Review: ASUS ROG Strix Morph 96 Wireless

• Productpagina

• Specificaties
• Showcase
• Software
• In de praktijk
• Conclusie

Vandaag ga ik weer eens een toetsenbord onder de loep nemen. We mogen de ROG Strix Morph 96 Wireless van ASUS testen. Het betreft een 96%-toetsenbord, voorzien van de nodige RGB-verlichting en alle toeters en bellen die je in theorie zou willen van een fatsoenlijk toetsenbord.

Uiteraard zijn we heel erg benieuwd hoe de ASUS ROG Strix Morph 96 Wireless zich in de praktijk zal houden: van dagelijks typen op kantoor en productiviteit tot langere gamesessies in World of Warcraft.

Hieronder treffen we de specificaties aan;

Het is weer tijd om te gaan doen wat we het liefste doen, naast de RGB-verlichting testen, natuurlijk! Namelijk, het uitpakavontuur!

De verpakking liegt er zeker niet om. Zoals we van ROG gewend zijn, komt het toetsenbord in een strakke rood met zwarte uiting, waar het toetsenbord netjes op afgebeeld staat.

Op de achterkant zien we het toetsenbord uitgelegd met bijbehorende functies en highlights.

Leuk, die buitenkant.. Maar we willen natuurlijk ook IN het doosje gluren!

Het toetsenbord zit netjes en veilig verpakt in een stoffen zak, zodat het goed beschermd is tegen krassen en andere ongein tijdens transport. Je zal denken: er blijft zo weinig ruimte over, maar ROG zou geen ROG heten als ze dingen niet zouden verstoppen!

In het achterste gedeelte van het karton vind je nog een aantal accessoires die we zo dadelijk nader gaan bekijken.

Naast het toetsenbord vinden we, zoals ik al eerder aangekaart heb, meerdere accessoires, zoals een snelstartgids, de oplaadkabel van USB-A naar USB-C, een verloopstukje van USB-A naar USB-C, een keycap puller, vier extra (doorzichtige) keycaps en een imbussleuteltje.

Ergens had ik een klein beetje paniek, want ik weet ook dat ROG meestal ook samenkomt met shiny stickers. Ik kon ze nergens vinden.. Uiteraard verstopt in de snelgids. Soms denk ik dat ze deze dingen verstoppen om ons te plagen!

Dan is het nu eindelijk tijd om het toetsenbord van dichtbij te bewonderen.

De Morp 96 betreft, zoals de naam al zegt, een 96%-toetsenbord. Op papier klinkt die vier procent niet echt om over naar huis te schrijven, maar in de praktijk is dit wel degelijk een goed verschil. Het toetsenbord is zwart met een stevige behuizing en op de spatiebalk het ROG-logo in vol ornaat.

Op de linker zijkant vinden we een draaiknop, die je wellicht met het stukje software dat erbij komt kijken in te stellen is op functie. Bij het kijken naar de zijkant gaat mijn hartje sneller kloppen… Want ik ga ervan uit dat de strip naast de tekst “Republic of Gamers" RGB-verlichting betreft!

Ondanks dat het toetsenbord van een (iets) kleiner formaat is, zit er wel een numpad op. Hier ben ik als kantoormuts wel erg blij mee, moet ik toegeven! Het nummerpad wordt bij mij veelvuldig gebruikt, dagelijks.

De achterzijde van het toetsenbord geeft nog een verstopte verrassing weer! Namelijk de 2,4 GHz-dongel voor bedraad gebruik. Superhandig dat je hem bij het toetsenbord zelf kan opbergen, natuurlijk - als je hem weet te vinden. Naast de dongel vinden we nog een schuifknopje om te bepalen van welke verbinding je gebruik wilt maken.

Als allerlaatste kan je hier ook de USB-C-ingang voor het bedraad gebruik en uiteraard het opladen vinden.

Op de onderkant zie je heel goed dat de voetjes die uitklapbaar zijn in verschillende hoogtes voorzien zijn van stevige antislipvoetjes. Je kan hem zo hoog of laag zetten als je zelf wilt of prettig vindt. Tegenwoordig zie je steeds meer toetsenborden met deze mogelijkheid. Persoonlijk vind ik dit een mooie aanvulling, want als je hem op de hoogste stand hebt staan, dan zorgt het kleinere stukje ook weer voor extra stevigheid tijdens je heftige ramplank-avonturen!

Als gamer ben ik altijd op zoek naar hardware die niet alleen goed presteert, maar ook prettig aanvoelt in gebruik en een mooi stukje software levert zonder dat je eerst een handleiding moet lezen van 20 pagina’s.

De combinatie van de ROG Strix Morph 96 Wireless met ROG Gear Link viel mij hierdoor goed in de smaak. Wat mij positief opviel, is dat je geen zware software nodig hebt die op de achtergrond draait, geen ellenlange installaties; je opent een browser, koppelt het toetsenbord en je kan meteen beginnen met aanpassen.

Wat ik persoonlijk misschien nog het interessantste vind aan deze websoftware, is hoe ASUS eindelijk meer aandacht lijkt te besteden aan de volledige gebruikerservaring rond personalisatie. Niet alleen qua RGB of macro’s, maar echt hoe je het toetsenbord naar je eigen voorkeur kan laten aanvoelen.

Via Gear Link krijg je namelijk verrassend veel controle zonder dat je meteen zware software moet installeren. Gewoon je browser openen, het toetsenbord verbinden en je kan direct aan de slag. Dat klinkt best simpel, want vroeger betekende een ROG-peripheral bijna automatisch dat Armoury Crate ergens op de achtergrond moest draaien.

Wat ik vooral handig vind, is hoe snel je alles kan aanpassen, afhankelijk van je gebruik. De RGB-verlichting aanpassen blijft uiteraard aanwezig; per toets, effecten, helderheid, synchronisatie. Ook laat ASUS je vrij diep ingrijpen in de functionaliteit van het toetsenbord zelf. Toetsen remappen, mediaknoppen wijzigen, macro’s opnemen of verschillende profielen aanmaken gaat opvallend vlot. Zeker die profielen zijn handig als je regelmatig wisselt tussen werken en gamen.

Daarnaast kan je ook instellingen aanpassen zoals debounce time, polling rate, batterijoptimalisatie en slaapstanden. Dat zijn typisch functies die vroeger wat verstopt zaten in complexe gamingsoftware, terwijl ASUS ze hier veel overzichtelijker presenteert. Voor enthousiastelingen blijft er echt wel genoeg om mee te spelen, maar tegelijk voelt het minder overweldigend aan voor ‘gewone’ gebruikers.

Waar ik misschien nog het meest blij mee ben, is dat Gear Link eindelijk “licht" aanvoelt. Geen ellenlange installaties, geen tientallen achtergrondprocessen en geen gevoel dat je halve pc wordt overgenomen om wat verlichting aan te passen. Gewoon snel openen, instellingen wijzigen en terugsluiten. Dat klinkt als iets kleins, maar bij dagelijks gebruik maakt dat eerlijk gezegd een groter verschil dan ‘extra RGB-effect nummer 47’.

Bij de praktijkervaring kijken we naar diverse zaken, waaronder keycaps, switches en de RGB-verlichting.

Eerste indruk en verbinding

De eerste indruk van de ASUS ROG Strix Morph 96 Wireless was eigenlijk meteen goed. Zodra je hem uit de doos haalt, merk je direct dat dit geen goedkoop plastic toetsenbordje van de lokale budgetbak is. Dit ding heeft gewicht. Hij ligt stevig op mijn bureau, alsof hij besloten heeft daar permanent huurvrij te gaan wonen. Tijdens het gamen verschuift er praktisch niets, zelfs niet wanneer mijn dungeon nét iets frustrerender verliep dan ik had gehoopt (uiteraard een bekend fenomeen in World of Warcraft).

Qua bouwkwaliteit voelt alles ook gewoon degelijk aan. Geen rammelende toetsen of krakende behuizing. En in the name of science heb ik natuurlijk even extra hard op een paar toetsen gedrukt, puur om te voelen hoe stevig alles is.

Ook de verbinding verliep verrassend soepel. Geen technisch eindbaargedoe, geen handleiding van 38 pagina’s nodig en geen moment waarop ik mezelf afvroeg waarom Bluetooth in 2026 nog steeds soms op iets magisch lijkt. Verbinden ging gewoon snel en zonder poespas. USB-dongle erin, koppelen en klaar. Precies zoals je hoopt bij een draadloos toetsenbord.

Keycaps, switches en formaat

ASUS gebruikt voor dit toetsenbord standaard doubleshot ABS keycaps, die verrassend prettig aanvoelen tijdens het typen. Ze voelen fijn aan qua structuur zonder dat ze ruw worden en uiteraard dankzij de RGB-verlichting komt alles ook gewoon lekker tot leven. Natuurlijk blijven PBT-keycaps voor veel toetsenbordliefhebbers de favoriet, maar eerlijk gezegd voelen deze keycaps ook erg prettig aan voor dagelijks (kantoor)gebruik.

De ROG NX V2-switches maken daarnaast echt een groot verschil in de typervaring. Deze uitvoering met de Snow V2-switches voelt soepel, stabiel en vooral lekker gedempt aan. Geen harde metalen clicky’s en clacky’s of hol geluid waar sommige gamingkeyboards nog steeds last van hebben. ASUS heeft duidelijk aandacht besteed aan het geluid tijdens het gebruik. Ik moet toegeven dat ik het zo fijn vind voelen en klinken dat ik ineens vrijwillig lange berichten ging typen “omdat het lekker klinkt".

Wat ik persoonlijk erg sterk vind, is dat de switches hot-swappable zijn. Dus mocht je ooit besluiten dat je toch die ene (irritante) clicky switch uit een keyboardforum wilt proberen waar iedereen lyrisch over doet, dan kan dat gewoon zonder solderen. ASUS maakt het ook nog eens verrassend toegankelijk om het toetsenbord open te maken en aan te passen. Zelfs voor mensen die normaal gesproken al stress krijgen van een IKEA-handleiding (not me, nuh-uh).

En dan gaan nog het formaat. Ik ben inmiddels echt fan geworden van 96%-layouts. Je krijgt praktisch alle toetsen van een full-size keyboard, inclusief numpad, maar zonder een compleet battleship dat je halve bureau opeist. Het is net iets compacter en geeft tijdens het gamen ook wat meer ruimte voor je muisbewegingen. Het is eigenlijk de perfecte middenweg tussen compact en praktisch; alsof ASUS eindelijk heeft begrepen dat niet iedereen een bureau ter grootte van een eettafel heeft.

RGB-verlichting

En natuurlijk niet te vergeten… het ALLERbelangrijkste van het apparaat: de RGB-verlichting. Ik trap er iedere keer weer in. Geef mij een toetsenbord met overdreven veel verlichting en ik ben meteen enthousiast, alsof ik voor het eerst een gamingsetup zie.

ASUS heeft het hier gelukkig goed aangepakt: de verlichting ziet er strak en helder uit, loopt vloeiend over en is volledig aanpasbaar via Aura Sync of, als je de websoftware prefereert, kan je daar ook alles mee aanpassen. Subtiel kan… maar eerlijk is eerlijk, binnen vijf minuten had ik alweer een kleurrijke lichtshow ingesteld waar een gemiddelde discotheek jaloers op zou zijn.

De ASUS ROG Strix Morph 96 Wireless heeft mij eerlijk gezegd meer verrast dan ik vooraf had verwacht. Het toetsenbord voelt stevig en vooral voor mij erg fijn in dagelijks gebruik. Typen klinkt en voelt lekker, gamen gaat soepel en het compacte 96%-formaat blijkt echt ideaal wanneer je wel een numpad wilt, maar niet je complete bureau wilt opofferen.

