermate ontwikkeld dat er voldoende mogelijkheden zijn. Keymapping en combinatie met de aanwezige FN-toets dekken dit volledig af. Het ontbreken van een USB-poort met passtrough zie ik ook niet zozeer als een gebrek. De vaste kabel is daardoor dunner.

De software van Razer is heerlijk up-to-date, dus hier geef ik Razer mijn complimenten. De software heeft veel extra’s en werkt primair fijn als het om het beheren van randapparatuur gaat. Je kan via het Razer-trayicoon (in je Windows taakbalk) met een rechtermuisklik direct navigeren naar de landingspagina’s van je aangesloten Razer-randapparatuur. Je bent dus niet verplicht om eerst op een algemene landingspagina te komen, waarna je nog moet navigeren naar een overzicht van de aangesloten randapparatuur en dan nog eens selectie moet maken.

Mocht je de Razer Synapse-software nog niet geïnstalleerd hebben: zodra je een Razer-apparaat verbindt, komt er een auto-installer tevoorschijn. Wederom een deftig aspect van deze volwassen software. Je krijgt tekst en uitleg over de mogelijkheden van Razer Synapse. Nog een mooi aspect is dat je direct up-to-date bent met de laatste Razer Synapse-software en firmware.

Met de Razer Synapse-software krijg je de optie om een Razer-account aan te maken. Dat is niet verplicht, maar biedt wel wat voordelen. Zo is er een Cloud-opslag voor profielen en bijbehorende instellingen; vooral handig als je vaak wisselt tussen computers. Je kan er ook voor kiezen om anoniem verder te gaan als gast. Als gast heb je volledig beheer over je randapparatuur, dus het is niet zo dat er beperkingen zijn op functionele eigenschappen van de hardware die je aanschaft.

De BlackWidow V3-landingspagina is de keymapping-pagina. Het is mogelijk om het mediawiel te modificeren met opties zoals Windows zoom, toetsenbord- en muisfuncties, microfoonopties en Windows snelkoppelingen. De algemene toetsen kunnen ook gemodificeerd worden, met bijvoorbeeld verlichtingseffecten en het wisselen van profielen.

Het toetsenbord heeft een on-board geheugen voor het lokaal opslaan van profielen. Met deze profielen worden gegevens zoals keymapping, macro’s en verlichtingseffecten lokaal opgeslagen. Dit maakt het uitwisselen van het toetsenbord eenvoudig.

In het lichtmenu kan je de RGB-verlichting in- en uitschakelen, een timer inschakelen voor het uitschakelen van de verlichting, de felheid bepalen en diverse verlichtingseffecten selecteren. De zogenoemde “quick effects" bestaan uit veelvoorkomende verlichtingseffecten, denkende aan een pulserend effect, een regenboogeffect en een vaste (statische) kleur. De “advanced effects" zijn onderdeel van Chroma Studio - ook ingebouwd in de software, mits geïnstalleerd tijdens het installatieproces.

Chroma Studio pakt verlichtingseffecten uitgebreid aan. Je kan bestaande effecten handmatig aanpassen in kleur, snelheid en volgorde. Het is mogelijk om verschillende verlichtingseffecten te combineren - leuk voor de afwisseling. Ook is het mogelijk om geselecteerde toetsen een specifiek verlichtingseffect te laten weergeven, want op deze wijze meng je meerdere lagen tot één verlichtingseffect. Razer pakt RGB-verlichting uitgebreid aan en met Chroma Studio is het vooral leuk om te experimenteren.

De BlackWidow V3 vereert de BlackWidow V2 als het om ontwerp gaat. Echter verkiest het een modern ontwerp dat hoekig is. Naar mijn mening oogt de BlackWidow V3 authentiek met moderne features. Met de aluminiumtopplaat voelt het toetsenbord solide aan zonder enige vorm van flex.

Het hoekige ontwerp maakt het toetsenbord vrij hoog aan de achterzijde; iets waar ook deels de bouwkwaliteit uit voort komt. Hoewel de BlackWidow V3 kleiner is geworden dan zijn voorganger oogt de BlackWidow V3 vrij fors (dik). Ik heb daar vreemd genoeg soms wat moeite mee. Echter als ik zie wat het oplevert aan bouwkwaliteit moet ik realistisch zijn en mijzelf een klap in het gezicht geven. Wakker worden!

De Doubleshot ABS-keycaps zijn een genot. De polssteun en de pootjes die instelbaar zijn op een hoek van 6 en 9 graden dragen bij aan ergonomie. Ik had niet verwacht dat ik een polssteun van hard plastic zou gaan waarderen - ik zat ernaast! Kortom: de BlackWidow 3 oogt redelijk bulky, maar het komt uit een goed hart.

