Review: Logitech G522 Lightspeed

Productpagina: Teufel CAGE PRO

• Specificaties
• Showcase
• Software
• In de praktijk
• Conclusie

Eerder dit jaar kondigde Logitech de nieuwe G522 Lightspeed al aan. Wij van TechGaming hebben met een hands-on bij Logitech Utrecht ook alvast een voorproefje gehad van deze nieuwe middenklasser.

De G522 valt logischerwijs in de G5-lineup van Logitech. Zo valt hij bijvoorbeeld pal naast de populaire andere (LIGHTSPEED) G5-randapparatuur zoals het G515 LIGHTSPEED toetsenbord G502 LIGHTSPEED muis. Deze G5-lijn is de populairste lijn van producten van Logitech, en moet voor een zo breed mogelijk publiek aantrekkelijk zijn. Zo zijn deze producten vaak populair bij gamers, maar zijn ze door de hoge bouwkwaliteit en niet al te bonte ontwerpen voor ‘algemeen’ gebruik ook zeer geschikt. Tevens betaal je voor deze hardware vaak niet de hoofdprijs, en moet zo een interessant totaalplaatje opleveren.

Wie van zichzelf al bekend is met de headsets van Logitech, zal het ontwerp van deze nieuwe G522 Lightspeed wellicht ook wel herkennen in de in 2020 uitgegeven Logitech G733. Hoewel de G733 binnen de G7-serie van Logitech valt, moet de G522 Lightspeed deze op meerdere raakvlakken voorbijstreven. De G733 is momenteel bij Logitech zelf verkrijgbaar voor €99,-, dus het is nog even de vraag of de G522 Lightspeed zijn stevige introductieprijs waard is.

De Logitech G522 Lightspeed is zowel in het zwart als in het wit verkrijgbaar bij onze webshoppartner Megekko. De actuele prijs vind je bovenaan deze review.

Hieronder treffen we de specificaties aan;

Uit de doos oogt de Logitech G522 Lightspeed vrij ingetogen voor een gamingheadset. Geen schreeuwerige vormen of felle kleuren, maar zwarte afwerking met de geglazuurde plastic binnenring voor de RGB-verlichting op de oorschelpen. Dat maakt ‘m ook geschikt voor wie ‘m buiten de gamekamer wil gebruiken. Het gestroomlijnde ontwerp oogt modern en stijlvol, zonder te veel op te vallen, maar de aanwezigheid van RGB en slimme functies verraadt toch duidelijk zijn gaming-DNA.

Qua aansluitmogelijkheden zit je goed. Je krijgt Bluetooth 5.3 en Logitech Lightspeed wireless via een meegeleverde USB-dongle. Wisselen tussen beide gaat vlot via de Lightspeed-knop op de linker oorschelp. Ook zit er een USB-C-laadpoort op, een afneembare microfoon met flexibele arm en fysieke knoppen voor volume, muten en media. Het is in het begin even wennen waar welke knop zit, maar dat geldt natuurlijk voor de meeste headsets met meerdere fysieke knoppen.

Logitech heeft met de G522 Lightspeed zich vastgeklampt aan het ‘unibody’-design. Dat betekent dat het chassis van de hoofdtelefoon zelf in principe één vast geheel is. Dit doen ze wel in combinatie met een extreem flexibele en buigbare behuizing; deze trek je niet zomaar stuk.

Het nadeel is dat de oorschelpen ook vastzitten; je kan dan nog zo’n flexibele behuizing hebben, maar het vaste ontwerp moet dan wel net lekker over je oren vallen. Hierover lees je straks meer.

iFixit

Een onderscheidende factor van de G522 Lightspeed, maar eigenlijk veel van Logitechs nieuwe apparatuur, is dat deze steeds vaker in samenwerking met iFixit worden ondersteund. De beloftes zijn groot, maar uiteindelijk moet je natuurlijk kijken wat je op het moment van aankoop aan mogelijkheden hebt. Momenteel kun je via de website van iFixit alleen nog een repareerseetje om de accu te vervangen verkrijgen. Hierbij krijg je ook een stap-voor-stap-instructie hoe je deze reparatie uitvoert.

De hoop is dat het aanbod in de loop van de tijd uitbreidt, zodat er steeds meer aandacht komt voor de repareerbaarheid van elektronica. De accu is misschien wel het belangrijkste onderdeel, omdat je met volle zekerheid kan zeggen dat dit het snelste zal slijten van alle onderdelen. Dat Logitech dit gat alvast gedicht heeft, is een grote stap in de juiste richting.

Om optimaal gebruik te kunnen maken van de Logitech G522 Lightspeed, moet je Logitech’s “G Hub" gamingsoftware gebruiken. Dit programma is redelijk lichtgewicht en vrij gemakkelijk in gebruik. Uiteraard is het wel “weer een extra programma" om je hardware aan te sturen. Uiteraard wordt dit gedaan om het zo verleidelijk mogelijk te maken om binnen het ecosysteem van één merk te blijven, wat natuurlijk geldt voor veel (gaming-)merken.