Wat ik vooral waardeer, is dat ASUS hier niet alleen gefocust heeft op gamers, maar ook op comfort en gebruiksgemak. De verbinding werkt zonder gedoe, de switches voelen heerlijk soepel aan en tsja… de RGB-verlichting blijft gewoon veel te leuk om mee te spelen.

Als totaalpakket is dit gewoon een ontzettend sterk draadloos toetsenbord waar ik met veel plezier op heb gewerkt en gegamed tijdens het testen. En uiteraard is dat uiteindelijk precies wat je wilt verwachten van een degelijk toetsenbord.

Review: MSI Versa 300 Wireless 8K

• Productpagina

• Specificaties
• Showcase
• Software
• In de praktijk
• Conclusie

Na een uitstapje te hebben gemaakt naar het testen van een robotstofzuiger en het feit dat ik enigszins ben overgestapt naar het reviewen van games, voelt het eerlijk gezegd weer verfrissend om weer terug te keren naar waar het voor mij binnen TechGaming ooit begon: een muis.

De Versa 300 Wireless 8K heeft in dat opzicht meteen mijn nieuwsgierigheid gewekt. Op papier belooft hij namelijk precies wat je zoekt in een moderne gamingmuis: lichtgewicht, een high-end sensor en een hoge polling rate van 8000 Hz. Dat zijn specificaties die je normaal eerder in duurdere modellen zou verwachten, dus het is interessant om te zien hoe dit zich in de praktijk vertaalt, want met een MSRP van € 60,99 valt deze muis eigenlijk in de lagere prijsklasse.

De muis wordt de komende tijd uitgebreid getest en tegelijk ben ik benieuwd hoe hij zich houdt tijdens langere sessies en dagelijks gebruik. Kan hij me echt overtuigen als allround draadloze gamingmuis, of blijven het vooral mooie cijfers op papier?

Dat gaan we bekijken in deze review!

Hieronder treffen we de specificaties aan;

We beginnen zoals altijd weer bij het uitpakavontuur!

De VERSA 300 WIRELESS 8K komt in een strakke witte verpakking met een glossy effect erop. Je kan daarbij heel duidelijk de muis zien, evenals het bekende MSI-logo linksbovenin. Ik kon het natuurlijk niet laten om Lucky bij de foto’s te betrekken!

Als we de verpakking omdraaien, dan vinden we de belangrijkste features van de muis uitgelicht, samen met wederom een afbeelding van de muis en de specificaties.

Dan is het nu tijd om de verpakking van binnen te bekijken om te zien wat we allemaal kunnen vinden.

De muis zit stevig verpakt in een cocon van karton, in een plastic beschermzakje. Zo blijft het stevig zitten tijdens het transport en zal de kans op schade aanzienlijk verminderd zijn.

Samen met de mooie matzwarte muis vinden we nog een USB-A- naar USB-C-kabel voor bedraad gebruik en het opladen van de muis. Even een sidenote: Lucky zit er niet bij in de verpakking!

Bij het uitpakken was ik eigenlijk al direct verrast door het gewicht van de VERSA 300 WIRELESS 8K. De muis voelt erg licht aan, wat je toch best sceptisch kan maken over het gebruik en of hij wel solide genoeg is. Op de bovenzijde van de muis vind je de standaard grote knoppen samen met het scrollwiel en een extra macroknop. Standaard zal hij ingesteld staan op het wisselen tussen presets voor de DPI - maar wellicht met een stukje software dat we dadelijk gaan bekijken, kan je dit veranderen.

Aan de linkerzijde zijn er nog twee extra knoppen die je, zoals ik hierboven al benoemd heb, ook zou kunnen instellen middels software. Ze zullen nu ongetwijfeld de standaardwaarde bevatten van bijvoorbeeld forward- en previous-functies bij het websurfen.

Draaien we de VERSA 300 8K om, dan kan je een drietal aan glijvoetjes vinden die zo op het eerste zicht erg smooth aanvoelen. Verder vind je rechts een knopje om de muis in de gewenste modus te zetten; dit betreft aan/uit, Bluetooth-modus en 2,4 GHz-modus en uiteraard nog wat technische informatie zoals het serienummer.

Nu zal je bij jezelf denken: ‘Huh?’ maar je had het niet toch over een 2.4 GHz-dongel, waar is die dan? Verrassing! Deze zit goed opgeborgen onder een klepje aan de onderkant van de muis. Natuurlijk wist ik dit allang (he bah, ik heb een hoestbui)! Maar vond ik het ook wel handig dit aan jullie te vertellen…

Onder het klepje vind je het USB-A 2.4 GHz-dongeltje om de muis te kunnen verbinden met je laptop of pc, mocht je geen gebruik kunnen of willen maken van Bluetooth. Uiteraard kan je de muis ook bedraad gebruiken, maar goed, ik neem aan dat je geen wireless muis aanschaft om hem vervolgens alsnog bedraad te gaan gebruiken, toch?

Bij deze muis komen twee stukjes software om het hoekje kijken, namelijk MSI Center en Portal X.

Zelf had ik MSI Center al geïnstalleerd staan, aangezien ik ook een MSI-laptop in gebruik heb, maar speciaal voor deze review heb ik het even uninstalled, zodat ik jullie ook door het installatieproces kan laten lopen.

MSI Center

Om te beginnen nemen we een kijkje in MSI Center. Om dit stuk software te downloaden kan je naar de Microsoft Store zelf gaan, of naar de webpagina van MSI die je ook weer doorstuurt naar de Microsoft Store.

Eenmaal gedownload moet je een aantal stappen volgen om het installatieproces door te lopen. Je kan MSI Center naar je eigen wensen instellen door middel van in één van de stappen aan te vinken wat je intentie met je laptop of pc is, ofwel; wat je er het meeste mee doet. De software zal met deze keuze de bijbehorende additionele software downloaden en installeren.

In mijn geval heb ik bijna alles aangeklikt, aangezien ik een duizendpootje ben met mijn MSI-laptop, maar het interessantste is natuurlijk het gedeelte voor de gaming gear.

Middels de feature ‘Gaming Gear’ kan je wat features van je muis instellen, met als eerste de knoppen onder het tabje ‘Buttons’. Je kan de functies van elke knop apart instellen naar je eigen wensen.

Onder het tweede ‘Performance’-tabblad kan je de DPI-instellingen aanpassen. Je kan kiezen voor presets of gewoon zelf met de hand, middels de schuifbalk, instellen hoe hoog of laag je de DPI wilt hebben. Helemaal rechts in deze omgeving kan je nog de Polling Rate, Lift-off Distance en Debounce Time naar je eigen wensen instellen.

De derde en laatste tab genaamd ‘Power’ heeft alles te maken met de powerfuncties voor de batterij. Je kan instellen na hoeveel minuten de muis naar slaapstand gaat en of je een waarschuwing in de vorm van RGB wilt wanneer de batterij bijna leeg is.

Al met al heb je deze software niet persé nodig om gebruik te maken van de muis, aangezien de VERSA 300 WIRELESS 8K niet compatibel is met de Mystic Light-functie van MSI Center.

Portal X

Naast MSI Center hebben we ook nog de Portal X-software, die eveneens via de Microsoft Store te downloaden is.

Er wordt om toestemming gevraagd om gebruik te maken van het netwerk en van je laptop/pc. Dit moet je natuurlijk allemaal toestaan als je dit wilt.

Na het downloaden krijg je een losse popup van Portal X om de software te starten. Zorg wel dat je de muis aangesloten hebt!

Na het starten van de Portal X-app zal de software openen in een webbrowser. In mijn geval is dat Chrome, aangezien dat mijn standaardwebbrowser is. Ook hier moet je alles weer toestaan als je gebruik wilt maken van deze software.

Vervolgens zal de software de bijbehorende componenten downloaden, samen met de laatste firmware voor de muis, welke als het goed is al up-to-date was dankzij MSI Center. Nadat dit alles gereed is, kom je eigenlijk in eenzelfde omgeving als MSI Center.

Je krijgt weer drie tabjes voor het instellen van de knoppen en de power settings.

Al met al, zoals ik al eerder heb aangekaart, is geen van beide software echt nodig om te kunnen genieten van alles wat deze muis te bieden heeft. Persoonlijk gebruik ik vaak alleen software voor het instellen van de RGB-verlichting; bij deze muis gaat dat helaas niet en is het niet compatibel.

Terwijl het fijn is dat je een tweetal softwaremogelijkheden aangeboden krijgt, kan het ook vooral heel verwarrend werken. MSI Center gebruik ik al, aangezien ik een MSI-systeem heb, dus was het voor mij geen extra moeite om dit te gebruiken.

Comfort, gewicht en batterijduur

Wat mij direct opviel bij de Versa 300 Wireless 8K is hoe licht en gebalanceerd hij aanvoelt. Met een gewicht van 66 gram hoort de muis duidelijk thuis in de categorie “ultra-light", maar zonder dat het goedkoop of fragiel aanvoelt. Integendeel zelfs! De muis voelt stevig genoeg om vertrouwen te geven, terwijl je geen kramp in de handjes krijgt na uren glijplezier.

De symmetrische vormgeving speelt daar dus een grote rol in. Het is geen extreem aanwezig ergonomisch ontwerp; daardoor is de Versa 300 juist breed inzetbaar. Zelf heb ik een clawgrip, of beter gezegd een mini-clawgrip, en vind ik de muis erg plezierig om te gebruiken.

De zijkanten met de diamond-pattern rubberen textuur zijn een subtiel detail, maar zitten er niet alleen voor de show. Tijdens intensieve glijavonturen op je muismat, denk aan snelle flicks of plotselinge richtingsveranderingen, blijft je grip stabiel zonder dat hij met mach acht het raam uit vliegt. Het design is vooral handig als je handen wat warmer worden, want het voorkomt dat je controle verliest.

Wat de batterij betreft, scoort deze muis opvallend sterk. Volgens de fabrikant heeft de muis een maximale gebruiksduur tot 196 uur en zou je er echt dagen, zo niet weken, tegenaan kunnen zonder op te laden (afhankelijk van je gebruik en instellingen).

Heel eerlijk heb ik dit niet precies uit kunnen testen, omdat ik nog geen 196 uur gebruik heb gemaakt van de muis. Echter, na een paar dagen intensief kantoorgebruik heb ik de muis ‘out of the box’ nog niet hoeven bijladen. Op het moment van schrijven zit de batterij dan ook nog op 89%.

Sensor en precisie

Onder de motorkap van de Versa 300 zit de PixArt PAW3395-sensor en dat is een sensor die zich inmiddels ruimschoots bewezen heeft in de gamingwereld.

Je krijgt met deze sensor betrouwbare tracking, geen onverwachte versnellingen en een consistente ervaring, ongeacht je speelstijl.

De maximale DPI van 26.000 klinkt erg heftig, maar eerlijk gezegd zal de gemiddelde gebruiker daar zelden gebruik van maken. Wat ik belangrijker vind, is hoe stabiel en nauwkeurig de muis presteert op lagere DPI-instellingen. Daar scoort de Versa 300 naar mijn mening toch echt uitstekend. Bewegingen voelen soepel en precies, wat erg belangrijk is voor zowel competitieve shooters als kantoorwerkzaamheden zoals webdesign.

Waar deze muis zich echt in onderscheidt, is de 8000 Hz polling rate. Dat zorgt voor een erg lage latency van 0,125 ms. In de praktijk merk je dat vooral als je gewend bent aan snellere systemen: de input voelt ook echt direct, bijna alsof er geen tussenlaag meer zit tussen jouw hand en de actie op het scherm en hij eigenlijk direct aangesloten is op je brein of zo.

De combinatie van deze sensor met de lichte bouw en PTFE-glijvoetjes maakt de muis bijzonder vloeiend in gebruik. Hij beweegt soepel over de muismat en reageert direct op elke kleine aanpassing. Precies wat ik wil op mijn muismatavonturen.