Op de Quartz/roze versie van de BlackWidow V3 laten de keycaps aan de bovenzijde meer licht door. Vermoedelijk heeft dit te maken met de Doubleshot ABS-keycaps in combinatie met de roze afwerking. Felheid en verlichtingsmogelijkheden zijn zeer uitgebreid, al vind ik de spreiding op roze keycaps niet je van het. Lichtpuntje is wel dat deze het font direct belicht.

De Razer green switch heeft veel weg van de Cherry MX blue switch. Beide switches hebben een tactiele feedback op het bedieningspunt. Het clicky-karakteristiek is ook iets wat beide switches leveren. Sinds de BlackWidow V2 is de Razer green switch verder doorontwikkeld. Visueel had de oude Razer switch een uitstraling die identiek was aan de Cherry MX switch.

De nieuwe Razer green switch, die ondertussen sinds 2019 op de markt is, heeft verbeteringen gezien. Ik weet dit persoonlijk op te merken in de praktijk. Het dubbelwandige ontwerp voelt directer en minder wiebelig aan. Dit was destijds één van mijn opmerkingen met de voormalige Razer switch. Qua snelheid evenaart de Razer green switch niet de Razer optische switches, iets wat in lijn ligt met mijn verwachtingspatroon. De Razer switch is naar mijn mening een goed alternatief, dat op een bedieningspunt van 1,9 mm erg snappy aanvoelt.

Beste vergelijking is de Cherry MX blue switch. Licht en snel, maar wel luid. De Razer green switch is niet stil; houd dit in acht. Game-avonturen samen met mijn roze Razer Viper Ultimate voelt aan als een persoonlijke aanvaring met Kirby in Super Smash Bros. Al krijg ik klappen; ik zal overwinnen! Onder de eindstreep koop je met de Razer green switch een Cherry MX blue-toetsenbord van het Razer-kamp. Een betrouwbare switch die direct beter aanvoelt dan zijn voorganger.

Het Quartz-avontuur eindigt met een conclusie. Het voelt bevrijdend dat ik mijn mannelijke en vrouwelijke gevoelens kan laten spreken. Hoe bevalt een roze… BlackWidow V3 Quartz? Je leest het in deze eindconclusie.

Eerst indruk van dit toetsenbord is behoud van designelementen afkomstig van de BlackWidow V2. De BlackWidow V3 kiest voor strakke lijnen tezamen met een hoekig ontwerp. Het toetsenbord is volledig bij de tijd, waar vooral nu de software spreekt voor specifieke features. De toevoeging van de mediaknop en het mediawiel maakt beheer van Spotify lijstje aangenaam. Het hoekige ontwerp staat garant voor een degelijke bouwkwaliteit. Ik ben blij dat Razer heeft gekozen voor een aluminium topplaat, iets wat bij de BlackWidow V2 naar mijn mening ontbrak voor de prijs.

Het zwevende “vliegende ontwerp" van de switches/keycaps maakt onderhoud en smetvrij houden makkelijker. De combinatie van Doubleshot ABS-keycaps maakt de typervaring stevig onder de vingers. De Razer green switches zijn doorontwikkeld met het dubbelwandige ontwerp. Voor mij zijn de verschillen versus de oude Razer green switch duidelijk merkbaar. De oude Razer green switch had meer speling rondom de steel in de switch-behuizing, wat niet garant stond voor een wiebelvrije typervaring. Met de vernieuwde Razer green switch is dit dag en nacht verschil - enorm consistent. De Razer green switch biedt prima concurrentie voor de Cherry MX blue switch.

De Razer Synapse-software is uitgebreid. Het is erg fijn dat je niet meer verplicht bent om een account te registeren. Je kan de software gebruiken als gast en alsnog genieten van de vele mogelijkheden. Het opslaan van gegevens in de Cloud ontbreekt dan wel, gezien het feit dat je dit moet synchroniseren met een account.

Ergonomie is gegarandeerd. Bij het uitpakken van de harde, plastic polssteun had ik zoiets van: “Oké?". Op de lange termijn levert het een comfortabele ervaring. Combineer dit met de pootjes die instelbaar zijn op een hoek van 6 en 9 graden; het voelt gewoon goed… gezond aan? Onder de eindstreep ziet de BlackWidow V3 best veel veranderingen. Het toetsenbord voelt wat authentiek aan, maar bewijst bij de tijd te zijn.