RGB-verlichting

De RGB-verlichting op de Versa 300 8K is minimalistisch doch clean uitgewerkt, zonder disco-opties en veel toeters en bellen. Dat vind ik persoonlijk helaas iets minder, maar ik kan ook begrijpen dat niet iedereen zoals ik graag een “kerstboom-effect" op het bureau wil. MSI kiest met deze muis duidelijk voor een subtielere aanpak.

Je krijgt een aantal vooraf ingestelde lichteffecten, die je helaas niet kan aanpassen via software zoals MSI Center of Portal X, maar wel via een viertal aan knoppencombinaties:

• DPI + Rechter muisknop: Cycle door de helderheid levels.
• DPI + Scrollwiel knop: Cycle door de vooruit ingestelde lichteffecten.
• DPI + Zijknop 1: Cycle lichteffect snelheid.
• DPI + Zijknop 2: Cycle tussen kleuren en kleurrichting.

Qua mogelijkheden is het misschien iets minder uitgebreid dan bij sommige high-end muizen, helaas is dat voor mij wel een klein beetje een gemis, aangezien ik een RGB-fanaat ben.

De Versa 300 Wireless 8K van MSI weet op verschillende punten en vlakken bij mij persoonlijk een sterke indruk achter te laten.

Het lichte gewicht, inclusief het comfortabele ontwerp, maakt dat de muis zeker geschikt is voor lange (game- of kantoor)sessies. Samen met de PixArt PAW3395-sensor en 8000 Hz polling rate zorgt het totaalplaatje voor de meest intense muismat-glijavonturen in games waar je snel zou willen en moeten reageren.

Wat ik vooral erg aantrekkelijk vind, is de balans. Je krijgt high-end features, een lange batterijduur met een degelijk en solide ontwerp, zonder dat het geheel over de top luxe of duur aanvoelt.

Voor mij persoonlijk zit dan het kleine minpuntje van de wat beknopte RGB-verlichting, maar dat is dan ook echt persoonsgebonden! Qua software zit er eigenlijk weinig toegevoegde waarde aan en kan het alleen maar verwarring opwekken, omdat je twee softwaremogelijkheden hebt.

Ondanks de twee kleine en persoonsgebonden minpuntjes krijgt de VERSA 300 WIRELESS 8K van mij een award en een dik cijfer, want gezien de MSRP van €60,99, wat de muis in het lagere segment plaatst, krijg je onder het motorkapje een hoger segment-apparaatje terug! Dus ben je op zoek naar een lichte, snelle en betrouwbare draadloze muis met goede specificaties, dan is deze muis zeker de moeite waard.

Review: Valkyrie VK02 | V360 LCD | B12W

• Productpagina: Valkyrie VK02
• Productpagina: Valkyrie V360 LCD
• Productpagina: Valkyrie B12W (reversed)

• Inleiding
• Specificaties
• Showcase
• De buitenkant
• De binnenkant
• Inbouwen
• In de praktijk
• Resultaten
• Conclusie

Niet iedere fabrikant maakt een volledige set van behuizing, de juiste ventilatoren en een mooie waterkoeler die samen een mooi geheel vormen; Valkyrie is hier een uitzondering op. We kregen de kans om de VK02 behuizing, de V360 LCD waterkoeler en een setje bijbehorende reverse 120mm fans te testen, en dat lieten we natuurlijk niet aan ons voorbijgaan.

Valkyrie is een relatieve nieuwkomer nog op de markt, maar richt zich op krachtige, innovatieve en stijlvolle technologie. Het merk staat bekend om zijn focus op hoge prestaties en een futuristisch ontwerp, waardoor het vooral populair is bij gamers, creatieve professionals en technologie-liefhebbers. Het innovatieve komt in deze set vooral tevoorschijn bij de VK02-behuizing, aangezien deze is voorzien van een modulair element waar je kunt wisselen tussen een standaard frontpaneel of juist een groot 10.1-inch touchscreen.

We hebben er dan ook zin in om een volledig systeem met deze set in elkaar te zetten en te zien hoe het totaalpakket presteert, so let’s go!

Hieronder treffen we de specificaties aan:

Zowel de behuizing, als de waterkoeler en casefans zijn zowel in zwart als wit verkrijgbaar. Voor deze review hebben wij de volledige set in het wit gekregen en we kunnen niet wachten om de dozen uit te gaan pakken.

Als we eerst de doos van de behuizing erbij pakken, is dit in verhouding tot die van de waterkoeler een stuk simpeler. Het gaat om een standaard kartonnen verpakking met op de voorkant een afbeelding van het product in zwarte lijnen en op de achterkant een uitleg van alle verschillende onderdelen van de behuizing. De afbeeldingen zijn strak weergegeven en de doos is daarbij ook behoorlijk stevig, waardoor transport normaal gesproken geen probleem moet zijn.

Als we de doos openmaken, zien we dat de kast behoorlijk stevig verpakt zit in een mix van extreem stevig karton en op maat gesneden beschermingsschuim. Er is daarbij ook genoeg marge gehouden qua dikte, dat er ook niet zomaar iets van buiten bij de behuizing kan komen als de doos iets in zou deuken. Verder vinden we uiteraard een handleiding in de doos en in de behuizing zelf een vrij grote kartonnen doos waar verschillende grote accessoires in bewaard zitten.

Maar wat zit er nu precies in die doos? Als we de doos openmaken, worden we direct aangenaam verrast met een ander frontpaneel, waarbij je dus de keuze hebt of je het touchscreen op de kast wil monteren of dat je het scherm liever ergens loszet en de VK-02 liever een meer traditioneel uiterlijk geeft.

Dat geeft een extra stukje flexibiliteit aan deze behuizing, wat we zeker kunnen waarderen, en in de doos vinden we dan ook de benodigde USB-kabel en Mini-HDMI-naar-HDMI-kabel om het scherm van beeld en voeding te voorzien. Maar daar blijft het niet bij, want we vinden ook een plastic doosje waar alle losse schroefjes gescheiden in verpakt zitten, en dat vinden we wel een stukje extra gebruiksvriendelijkheid. Valkyrie scoort op dit vlak mooie punten.

Standaard wordt de VK-02-behuizing geleverd met een 140mm ARGB-casefan aan de achterkant, waardoor de kast standaard niet voorzien wordt van frisse lucht. We hebben de VK-02 dan ook weten te combineren met drie 120mm Valkyrie B12 (white) reversed casefans die we aan de zijkant gaan monteren (aan de voorkant kan je ook nog extra casefans monteren!) voor het beste esthetische plaatje.

Deze casefans komen in een mooie witte verpakking, waar op de voorkant een mooie afbeelding van het product staat weergegeven en achterop vinden we de belangrijkste specificaties van deze reversed casefans.

Voor onze lezers die wellicht denken: waar hebben ze het over met ‘reversed’ casefans? Dat zijn casefans waarbij de bladen omgedraaid staan en de lucht dus aanzuigen richting de voorkant in plaats van wegblazen via de achterkant. Hierdoor zie je overal in de behuizing de voorkant van de casefans en dus ook dezelfde RGB-verlichting, en kijk je niet naar de ‘minder mooie’ achterkant van de casefan, waarbij je toch het frame ziet zitten.

Als we de doosjes dan ook uitpakken, zien we drie mooi vormgegeven casefans met flinke rubberen hoeken erop, waardoor vibraties geen kans moeten krijgen. De bladen zijn mat doorzichtig, waardoor de RGB-verlichting mooi en egaal verspreid moet worden zonder dat deze direct overheerst. Aan de casefans zitten maar kleine kabels die je wel direct in elkaar kunt klikken en dus meerdere casefans op elkaar kunt doorschakelen (daisychainen) en er uiteindelijk maar één verloopkabel aangesloten hoeft te worden richting het moederbord.

Dan is het de beurt aan de waterkoeler en we moeten eerlijk zeggen dat Valkyrie hier wel helemaal los is gegaan met de creativiteit, op een positieve manier! De doos van de waterkoeler is van stevig, glimmend karton en lijkt op een soort wapenkist (lootcrate) die je bijvoorbeeld tegenkomt in APEX Legends. Het oogt futuristisch en dat is exact waar de V360 op richt met het design en specificaties.

Als we de doos openmaken, worden we welkom geheten door een soort futuristische vrouwelijke samurai (misschien een moderne kijk op de vrouwelijke strijders uit Noorse mythologie, namelijk de Walkuren (Oudnoords: valkyrja, “kiezer van de gevallenen")) die zo uit een manga lijkt weg te zijn gelopen. Alles zit zeer strak verpakt en geeft je het gevoel dat je met iets speciaals te maken hebt. Daarbij werden we ook aangenaam verrast doordat er op de achterkant een soort geheim compartiment is toegevoegd waarop een soort bakje op rails lijkt te zitten. Hierdoor voelt het uitpakken van de waterkoeler echt als een feestje aan en dat komen we niet zo vaak tegen.

In de doos vinden we natuurlijk de waterkoeler, een strakke handleiding, een doosje met al het benodigde installatiemateriaal, maar ook iets speciaals in de vorm van een klein plateau dat je zelf in elkaar kunt zetten, waar diezelfde vrouwelijke strijder staat weergegeven. Dit plateau kan je ergens binnen of buiten de kast plaatsen en aansluiten op een ARGB-connector, zodat hier ook RGB-verlichting op wordt weergegeven.

De waterkoeler zelf ziet er erg strak uit en we zijn blij dat de fans al voor gemonteerd zijn en ook al zijn doorverbonden met elkaar, zodat je uiteindelijk maar twee kabels hoeft aan te sluiten. Die doorluskabels zijn overigens mooi weggewerkt in een soort plastic bumper die aan beide lange zijden is toegevoegd. Je zou wellicht verwachten dat de fans zelf van RGB-verlichting zijn voorzien, maar dan kom je bedrogen uit en zitten de RGB-leds weggewerkt in het frame rondom elke fan. Dit moet uiteindelijk ook meewerken aan het futuristische design waar Valkyrie duidelijk op heeft gemikt met de V360.

De pomp met daarop het LCD-display ziet er ook strak en vooral futuristisch uit en als we de pomp omdraaien, zien we dat deze al is voorzien van koelpasta. Het LCD-display is eenvoudig van de pomp af te halen, aangezien deze magnetisch vastgehouden wordt, en het display kan er ook maar op één manier op. Dit laatste is wel een klein aandachtspuntje, aangezien het de V360 minder flexibel maakt en je dus wel ruimte moet hebben om de AIO op de goede manier te installeren, zodat het LCD-display recht leesbaar is.

We kunnen na al het uitpakplezier dan ook niet wachten om de computer in elkaar te zetten, maar eerst gaan we de buiten- en binnenkant van de VK-02 behuizing nog iets beter bekijken.

Wanneer we de VK-02-behuizing eens goed bekijken, zien we een strakke kast en valt natuurlijk vooral het beeldscherm aan de voorkant op. Het is een mooie witte kast waarbij zeker aan de voorkant veel aandacht is besteed aan verschillende luxe details, zoals de metalen balk waar de merknaam is gegraveerd. Ook de luchtgaten aan de voorkant zijn anders dan je normaal verwacht en middenin zien we een soort plastic strip waar RGB-verlichting uitkomt.

De bovenplaat van de VK-02 zit vastgeklikt en kan je volledig verwijderen, zodat je makkelijker bij de bovenplaat kan komen voor de waterkoeler (of maximaal drie casefans). Ook een bijkomende handigheid is dat Valkyrie ervoor gekozen heeft om het frame waar de waterkoeler of casefans op geïnstalleerd worden volledig te verwijderen, zodat je nog makkelijker deze onderdelen kan installeren.

Bovenop de kast vinden we de front i/o-aansluitingen en met gescheiden audiopoorten (microfoon + koptelefoon), twee USB-A 3.0-poorten en een USB-C-poort is de Valkyrie VK-02 prima bij de tijd. De aansluitingen zijn in één lijn erop gezet, met gelukkig genoeg ruimte ertussen, zodat we ook zonder problemen twee dikkere usb-sticks aan konden sluiten.

Maar het meest in het oog springende onderdeel aan de buitenkant is natuurlijk het 10,1-inch touchscreen dat je simpel kunt vervangen door het extra paneel zonder beeldscherm dat bij de kast geleverd wordt. Het vergt niks meer dan het beeldscherm omhoog te schuiven en je hebt hem met enkele seconden al in je handen.

Het beeldscherm zelf is relatief dik qua frame om de installatie van de kabels genoeg ruimte te geven, maar een mooie toevoeging is dat het beeldscherm zelf ook een kickstandaard heeft, zodat je het scherm ook los kunt gebruiken op jouw bureau. Het beeldscherm gebruikt een USB-C-kabel voor voeding en om het scherm qua software aan te kunnen sturen, terwijl een mini-HDMI-aansluiting wordt gebruikt om het beeld via jouw videokaart op het scherm te toveren.

Als we de zijplaten van de VK-02 afhalen, kunnen we ook even goed kijken hoe de binnenkant is afgewerkt en vooral welke slimmigheden we tegen gaan komen. Op het eerste gezicht lijkt de VK-02 een relatieve standaardindeling te hebben met ruimte voor een ATX-moederbord en is er ook een PSU-shroud aanwezig die wel relatief kort is in vergelijking met concurrenten. Het voordeel hiervan is dat je ruimte hebt om nog een extra casefan in te bouwen of die ruimte te gebruiken voor het RGB-plateau dat we hiervoor al in elkaar hebben gezet.

Ondanks dat de VK-02 niet heel groot oogt, is hij bijzonder ruim van binnen. Je kan aan de zijkant ook tot drie 140mm-casefans installeren en datzelfde aantal kan je ook installeren aan de voor- en bovenkant van de kast. Achterop zit er in ieder geval één 140mm casefan voor geïnstalleerd, al hadden we graag gezien dat er ook voorin al minimaal één 140mm casefan was meegeleverd. Deze ruimtelijke aanpak vind je gelukkig ook terug net boven het moederbord, zodat je niet heel erg hoeft te gaan zitten priegelen om de voedingskabels aan te sluiten van de processor op het moederbord.

Qua afwerking kunnen we alleen maar zeggen dat dit er prima uitziet en dat we bij de VK-02 ook zien dat zo’n beetje elke kabelopening is voorzien van een rubberen grommet voor een mooie (en vooral sluitende) afwerking.

Als we de achterkant bekijken, worden we eigenlijk best blij, aangezien Valkyrie goed heeft nagedacht over kabelmanagement en een mooie kabelgoot heeft gecreëerd waar je gemakkelijk kabels in kunt klikken. Ook zijn er al op logische plekken klittenbandhouders aangebracht, waardoor je ook makkelijk kabels die naar andere delen van het moederbord gaan kunt vastbinden.

Het compartiment voor de voeding is, ondanks dat de PSU-shroud ingekort is, nog steeds groot genoeg voor zelfs de zwaarste voedingen. Iets wat we altijd kunnen toejuichen, is als er mooie rubberen houders zijn aangebracht waar de voeding op kan leunen, zodat niet het hele gewicht aan vier schroeven hangt aan de achterkant. Daarbij worden ook de moederbord kabels als één blokje aangeleverd zodat je ook niet meer hoeft te priegelen waar welk kabeltje op jouw moederbord geklikt dient te worden.

Aangezien we onlangs ook een volledig wit moederbord hebben getest (de NZXT N7 B850), konden we met deze setup een volledig witte build maken, wat ons supertof leek, dus we konden dan ook niet wachten om alles in elkaar te zetten. Het test­systeem bestaat nu uit de volgende componenten:

Normaal gesproken beginnen we met het moederbord, de casefans of bijvoorbeeld de voeding, maar met de VK-02 staan we eerst voor een andere (kleine) uitdaging en dat is de voorbereiding op het installeren van het LCD-touchscreen voorop. Als we namelijk het scherm eraf hebben gehaald, zien we dat er standaard geen kabels zijn getrokken en wellicht had dat wel een stukje extra gebruiksgemak opgeleverd als Valkyrie standaard deze had geïnstalleerd. Dus aan ons om de twee meegeleverde kabels uit de doos te halen en het frontpaneel van de VK-02 te trekken om overal bij te komen.

Zodra dat is gebeurd, moeten we de kabels naar achteren trekken en dat is gelukkig relatief makkelijk. Onderin de PCI Express-sloten zien we ook dat één van de afdekplaatjes twee gaatjes heeft waar de kabels dus aan de achterkant uit moeten komen, zodat je de HDMI- en USB-A-kabels kunt aansluiten op videokaart en moederbord. Eerlijk gezegd is dit niet de makkelijkste kabelinstallatie die we ooit gedaan hebben en zijn we ook steeds meer van mening dat Valkyrie dit strakker in de kast kan verwerken vooraf dan wij achteraf kunnen doen, maar het is ons gelukt en we kunnen verder met de installatie.

Om niet in de knoei te komen met kabels en moederbord installeren we eerst de drie B12W reverse fans aan de zijkant van de VK-02-behuizing. Zoals eerder al benoemd zijn de fans heel makkelijk met elkaar door te verbinden en hoeven we maar eindelijk één kabel aan te sluiten en zitten de casefans met 12 schroeven dan ook stevig aan het zijpaneel bevestigd.

Voordat we het moederbord installeren, gaan we die eerst prepareren door de brackets van de V360 LCD-waterkoeler te installeren. De installatie verloopt soepel, al bestond deze uit iets meer onderdelen dan we normaal gesproken zien bij andere AIO-waterkoelers, en worden de draagbalken uiteindelijk vastgedraaid met een soort ventieldoppen met daarop het Valkyrie-logo. Een ietwat bijzondere installatie, maar als het werkt, dan werkt het! Waar we wel echt blij van werden, was de hoeveelheid ruimte rondom het moederbord die de VK-02-behuizing biedt, want het maakt straks het aansluiten van alle kabels een stuk makkelijker.

Dan is het de beurt aan de voeding, die ook volledig wit is, inclusief witte kabels, zodat we volledig in thema blijven. Valkyrie heeft voor de voeding een oplossing gekozen die we eerder al bij be quiet! tegenkwamen, namelijk dat je een frame vooraf monteert op de voeding en de voeding inclusief kabels zo de behuizing in schuift. We raden ook aan om de kabels vooraf in de voeding te klikken, aangezien de ruimte wel iets beperkter is door de ingekorte PSU-shroud.

Daarna is het natuurlijk een kwestie van de kabels op het moederbord aan te sluiten, en dan vooral degene die bovenin voor de processor aangesloten moeten worden. Zodra de waterkoeler erin zit, heb je namelijk een stuk minder ruimte om te werken en de kabels er goed in te klikken.

Dan is het de beurt aan de V360-waterkoeler en dat verloopt heerlijk snel en soepel in de VK-02-behuizing, en dat is dankzij de beschikbare ruimte aan de ene kant, maar aan de andere kant ook omdat de radiator en fans al volledig voorgeïnstalleerd zijn. Hierdoor schuif je de radiator zo in de bovenkant van de behuizing, waardoor je het geheel ook hier met 12 (kleine) schroeven vastzet.

Je houdt zelfs met een 360mm-waterkoeler genoeg ruimte over aan de voorkant van de behuizing, zodat je ook hier nog additionele casefans kan installeren. Voordat we het LCD-scherm kunnen installeren, schroeven we de pomp op zijn plek en aangezien er al koelpasta is aangebracht op de pomp door Valkyrie zelf, is ook deze stap zo voltooid.

Dan is het tijd voor het LCD-scherm en aangezien die magnetisch vastklikt en daarbij ook maar op één manier erop kan, is dit wellicht de makkelijkste stap bij de V360. Nu rest ons alleen het aansluiten van alle kabels, inclusief de kabels van de VK-02-behuizing aan de onderkant van het moederbord. We raden iedereen aan dit altijd te doen voordat je de videokaart erin klikt, zodat je met je handen overal nog goed bij kan.

Het laatste onderdeel dat geïnstalleerd moet worden, is natuurlijk de mooie witte RTX 3080 Vision van Gigabyte, en die past als gegoten in de VK-02-behuizing. Er is meer dan genoeg ruimte voor grote videokaarten, al komen we hier wel een minpunt tegen waar we helaas niet onderuit komen, en dat is het gemis van een GPU-houder. Videokaarten van tegenwoordig zijn simpelweg te zwaar om alleen aan een PCIe-poort en twee schroefjes aan de achterkant te laten hangen en niemand wil een gebogen videokaart na een paar maanden.

We hebben dit opgelost door een van de simpelste GPU-houders toe te voegen aan de behuizing, maar zonder deze houder zagen we de Vision met zo’n 2 kilo aan gewicht in de verste hoek al lichtjes naar beneden hangen, dus het is gewoon nodig. We raden Valkyrie dan ook aan om dit toe te voegen in toekomstige versies en andere behuizingen uit de lineup, want veel concurrenten bieden dit wel steeds vaker standaard aan.

Dan rest ons eigenlijk alleen nog het aansluiten van de videokaartvoedingskabels, de twee kabels van het touchscreen op het moederbord aan te sluiten en vooral ook te kijken naar de kabelbundel achterop. Hoewel de casefans en de waterkoeler samen met de ARGB-kabel van de behuizing zelf in elkaar geklikt kunnen worden, waren we toch wat verrast hoeveel kabels je uiteindelijk een beetje knap weg moet werken achterop.

Hoewel het doorverbinden prima werkt, hadden we stiekem gehoopt dat de Valkyrie VK-02 was voorzien van een ARGB/PWM-hub die we steeds vaker terugzien komen bij andere behuizingen uit dezelfde prijscategorie. Een simpele hub zorgt voor een betere aansturing, terwijl je ook alle kabels naar één punt kunt herleiden voor een beter kabelmanagement. Maar we hebben ons best gedaan en gelukkig biedt de VK-02 genoeg ruimte om meerdere kabels bij elkaar te binden.

Nu de montage is voltooid, wordt het tijd voor de finishing touch en plaatsen we het plateau met de Valkyrie erop in de behuizing, zodat deze mee gaat helpen in het RGB-geweld.

Het eindresultaat mag er dan ook zeker zijn en we zijn dan ook erg benieuwd hoe de hele set van Valkyrie in de praktijk zal bevallen, dus laten we alles aansluiten en op de powerknop drukken!

De pc springt aan, de lampjes gaan branden dus we hebben een geslaagde witte build kunnen maken, maar hoe bevalt het systeem in de praktijk? Daar gaan we nu dieper op in beginnend bij de geluidsproductie als geheel en per onderdeel.

Geluidsproductie

Als we kijken naar de geluidsproductie, is het eigenlijk een verhaal met twee gezichten. Als we de bios standaard op stil zetten en de pc aanzetten, valt het ons op dat vooral de waterkoeler behoorlijk heftig opstart, terwijl de processor de 60 graden nog niet eens is gepasseerd. Over de casefans en de VK-02 in het algemeen kunnen we standaard al vrij positief zijn, maar de V360 LCD was bij ons heel erg aanwezig.

Nu zijn we tijdens de review van het NZXT N7 B850-moederbord erachter gekomen dat de BIOS van NZXT nog wel achterloopt op de concurrentie als het gaat om gebruiksvriendelijkheid en aanpassingsmogelijkheden, en zodoende hebben we via NZXT CAM een handmatig profiel ingesteld. Hiermee werd de V360 aanzienlijk stiller, spinde hij minder snel op en was hij ook onder stress minder hoorbaar, maar er zijn wel duidelijk concurrenten die nog stiller zijn, zoals de onlangs geteste Ocypus Sigma L36 Pro.

Nu biedt de VK-02 de mogelijkheid om nog eens drie 120mm/140mm-fans aan de voorkant te installeren, waardoor de koelprestaties verbeteren en elke fan minder hard hoeft te draaien.

RGB-verlichting

Kijken we naar het RGB-geweld, dan worden we zeker niet teleurgesteld, want zowel de VK-02 als de gebruikte casefans en de V360 LCD werken prima samen en geven een mooi helder schouwspel van RGB-verlichting. Alle onderdelen laten zich gelukkig prima aansturen door NZXT CAM-software als het aankomt op de verschillende RGB-lichteffecten.

Ook het plateau onderin geeft een leuk extra effect aan het geheel en zorgt vooral in donkere ruimtes voor mooie beelden. En je kan natuurlijk helemaal losgaan met het neerzetten van de sfeer die jij wil hebben in de kamer!

Connectiviteit

Zoals eerder genoemd krijgen we bij de VK-02 de beschikking over twee USB‑A 3.0‑poorten en één USB-C-aansluiting, waarbij deze volgende specificaties USB-C 3.1 zou zijn en hoogstwaarschijnlijk een maximale dataoverdrachtsnelheid van 5 Gbit/sec ondersteunt. De afwerking is netjes gedaan: de poorten zitten ruim genoeg uit elkaar, zodat zelfs brede USB‑sticks of adapters zonder gedoe aan de voorkant kunnen worden aangesloten.

Aangezien USB4 al een tijdje uit is en steeds meer moederborden nieuwere standaarden aanbieden, hadden we op de VK-02 op zijn minst een USB-A 3.2 en een USB-C 3.2 Gen 2×2-aansluiting verwacht, zodat we ook hogere snelheden op deze aansluitingen kunnen krijgen. Als je bijvoorbeeld een moderne externe SSD hebt, dan loont het om deze toch achter op het moederbord aan te sluiten in plaats van de Front I/O, en dat is wel een klein minpuntje in vergelijking met de concurrentie.

Bouwkwaliteit

Met de bouwkwaliteit is gelukkig niks mis en alle panelen sluiten mooi aan. De panelen voelen stevig aan, het glas is dik en solide en vooral aan de binnenkant is bijna elk gat of kabelgoot mooi afgewerkt en vinden we rondom genoeg rubberen grommets voor een mooie afsluiting.

Dezelfde hoge kwaliteit vinden we ook bij de B12W-casefans en de V360 LCD-waterkoeler terug. De B12W zijn voorzien van heerlijk dikke rubbers op de hoeken en de gebruikte materialen op de V360 LCD zijn ook stevig en mooi afgewerkt. Alle drie de producten geven vertrouwen dat het met de kwaliteit en daarbij ook de levensduur goed zit, en dat is altijd een fijn gevoel.

Software

Maar wellicht het belangrijkste om te testen in de praktijk is de software, zodat we beide beeldschermen aan kunnen sturen. Met een 10,1 inch op de voorkant van de VK-02-behuizing en natuurlijk ook een 3,5 inch-display op de V360-waterkoeler hebben we genoeg schermruimte om mee te spelen en vooral data of media te tonen die we zelf wel willen.

Hiervoor moeten we de Valkyrie Myth Cool-software downloaden, zodat we beide schermen kunnen voorzien van een thema, media en/of gewenste data. De software is relatief basic uitgevoerd, zeker als je het vergelijkt met bijvoorbeeld de software van TRYX, en biedt in het hoofdscherm drie tabbladen waar je uit kunt kiezen. Het eerste tabblad is een overzicht van jouw systeem, het tweede tabblad een overzicht van de producten die je aan kunt sturen met de software en het derde tabblad geeft je de mogelijkheid om ‘interessante’ software te downloaden, mocht je bijvoorbeeld benchmarks willen draaien.

Kijken we naar de instellingen voor het 10,1 inch touchscreen, dan komen we erachter dat Windows een neiging heeft om dit beeldscherm de eerste keer standaard in portretmodus te zetten, waardoor je deze handmatig naar liggend (gespiegeld) moet zetten in de instellingen, zodat je ook daadwerkelijk iets met het beeldscherm kan doen.

Zodra we dat hebben gedaan, kunnen we kiezen uit verschillende voorgeïnstalleerde templates, waarbij je zelf bepaalt welke data er op het scherm getoond wordt. Je hebt ook de mogelijkheid om een eigen template te maken, maar daarvoor is de UI simpelweg iets te simpel om een mooi resultaat neer te zetten. De keuze uit templates is gelukkig toereikend en er zullen hopelijk in de toekomst steeds meer templates beschikbaar worden in de software als Valkyrie hier een community voor weet te creëren.

Het beeldscherm geeft zelf een prima beeld en het is een leuk extraatje, waardoor je makkelijk tijdens bijvoorbeeld de zwaarste gamesessies de belangrijkste temperaturen realtime in de gaten kan houden. Daarbij geeft het ook echt een soort futuristisch gevoel dat je een product in handen hebt dat iets innovatiefs heeft gebracht op de markt.

Voor de V360 krijgen we ook wat extra mogelijkheden, waaronder het toevoegen van bijvoorbeeld een video als achtergrond met daaroverheen de data van een eerder gekozen template. Daarnaast zijn er ook veel templates voor de V360 gemaakt en beschikbaar gesteld in vergelijking met het beeldscherm van de VK-02. Als je een video wil toevoegen, kan dat dus (4:3-verhouding), maar niet iedere video speelt even soepel af op het beeldscherm van de V360, zijn we achter gekomen. Dit is dus op dit moment een kwestie van trial and error, maar je hebt wel meer mogelijkheden om het scherm helemaal naar eigen smaak aan te passen.

Het beeldscherm zelf op de V360-waterkoeler is voorzien van een IPS-scherm, waardoor de kleuren er mooi uitkomen, de inkijkhoeken beter zijn dan bij verschillende concurrenten die een standaard LCD (lees TN)-paneel gebruiken in hun waterkoelers en een redelijk goed contrast zichtbaar is. Al wordt zwart al gauw grijzig of zelfs een klein beetje blauwig naarmate de hoek groter wordt dat je naar het scherm kijkt, maar dit komt vaker voor bij IPS-schermen en zeker als ze niet volledig gelamineerd zijn.

Iets wat we wel missen bij beide schermen en in de software is de mogelijkheid om in te stellen dat ze op standby springen, zodat je de computer uitzet. Het 10,1 inch touchscreen kan je wel handmatig met een knop uitzetten, maar de waterkoeler zal altijd een Valkyrie-logo tonen als de pc uitstaat, tenzij je USB-power in je BIOS uitzet. Dit laatste is wel behoorlijk omslachtig en simpelweg een functie toevoegen aan de software zouden we echt aanraden.

Nu we alles geïnstalleerd en gepersonaliseerd hebben, wordt het tijd om te kijken naar de prestaties van de Valkyrie-build. Aangezien we de processor hebben geüpgraded van een 9600X naar een 7800X3D, zullen we vanaf dit moment toekomstige koelers ook met deze testopstelling testen. Hierdoor zal de grafiek in deze review in het begin wat kaal ogen, maar in de loop der tijd zal deze automatisch worden bijgewerkt met nieuwe resultaten.

Het testsysteem is verder ongewijzigd gebleven ten opzichte van de eerdere waterkoelermetingen, maar de 7800X3D loopt aanzienlijk warmer dan de 9600X, zodat dit een oneerlijke vergelijking is met eerder geteste waterkoelers. Het systeem bestaat dus nu uit een Ryzen 7 7800X3D op een B850-moederbord, gecombineerd met 32 GB aan werkgeheugen en een Gigabyte RTX 3080. Een Montech Titan PLA 1200W moet voor voldoende vermogen zorgen, zodat we tijdens het testen niet tegen belemmeringen aanlopen.

Zoals altijd voeren we twee testscenario’s uit: een flinke stresstest (we gebruiken de nieuwste Cinebench 2026 hiervoor) om de maximale koelprestaties te meten en een praktijktest met Cyberpunk 2077 op 1440P. Hierdoor kunnen we de CPU en GPU flink belasten en een realistisch beeld krijgen van hoe de Valkyrie-build presteert onder zware omstandigheden. Iets nieuws wat we meenemen in de test voor nu en in de toekomst is het uitvoeren van een stresstest op maximale toeren van zowel de fans op de waterkoeler als de pomp om te kijken of dit ook nog merkbaar verschil oplevert in koelprestaties.

Dus hoe heeft de Valkyrie-build het ervan afgebracht? Met de stillere curve die we handmatig hebben ingesteld, zien we prima scores van net geen 45 graden in idle tot iets meer dan 73 graden bij een Cinebench-stresstest. Tijdens de game benchmark bleef de 7800X3D ruim onder de 70 graden en dat laat zien dat het met de airflow en dus kasttemperatuur ook goed zit bij de VK-02.

Zoals eerder vermeld blijft de hele setup met de custom stillere curve prima onder controle als het gaat om geluidsproductie. Dat kon helaas niet gezegd worden zodra we de stresstest nog eens deden bij 100% fan- en pompsnelheid voor de V360 LCD, want dan kwamen we toch wel in het territorium van een letterlijke stofzuiger die naast je staat te blazen. Het koelresultaat was net iets minder dan 70 graden, maar we kunnen je niet aanraden om hiervoor te kiezen, want die kleine 4 graden verschil gaan voor de meeste processoren geen enkel probleem zijn.

Al met al zijn de koel- en geluidsprestaties prima te noemen, mits je de koelingscurve goed instelt. Standaard is vooral de V360 LCD iets luider dan we hadden gehoopt, maar het is zeker geen minpunt dat een negatief koopadvies zou opleveren. De bouwkwaliteit van de hele set is meer dan prima en zal elk systeem prima gekoeld kunnen houden.

Met de VK-02-behuizing, V360 LCD-waterkoeler en B12W-casefans zet Valkyrie een opvallend totaalpakket neer dat zich duidelijk richt op liefhebbers van een strakke, futuristische build met een flinke dosis flair. Vooral de combinatie van het modulaire front met het 10,1 inch touchscreen en het LCD-scherm op de pomp zorgt voor een unieke uitstraling die je niet snel bij de concurrentie tegenkomt. Het geheel oogt modern, voelt degelijk aan en biedt voldoende flexibiliteit om je build echt eigen te maken.

De bouwkwaliteit is over de hele linie dik in orde en ook qua montagegemak zit het grotendeels goed, al zijn er hier en daar kleine verbeterpunten zoals de kabelvoorbereiding voor het scherm en het ontbreken van een fan/RGB-hub. De airflow en koelprestaties zijn prima op orde, zeker wanneer je de fan-curves zelf even finetunet. Standaard had de V360 LCD wat ons betreft iets stiller gemogen, maar met een aangepaste koelingscurve (bijvoorbeeld via NZXT CAM) is dit goed onder controle te krijgen.

Op softwaregebied laat Valkyrie nog wat ruimte voor groei. De basis is aanwezig en werkt, maar voelt nog wat simpel aan en mist enkele handige functies die we inmiddels bij andere merken gewend zijn, zoals de optie om de schermen in standby te kunnen plaatsen als de pc uitgezet wordt. Dat gezegd hebbende, de aanwezigheid van twee displays die je naar eigen smaak kunt aanpassen, blijft gewoon een erg toffe toevoeging die deze set nét dat beetje extra geeft.

Al met al levert Valkyrie met deze combinatie een sterk en vooral onderscheidend pakket af. Het is niet de meest perfecte set op de markt, maar wel eentje met karakter, goede prestaties en een duidelijke eigen visie. Voor beide producten hangt een gemiddelde prijs van zo’n €200,- tot €230,- en daarvoor bieden beide producten genoeg om deze prijs ook te rechtvaardigen ten opzichte van de concurrentie.

Ben je op zoek naar een witte (of zwarte) build die niet alleen goed presteert, maar ook echt opvalt op je bureau, dan zijn zowel de Valkyrie VK-02 als de Valkyrie V360 LCD absoluut het overwegen waard. Denk daarbij alleen wel aan een aparte GPU-houder (sag-bracket), aangezien de VK-02 er geen eentje heeft.

De Valkyrie VK-02 belonen we zelfs met onze “Innovation Award" voor het modulaire design en de volledige uitvoering van het product. De V360 LCD zit dicht tegen een award aan, maar daarvoor moet de software nog net iets uitgebreider worden en hopen we dat Valkyrie het standaard koelprofiel via software/firmware nog iets kan verbeteren, zodat de V360 zich beter kan meten met veel concurrenten.

Review: Yale Linus Smart Lock L2 Lite

• Productpagina: Linus® Smart Lock L2 Lite
• Productpagina: Linus verstelbare cilinder

• Inleiding
• Specificaties
• Showcase
• Montage
• Software
• In de praktijk
• Conclusie

Slimme sloten zijn zo’n categorie waar gemak en frustratie gevaarlijk dicht bij elkaar liggen. We wilden daarom zelf ervaren of een modern slim slot anno nu écht iets toevoegt aan het dagelijks leven, zonder gedoe en zonder vertragingen.

De Yale Linus Smart Lock L2 Lite trok onze aandacht, omdat het belooft om vooral praktisch te zijn: geen overdaad aan functies, maar gewoon thuiskomen zonder sleutels. In deze review nemen we je mee in onze ervaring, van unboxing tot montage, van de app tot het echte gebruik, en kijken we of dit slot die belofte waarmaakt.

Omdat onze eigen bestaande cilinder niet geschikt is voor montage van het slimme slot, maken we in deze review gebruik van de Yale verstelbare cilinder.

Hieronder treffen we de specificaties aan:

Als we kijken naar de verpakkingen van de Smart Lock L2 Lite en van de verstelbare cilinder, dan vallen meteen duidelijk de huiskleuren van Yale op: wit met geel. Beide dozen bestaan uit een binnendoos met daar omheen een wikkel met de informatie over het product.

Deze informatie is heel compleet. In veel talen en met duidelijke afbeeldingen wordt al snel duidelijk waarvoor het product bedoeld is, wat dit voor je kan betekenen, de belangrijkste features van het product en wat de exacte inhoud is van de verpakking.

De verpakking van beide producten voelt stevig aan en het is duidelijk dat deze tegen een stootje kunnen. Het geeft meteen vertrouwen dat de inhoud van de verpakking veilig is opgeborgen.

Het openen van de verpakkingen is leuk, want de presentatie van de inhoud is erg verzorgd.

De onderdelen van de verstelbare cilinder liggen keurig los van elkaar en duidelijk gepresenteerd in daarvoor bestemde vakjes en deze onderdelen ogen direct van een hoge kwaliteit. Zo zie je de basiscilinder direct in het midden liggen met de gepatenteerde verlengbare sleutels ernaast. Boven en onder de cilinder zijn de verstelonderdelen te vinden en het bevestigingsmateriaal incl. de benodigde inbussleutels in een los plastic zakje. Er zijn in meerdere talen handleidingen toegevoegd en deze zijn beknopt en heel duidelijk. Dit alles nodigt direct uit tot actie.

De Smart Lock L2 Lite is iets anders verpakt, maar niet minder verzorgd. Na het openklappen van de binnendoos zien we direct een “Let’s get started"-handleiding liggen met daarop de verwijzing naar de Yale Home App. In de app zal alles uitgelegd worden over de montage en installatie. Als we deze handleiding eraf tillen, zien we in het karton gewikkeld het slot zitten.

Spannend, want hoe ziet deze er nu precies uit en hoe voelt deze? Na het optillen van de inlay kunnen we het slot bevrijden en zien we daaronder direct alle accessoires tevoorschijn komen. De montageplaat, bevestigingsmateriaal, een optionele plakker voor de montageplaat en de batterijen. Wat fijn dat deze batterijen er direct bij zitten, want deze CR123-batterijen heeft lang niet iedereen standaard in huis liggen. Nu kunnen we eindelijk het slot eens voelen. Waar de montageplaat zwaar aanvoelt, gemaakt van metaal, worden we toch enigszins teleurgesteld bij het oppakken van het slot zelf. Deze blijkt niet van metaal/aluminium gemaakt, zoals sommige concurrenten wel doen, maar van kunststof. Maar goed, dat moet de pret niet meteen drukken. Op naar de montage!

Zoals in de inleiding vermeld is onze eigen cilinder niet geschikt voor de Linus Smart Lock L2 Lite. De cilinder steekt namelijk geen 3 mm uit het deurbeslag aan de binnenzijde en geeft dan dus niet genoeg houvast voor de montageplaat. Ook hebben wij de wens om nog van buitenaf, in noodgevallen, gebruik te kunnen maken van een sleutel en dat is bij veel standaardcilinders niet mogelijk wanneer er al een sleutel aan de binnenzijde in de deur aanwezig is.

Deze sleutel aan de binnenzijde is nodig voor de Linus Smart Lock L2 Lite om zo de deur open of dicht te kunnen draaien. Vandaar dat wij in deze review gebruikmaken van de Linus-verstelbare cilinder. Het mooie van deze cilinder is dat deze geheel op maat is te maken, waardoor bijna iedereen zijn/haar bestaande cilinder voor deze zou kunnen vervangen.

We beginnen met het verwijderen van de huidige cilinder. Dit is heel simpel te doen door het verwijderen van een enkele schroef en met een kleine draai met de huissleutel trekken we de oude cilinder zo uit de deur. Deze is vervolgens makkelijk op te meten en zo weten we meteen welke maten we moeten gebruiken bij de verstelbare cilinder.

In ons geval plaatsen we twee tussenstukjes aan de buitenzijde en één zwart tussenstukje aan de binnenzijde. De buitenzijde wordt vervolgens vastgezet met twee inbus-schroefjes en de zwarte binnenzijde met één inbus-schroefje. Het grote voordeel van het gebruik van deze cilinder is dat de montageplaat nu ook twee extra schroefjes krijgt aan de voorkant in de cilinder, waardoor deze uiteindelijk nog steviger vastzit. Nu plaatsen we de binnensleutel (een zwart plaatje met vleugels), welke de cilinder kan draaien en ruimte laat voor een sleutel aan de buitenkant, en kunnen we de Linus Smart Lock L2 Lite gaan plaatsen.

We hebben inmiddels de Yale Home App geïnstalleerd en hierin wordt in duidelijke stappen uitgelegd hoe we het slot moeten monteren. In ons geval kunnen we de montageplaat nu direct monteren zonder de plakker. We schuiven de montageplaat over het nu ver genoeg uitstekende deel van de cilinder heen en bevestigen deze door het aandraaien van een boutje aan de rechterzijkant en de twee schroefjes aan de voorkant.

De montageplaat zit nu stevig op z’n plek. Nu plaatsen we het slot zelf op de montageplaat door deze links aan de plaat te haken en deze rechts met een bout vast te draaien.

Nu kunnen we de kap, met een druk op het zwarte lipje, verwijderen en de batterijen plaatsen. Hierna plaatsen we de kap weer terug en gaan we door naar de app.

We hebben de app al even genoemd bij het hoofdstuk montage, omdat de startershandleiding ons voor de montage naar de app verwijst. Dit blijkt een uitstekende stap te zijn geweest, want in de app wordt door middel van vragen over de huidige situatie, gegeven tekst, plaatjes en filmpjes haarfijn uitgelegd hoe het slot gemonteerd moet worden.

Als de montage klaar is, kunnen we door met het koppelen van het slot. Dit gaat stap voor stap en alles wijst voor zich in de app. Als vervolgens het slot gevonden is, wordt dit in ons account geregistreerd en geconfigureerd. Direct daarna wordt het slot bijgewerkt naar de nieuwste firmware en dit neemt een aantal minuten in beslag.

Als de update afgerond is, vinden we het slot in de app en kunnen we beginnen met de kalibratie van het slot. Dit is nodig zodat het slot exact weet wanneer het de deur heeft gesloten, van het slot af heeft of de deur volledig opent. Ook dit gaat duidelijk en stap voor stap in de app. Na de kalibratie is het slot klaar voor gebruik en kunnen we direct aan de slag met de app en het slot zelf.

Wil je echter nog meer (of minder) functionaliteit toevoegen, dan is dit geheel naar wens te finetunen in de instellingen. Voorbeelden van aanpassingen zijn:

• Naam van het slot veranderen.
• Toegang verifiëren middels biometrie op de smartphone, zoals een vingerafdruk of face id.
• De LED aan of uit zetten.
• Het geluid aan of uit zetten.
• De deur automatisch vergrendelen na een bepaalde tijd na het openen.
• Automatisch ontgrendelen bij het naderen van de deur.
• Koppelen aan Matter (waardoor koppeling binnen bijvoorbeeld Apple HomeKit mogelijk is en dus meldingen op afstand en openen met een siri commando mogelijk zijn).
• De fysieke knop aan of uit zetten (KeySense™).
• Opnieuw kalibreren.

Buiten het bedienen en finetunen van de instellingen is er in de app ook een activiteitenlogboek te vinden. Deze geeft een volledig overzicht van wanneer het slot is gebruikt. Handig als je het slot wilt monitoren wanneer je toegang hebt gedeeld met vrienden, familie of huurders of eens wilt weten hoe laat je puber na het stappen is thuis gekomen.

Functionaliteit

Na de montage en installatie testen we eerst de standaardfunctionaliteit.

Eerst testen we het knopje, de KeySense™-functionaliteit. Wat doet dit precies? Een korte druk op de knop zorgt ervoor dat het slot de deur ontgrendelt, maar niet opent. Een lange druk op de knop zorgt ervoor dat het slot, na een in te stellen tijd, volledig gesloten wordt.

Dit laatste is wat ons betreft leuke functionaliteit. Zo kunnen we namelijk de deur openen, de knop even ingedrukt houden en wanneer de ring om de knop wit begint te knipperen, kunnen we naar buiten lopen en de deur sluiten. Nu hoeven we niet meer met de sleutel de deur te vergrendelen, maar zal deze na 30 seconden automatisch op slot worden gedraaid. Dit scheelt tijd en een handeling.

De korte druk op de knop is in ons geval veel minder interessant, want hoewel dit slot geheel automatisch geopend en gesloten kan worden, kan deze ook nog heel makkelijk met de hand omgedraaid worden en gaat dit sneller dan automatisch. Daarbuiten kost het automatisch openen dan onnodig batterij. Ook met oog op brievenbushengelen is het in ons optiek geen goed idee om deze korte druk aan te laten staan, omdat inbraak dan een stuk makkelijker wordt.

Ook met jonge kinderen in huis is de deur dan met een druk op de knop snel geopend en in ons geval, zo aan het water, is dit niet wenselijk. Deze optie gaan we dus uitschakelen in de extra instellingen.

Dan is het nu de beurt aan de app. Hoe komen we binnen (of hoe openen we de deur vanaf onze luie bank als er iemand aanbelt)? Dit gaat erg makkelijk. De app maakt middels bluetooth verbinding met het slot en met een druk op de knop kunnen we de deur ontgrendelen en direct openen of enkel ontgrendelen zonder de deur te openen. Hierbij moet je dus wel binnen een bepaalde afstand van het slot zijn, zodat de verbinding kan worden gemaakt.

Mocht de wens er zijn om op een grotere afstand de deur te kunnen bedienen of om op afstand meldingen te krijgen over het openen of sluiten van het slot, dan is een extra WiFi-module van Yale, de Wi-Fi Bridge, benodigd. In ons geval biedt de mogelijkheid om Matter te kunnen gebruiken een perfecte oplossing. We kunnen namelijk met Matter en de Apple TV het slot toevoegen aan Apple HomeKit en zo kunnen we ook op afstand meldingen ontvangen en het slot bedienen. We hebben dit getest en dit werkt feilloos.

Er is nog één puntje waar we minder tevreden mee zijn en dat is dat het al een aantal keer is voorgekomen dat de deur niet open wilde gaan, met vervolgens de melding dat het slot klem zit bij het op slot draaien. Hoe dit precies gebeurt, weten we niet zeker, maar we denken dat dit te maken heeft met de Yale-verlengbare cilinder en niet met de Yale Linus Smart Lock L2 Lite.

De cilinder lijkt soms een slag over te slaan in het sluitwerk, waardoor op dat moment het (niet zo) slimme slot vervolgens niet meer weet dat het in de verkeerde draai zit. De enige oplossing is dan het uitvoeren van een nieuwe kalibratie van de Yale Linus Smart Lock L2 Lite. Omdat niet zeker is dat dit een probleem van de Yale Linus Smart Lock L2 Lite is, zullen we dit niet zwaar meewegen in de score van deze review.

Technisch

Zoals eerder vermeld is het draaibare gedeelte van het slot gemaakt van kunststof. Dit is van goede kwaliteit en de afwerking is ook goed, al hadden we een metalen afwerking wel mooier gevonden. Wellicht dat dit extra gewicht de batterijduur zou verkorten, maar dit had het slot wel een meer premium feel gegeven.

Qua geluid kunnen we concluderen dat het slot goed te horen is. Wanneer de motor wordt geactiveerd, is dit door een dichte tussendeur tot in de woonkamer hoorbaar. Het is echter geen vervelend geluid en wordt niet als storend ervaren.

Certificering

Laten we eerst uitleggen wat er belangrijk is als je wilt voldoen aan de eisen van verzekeraars of het Politiekeurmerk Veilig Wonen. In Nederland draait inbraakpreventie om één ding: hoeveel tijd een inbreker nodig heeft om binnen te komen. De SKG‑certificering test precies dat. Het keurmerk beoordeelt hang‑ en sluitwerk aan de buitenzijde van de woning op echte, fysieke aanvallen zoals: kerntrekken, boren of wrikken. Verzekeraars en het Politiekeurmerk Veilig Wonen baseren hun eisen op deze SKG‑sterren, omdat ze direct iets zeggen over de werkelijke inbraakwerendheid van de deur. Daarom moeten je buitenschild, cilinder en scharnieren SKG‑gecertificeerd zijn.

De Yale Linus Smart Lock L2 Lite wordt aan de binnenkant van de deur gemonteerd. Dat betekent dat het slimme slot niet bereikbaar is voor een inbreker (mits het knopje uitgeschakeld is). Het verandert niets aan de mechanische beveiliging aan de buitenzijde en de cilinder en het buitenschild blijven de enige onderdelen die de inbraakwerendheid bepalen. Het slimme binnenslot hoeft dus niet SKG‑gecertificeerd te zijn, omdat het geen onderdeel is van de fysieke beveiligingsschil van de woning.

MAAR… de Linus verstelbare cilinder heeft deze SKG-certificering niet. Deze heeft enkel de EN1303‑certificering en een cilinder met alleen een EN1303‑certificering is in Nederland niet voldoende als je wilt voldoen aan de eisen van verzekeraars of het Politiekeurmerk Veilig Wonen. EN1303 is een Europese prestatienorm, geen inbraakwerendheidskeurmerk. En omdat de cilinder wel degelijk bereikbaar is voor een inbreker, voldoet deze cilinder niet aan de eisen van verzekeraars of het Politiekeurmerk Veilig Wonen. Dit betekent dat je bij een inbraak via dit slot niet verzekerd bent.

Dus, mocht je de Linus Smart Lock L2 Lite willen gebruiken, gebruik dan een SKG-goedgekeurde cilinder! Hier gaan we de cilinder dus vervangen door een nieuwe SKG-goedgekeurde variant in de juiste maat.

Na weken gebruik kunnen we zeggen dat de Yale Linus Smart Lock L2 Lite een slim slot is dat vooral doet wat nodig is. De montage is goed te volgen, de app is helder opgebouwd en het dagelijks gebruik voelt al snel vanzelfsprekend. Tegelijkertijd zijn er punten die aandacht vragen, zoals het incidentele “klem"-probleem en het feit dat de verstelbare cilinder niet voldoet aan de Nederlandse SKG‑eisen. Dat laatste is een belangrijke kanttekening voor iedereen die verzekerd wil blijven.

Toch heeft het slot ons verrast door hoe snel het onderdeel werd van onze routine. Het gemak van automatisch vergrendelen, het logboek, de Matter‑integratie en de flexibiliteit in instellingen maken het een prettig systeem om mee te leven. Maar gebruik het altijd in combinatie met een SKG‑gecertificeerde cilinder. Dan heb je een slim slot dat niet alleen handig is, maar ook past binnen de Nederlandse veiligheidsnormen.

Review: Geometric Future: Model 5 | Eskimo Pro 42 | Squama 2503(R)-14

• Productpagina: Geometric Future Model 5
• Productpagina: Geometric Future Eskimo Pro 42
• Productpagina: Geometric Future Squama 2503-14
• Productpagina: Geometric Future Squama 2503R-14

• Inleiding
• Specificaties
• Showcase
• De buitenkant
• De binnenkant
• Inbouwen
• In de praktijk
• Resultaten
• Conclusie

Soms kom je een behuizing tegen die je nieuwsgierig maakt nog vóór je ook maar één kap hebt losgeklikt. De Geometric Future Model 5 was zo’n kast voor ons. Het ontwerp oogt anders dan de standaard mid‑tower en de combinatie met de Eskimo Pro 42 en de Squama‑ventilatoren beloofde iets goeds. We waren simpelweg benieuwd of deze hele set onze bestaande build naar een hoger niveau kon tillen. In deze review vertellen we je graag over onze ervaring met het verhuizen naar deze nieuwe build.

Hieronder treffen we de specificaties aan:

De Model 5 behuizing in deze review is in de kleuren zwart/geel te bewonderen, maar deze behuizing is in nog vier andere variaties te verkrijgen, namelijk: zwart/grijs, wit, zwart/groen en zwart/lichtblauw.

De Eskimo Pro koeler en de Squama ventilatoren zijn in deze review zwart van kleur, maar zijn ook in het wit verkrijgbaar.

De doos is, zoals veel andere behuizing dozen, simpel uitgevoerd. De kleur is die van standaard karton (beter voor het milieu), met daarop aan de ene zijde groot het logo van Geometric Future erop gedrukt, met rechtsboven op de doos een sticker met daarop het model, de kleurencombinatie en een foto van het product. Aan de andere zijde van de doos staat groot in het zwart de naam van het model van deze behuizing gedrukt. Aan de korte zijde vinden we tot slot in het groot de specificaties van de Model 5. Het formaat van de doos doet in ieder geval direct vermoeden dat er in de doos een mooi compact formaat kastje te vinden zal zijn.

In de doos vinden we de behuizing zelf. Deze is, ook zoals we veel zien bij andere behuizingen, beschermd d.m.v. een plastic zak en twee piepschuimstukken (minder goed voor het milieu, maar wel goed en veilig verpakt). Bovenop de kast, in de doos, vinden we nog een zakje met de handleiding, bevestigingsmateriaal, twee reserve plastic stukjes voor het kliksysteem van de zijpanelen en klittenbandbandjes voor het kabelmanagement.

De extra ventilatoren zijn verpakt in compacte kartonnen doosjes met een witte achtergrond en afbeeldingen in kleur. In de doos vinden we, liggend in een precies op maat gemaakt plastic bakje, de ventilator. In het vakje daarnaast vinden we een ARGB-verlengkabel, een PWM-verlengkabel en vier schroefjes om de ventilator te bevestigen.

De CPU-koeler is ook goed verpakt in een kartonnen doos, ditmaal met een zwarte achtergrond. Voorop prijkt de naam van de koeler met een kleurrijke afbeelding van het product zelf. Op de achterkant vinden we wederom zeer uitgebreid en groot de specificaties van de koeler en van de op de radiator bevestigde ventilatoren.

In de doos vinden we de AIO-pomp die met twee slangen is verbonden met de radiator. Op de radiator zijn de drie 140mm Squama ventilatoren reeds gemonteerd. Verder in de doos vinden we kabels voor de aansluitingen van de koeler en ventilatoren op het moederbord, al het benodigde bevestigingsmateriaal voor Intel- en AMD CPU’s en een verpakking met koelpasta + spateltje.

Dit alles is netjes en goed verpakt in een kartonnen binnenverpakking, welke weinig ruimte laat voor schuivende onderdelen.

Wanneer we de Model 5 voor het eerst uit de doos tillen, valt meteen op hoe anders deze behuizing zich presenteert dan eerder geteste behuizingen. Direct valt de hoeveelheid glas op; de behuizing is namelijk aan de zij- en voorkant uitgevoerd met volledig transparant gehard glas. Samen met het ontbreken van een drive-bay geeft dit de behuizing een zeer open karakter waar we onze componenten heel mooi in ten toon kunnen gaan stellen.

Een ander element dat direct in het oog springt, mede door zijn gele kleur, is de ruimte waar de PSU in gehuisvest zal gaan worden. Dat is leuk! De voeding wordt niet traditioneel onderin de behuizing geplaatst, maar bovenin aan de voorzijde, waardoor de kast een stuk minder hoog is dan andere kasten. We zijn benieuwd hoe dit in de praktijk gaat werken qua ruimte voor de bekabeling en qua aansluiting aan de achterzijde.

Ook is er nog een verwijderbaar plankje te vinden, aan de voorzijde in de behuizing, waar we met een ornament het geheel nog verder kunnen opluisteren. Samen met genoeg plek voor ARGB-ventilatoren moet dit straks een hele leuke build gaan worden.

De bovenzijde en rechterzijde bestaan uit geperforeerd metaal van hoge kwaliteit en zijn net als de panelen van glas middels een kliksysteem te verwijderen. De pootjes zijn van kunststof en op de onderzijde is hier een stoffilter tussen te plaatsen. Deze blijft met magneetjes op zijn plek zitten. Het frame is ook van hoogwaardig metaal gemaakt en voelt solide aan. Ondanks de twee panelen van glas is er voldoende airflow mogelijk, want alle overige zijden zijn zeer open ontworpen.

Op het frontpaneel vinden we van links naar rechts een HD-audiojack waar een headset met microfoon ingeplugd kan worden, de resetknop, een HDD-LED en Power-LED en de aan/uitknop. Daaronder vinden we twee USB 3.0 poorten en één USB-C poort.

Al met al zet Geometric Future met de Model 5 een hoogwaardig gebouwde behuizing neer.

Wanneer we in de Model 5 kijken, die geheel toolless te openen is, valt meteen op hoe open en ruimtelijk de binnenkant is. De traditionele drive‑bay aan de voorzijde ontbreekt volledig, waardoor het interieur een rustige, moderne indeling krijgt. In plaats daarvan kunnen we achter het moederbord twee HDD’s of SSD’s kwijt, perfect voor een minimalistische build zonder overbodige hardware in het zicht. Er is zo ook meer dan genoeg plek voor een moderne GPU, welke met een riserkabel (niet inbegrepen) ook verticaal ingebouwd kan worden.

Wat ook opvalt, is de open structuur: onder, boven, achter en aan de rechterzijkant zien we royale (ventilatie)openingen die de airflow zichtbaar ten goede komen. Het voelt alsof de kast ontworpen is met koeling als uitgangspunt, niet als bijzaak. Toch valt ons één ding meteen op zodra we beginnen met het leggen van de eerste kabels: de rubberen grommets ontbreken. De doorvoeren zijn er wel, maar zonder die nette afwerking oogt het geheel aan de binnenkant net iets minder premium dan de buitenkant doet vermoeden. Het is geen dealbreaker, maar het is wel het enige moment waarop we het gevoel hebben dat er een kleine kans gemist is.

Een leuke feature aan deze behuizing is het displayplatform aan de voorzijde. Dit maakt het mogelijk om naast de componenten ook een accessoire ten toon te stellen achter het glas. Een leuke toevoeging die ook functioneel is. De airflow van de onderkant en zijkant wordt namelijk zo beter langs de videokaart en het moederbord geleid.

Wat de Model 5 verder onderscheidt van de meeste behuizingen, is de plaatsing van de voeding. In plaats van de gebruikelijke plek onderin aan de achterkant, zit de PSU hier voorin in een eigen afgesloten compartiment. In theorie zou dit moeten helpen bij het kabelmanagement en krijgt de voeding zo een volledig eigen koelingszone. In de praktijk merken we echter dat het kabelmanagement hierdoor niet per se eenvoudiger wordt. De ruimte is er wel, maar het vraagt net wat meer puzzelwerk dan we vooraf hadden verwacht.

De Model 5 wordt standaard zonder ventilatoren geleverd, zodat we zelf kunnen bepalen welke maten en modellen we willen gebruiken. Er is echter ook een uitvoering die direct wordt geleverd met vijf 140mm ventilatoren van Geometric Future zelf. De versie die wij in deze review gebruiken.

Aan de onderzijde vinden we het stoffilter, dat we eenvoudig vanaf de zijkant onder de kast vandaan kunnen schuiven. Na een snelle schoonmaak klikt het dankzij twee kleine magneetjes weer netjes op zijn plek. Wat ons wel opvalt, is dat een vergelijkbaar stoffilter aan de rechterzijkant ontbreekt. Daar moet het systeem het doen met alleen de mesh‑zijkant, die duidelijk grover is dan het filter aan de onderkant.

Dan is het nu tijd om ons bestaande systeem uit de vorige behuizing te halen. Het geheel even een goede voorjaarsschoonmaak te geven met wat perslucht en een stofzuiger, de oude koeler eraf te halen en de koelpasta te verwijderen. Het assembleren kan nu beginnen! Het test­systeem bestaat nu uit de volgende componenten:

Eerst de ventilatoren of eerst het moederbord? Dat is het eerste dat we onszelf afvragen. Te zien is dat het, i.v.m. de ruimte voor I/O-connectoren onderop het moederbord, een uitdaging kan worden als we de ventilatoren op de onderkant er eerst monteren. Dus kiezen we voor het eerst monteren van het moederbord. Dit is een fluitje van een cent: Er is namelijk veel ruimte in de kast en het moederbord blijft door de verhoogde centrale afstandhouder direct op z’n plek zitten. De kabels van het frontpaneel zijn nu ook nog goed te plaatsen.

Hierna plaatsen we de videokaart, een flinke RTX 4080, welke met gemak in de Model 5 geplaatst kan worden. Check!

Dan is het tijd voor de koeling. Te beginnen met de vijf Squama 140mm ventilatoren. We hebben vier reversed ventilatoren, wat betekent dat deze de lucht niet standaard naar buiten blazen, maar naar binnen blazen. Dit terwijl je gewoon netjes de goede, mooie kant van de ventilator blijft zien. Deze reversed ventilatoren plaatsen we drie keer onderin en een plaatsen we rechtsonder. De normale ventilator plaatsen we achter in de kast. Zo krijgen we een mooie verticale airflow van (zij)onder naar (achter)boven. En dat willen we ook, want warme lucht gaat altijd naar boven.

Daarna plaatsen we de nieuwe waterkoeler, de Eskimo Pro 42. Eerst een erwtje koelpasta in het midden van de AMD-processor en dan kunnen we de AIO-pomp gaan plaatsen. Deze wordt geplaatst door eerst vier schroeven op het moederbord te vervangen voor die geleverd bij de koeler. Daarna draaien we de adapterring voor het AMD platform op de AIO-pomp en plaatsen we deze op de processor. Dan is het enkel nog de vier bijgeleverde kartelbouten/duimschroeven aandraaien en voilà, de AIO-pomp zit op z’n plek. Vervolgens plaatsen we de radiator met ventilatoren tegen de bovenkant van de kast aan en schroeven deze vast met de bijgeleverde schroeven. Ook hier is er weer genoeg ruimte om overal goed bij te kunnen.

Vervolgens plaatsen we de voeding. Deze plaatsen we door eerst de PSU-bracket te verwijderen uit de behuizing, welke middels een duimschroef aan de behuizing zit gemonteerd. Deze bracket schroeven we vervolgens met de vier gebruikelijke schroeven vast op de voeding. Bij een testplaatsing van de voeding wordt al snel duidelijk dat er te weinig ruimte is om zo nog de modulaire bekabeling in de voeding aan te sluiten, dus halen we de voeding er weer uit en monteren we alvast de gewenste kabels aan de voeding. Nu plaatsen we de voeding definitief terug en dit blijkt een hele uitdaging. De voeding schuift maar moeilijk in positie en met wat gemanipuleer aan de bekabeling weten we de voeding uiteindelijk op z’n plek te krijgen. Nu maar hopen dat we toekomstig niet nog een kabeltje in de voeding moeten aansluiten.

Bij de Model 5 ontbreekt een GPU anti-sag bracket gelukkig niet. Iets dat de vorige behuizing nog niet had en dus een aangename toevoeging. Echter, deze bracket blijkt wat onhandig in z’n vorm en sluit niet goed aan op de RTX 4080. De bracket rust nu halfbakken op de ring van de ventilator en geeft zo wel wat steun, maar niet zoals beoogd. De bracket is ook nog eens compleet van metaal en heeft geen rubber afwerking ter bescherming van de GPU. Hier blijkt dus een “MacGyver"-oplossing voor nodig en deze hebben we gevonden in een dik stuk meubelvilt. De bracket rust nu netjes op het metaal van de videokaart en maakt nu ook geen krassen.

Dan rest enkel nog het aansluiten van alle kabels en het netjes wegwerken hiervan in de ruimte achter het moederbord. Het aansluiten gaat grotendeels erg makkelijk, omdat er op bijna alle plekken genoeg ruimte is om bij te komen. Er zijn genoeg openingen in de backplate en er is rondom het moederbord goed met de vingers bij de connectoren te komen. Behalve aan de onderzijde! Hier zijn inmiddels de ventilatoren geplaatst en het was niet mogelijk om de connector voor de front USB 3.0 connectoren te laten zitten. Deze moest na het plaatsen van de ventilatoren via de zijkant komen. Erg jammer, want nu is er een hele lus flatcable te zien. Nog erger is dat door het ontbreken van grommets de mantel van deze kabel ook nog eens bekrast raakte in de krappe ruimte.

Nadat alle kabels zijn aangesloten, moet er enkel nog wat kabelmanagement worden gedaan. We hebben met het oog op het aantal ventilatoren, gekozen voor een ARGB/PWM hub. Doordat we enkel gebruikmaken van M.2 SSD’s hebben we deze hub mooi op de plek van de HDD’s/SSD’s kunnen plakken en blijft er genoeg ruimte over voor het bij elkaar verbinden van alle kabels. Het eindresultaat is een redelijk georganiseerde kabelboom met een prima sluitende behuizing.

Wanneer alles op zijn plek zit, zien we meteen waarom we met deze verhuizing zijn begonnen. Nog even onze favoriete warchief met zijn voeten op het displayplatform plakken, het glas terugklikken en daar staat ie dan: een compacte, strak vormgegeven build waar we oprecht blij van worden.

De combinatie van kleuren, lijnen en het volledig transparante glas, waardoor onze componenten goed te zien zijn, geeft de Model 5 een moderne uitstraling. De Squama ventilatoren sluiten perfect aan op het ontwerp, en de AIO‑pomp en radiator, die in dezelfde afgeronde vierkante stijl van het Geometric Future‑design zijn, maken het geheel visueel compleet.

Wij zijn hier meer dan tevreden mee.

Geluidsproductie

Door het open design van de kast zijn de ventilatoren bij gebruik goed te horen. Echter, de temperatuur blijft door het open design en het gebruik van acht ventilatoren, die ook nog eens 140mm zijn, lager dan in de vorige behuizing en de computer hoeft minder hard te koelen. Eindresultaat: geen stofzuiger en bij idle heel stil en bij vol gebruik een blij blazend kastje.

RGB-verlichting

Aan RGB geen gebrek. Alle acht ventilatoren en de pomp zijn volledig ARGB en zorgen samen voor een flinke lichtshow. In combinatie met de verlichting op het moederbord, het geheugen en de GPU ontstaat er een geheel dat de kast van binnenuit laat leven. Het glas aan de voor- en zijkant maakt dat je echt kunt genieten van de kleuren en effecten zonder dat het te druk wordt. Het blijft een samenhangend geheel dat mooi aansluit op het strakke ontwerp van de Model 5.

Connectiviteit

Zoals eerder genoemd krijgen we bij de Model 5 de beschikking over twee USB‑A 3.0‑poorten en één USB‑C 20Gbps‑aansluiting. De afwerking is netjes gedaan: de poorten zitten ruim genoeg uit elkaar, zodat zelfs brede USB‑sticks of adapters zonder gedoe aan de voorkant kunnen worden aangesloten.

Bouwkwaliteit

Wat ons tijdens het bouwen meteen opvalt, is dat de Model 5 degelijk in elkaar zit. De panelen voelen stevig aan, het glas is dik en solide, en niets kraakt wanneer we ermee werken. Zowel het frame als de interne structuur geven het gevoel dat er aandacht is besteed aan materiaalkeuze en pasvorm.

De panelen klikken strak op hun plek en blijven goed zitten, zonder speling of rammelingen. Ook de interne montagepunten voor het moederbord, de ventilatoren en de radiator voelen betrouwbaar aan en zijn precies uitgelijnd. Hoewel het materiaal bij de montagepunten van de ventilatoren wat dunner is en het een heel klein beetje meebuigt bij strak aandraaien, is het een kast die vertrouwen geeft tijdens het bouwen. We hoeven nooit bang te zijn dat iets te flexibel of te kwetsbaar is.

Om de koeling van deze totale Geometric Future build te testen hebben we een drietal testen gedraaid.

• De gemiddelde temperatuur gemeten bij idle gebruik.
• De gemiddelde temperatuur gemeten bij een stress test met Cinebench 2026 - CPU (Multiple Threads).
• De gemiddelde temperatuur gemeten bij een benchmark met Cyberpunk 2077 op 1440p (waarbij de GPU dus ook meedoet in het totaal).

Hieronder de uitslagen van deze tests:

Leuk detail is dat deze resultaten ongeveer -10 graden zijn en dus veel beter zijn dan ditzelfde systeem in de oude behuizing.

Na het overzetten van ons systeem kunnen we zeggen dat de Model 5, de Eskimo Pro 42 en de Squama ventilatoren samen een opvallend sterke combinatie vormen. De bouwkwaliteit is solide, het ontwerp modern en het glas rondom laat de componenten prachtig tot hun recht komen. De airflow is goed doordacht, de RGB‑verlichting vormt een samenhangend geheel en ondanks kleine minpunten zoals het ontbreken van rubberen grommets, voelt de totale build premium aan. Uiteindelijk hebben we een compacte, stijlvolle en krachtige setup neergezet waar we oprecht tevreden mee zijn.

“There are always options. And a wise man always has more than one plan." - Thrall