In Logitech’s G Hub-software biedt de G522 Lightspeed de mogelijkheid om geluids- en microfooninstellingen naar wens aan te passen. Er is een equalizer aanwezig met zowel vaste presets als een handmatige modus, inclusief de optie om aangepaste profielen op te slaan. Voor games kan DTS Headphone:X 2.0 worden ingeschakeld voor virtueel surroundgeluid. De microfooninstellingen omvatten ruisonderdrukking, sidetone en aanpasbare gevoeligheid. Profielen kunnen per game of applicatie worden gekoppeld. De interface is overzichtelijk en reageert vlot, al vraagt het instellen van de gewenste configuratie enige tijd en experimenteren. Een nadeel is dat sommige instellingen, zoals DTS, alleen werken als de headset via USB is aangesloten, en dat G Hub regelmatig om updates vraagt voordat wijzigingen goed worden toegepast.

Uiteindelijk komt alles neer op hoe een product in de praktijk is om te gebruiken. Daarvoor heb ik de G522 Lightspeed ruim drie weken intensief gebruikt om tot een uiteindelijke conclusie te komen. Dit is langer dan ik normaal zou doen, en dat heeft vooral te maken met de hoge verwachtingen van de G522 die ik in de loop van de tijd heb moeten bijstellen.

Comfort

Het eerste wat je merkt wanneer je een headset opzet, is het comfort. Gezien het strakke, flexibele en lichte ontwerp van buitenaf had ik hoge verwachtingen, maar vond ik dat in de praktijk gelijk wat tegenvallen.

Ik heb een vrij groot hoofd; de hoofdband, die maar in twee standen verstelbaar is, stond al op de wijdste stand toen ik de G522 Lightspeed voor het eerst opzette. Hmmm, dat is wel érg wijd. Dan toch maar op de krappe stand… Ook deze blijkt voor mijn hoofd nog te wijd. De headset zakt langzaam af en knelt wat tegen mijn kaaklijn aan, terwijl ik de rand van de kussens bovenop mijn oren voel duwen. Na lang dragen is dit vrij oncomfortabel; aangezien je de headset verder ook niet kunt instellen, is dat best een knelpunt.

Wat ook jammer is, is dat de oorschelpen niet draaibaar zijn. Hoewel het unibodydesign an sich wel flexibel is, mis ik de subtiliteit in de zachte en precieze aansluiting op je oren. Doordat de oorschelpen niet precies uitlijnen met mijn hoofd, drukken de hoeken van de oorschelpen extra hard op mijn kaak achter en onder mijn oren. De kussens zelf zijn ook vrij stevig, wat niet meehelpt in de situatie.

Wel zijn de oorkussens en hoofdband afneembaar en uitwasbaar, wat mooi meegenomen is.

Geluidskwaliteit

Ik probeer een headset altijd een zo eerlijk mogelijke strijd te geven om zichzelf te bewijzen. Hoewel de Logitech G-serie-headsets natuurlijk op gamers gericht is, zullen ook zij wel eens muziek willen luisteren of een film willen kijken.

Voor gaming presteert de G522 Lightspeed best goed, met een duidelijke plaatsing van geluidseffecten en voldoende ruimtelijkheid in combinatie met DTS Audio.

Bij muziek valt de headset echter minder op in positieve zin. Het standaardgeluid is vrij vlak, met weinig sprankeling in de hoge tonen en een middengebied dat wat terughoudend klinkt. Hoewel de equalizer in G Hub ruimte biedt om dit deels te corrigeren, blijft het resultaat achter bij headsets die sterker zijn afgestemd op muziekluisteraars. Ik heb in de praktijk echt even moeten switchen met andere koptelefoons, zoals de Razer Barracuda X Chroma, een Sennheiser HD 599, of een Sony WH-1000XM3. Zeker in directe vergelijking valt het geluid van de G522 Lightspeed in de praktijk echt tegen.

Opnamekwaliteit

Dan komen we nu aan op de belangrijke andere helft van wat een headset een headset maakt: de microfoon.

Op dit vlak maakt de G522 Lightspeed zijn allergrootste inhaalslag (en misschien zelfs wel zijn redding). De microfoon klinkt namelijk érg goed, zelfs in rumoerige omstandigheden. Dat is ook niet gek, want de microfoon van de G522 Lightspeed gebruikt dezelfde internals als die van de Logitech A50X; een vlaggenschip van boven de € 350,-. Zonder al te veel te concluderen, is de G522 dus een headset die vooral uitblinkt in zijn uitstekende opnamekwaliteit. Hieronder kun je deze vergelijken met eerder geteste headsets op TechGaming.

Ik durf zelfs te zeggen dat dit tot nu toe de beste microfoon is die ik tot nu toe heb getest voor TechGaming. Mocht je focus dus écht op de microfoon liggen, is dit een enorm pluspunt voor Logitech G522 Lightspeed.

Logitech G522 Lightspeed (2025): 2.4Ghz modus (± 160 euro)

Razer Barracuda X Chroma (2025): 2.4Ghz modus (± 110 euro)

Razer Barracuda X (2021 Quartz model)

Teufel Cage Pro: 2.4Ghz modus (± 200 euro)

ASUS ROG Delta II (± 240 euro)

Endorfy Solum Voice S - Tafelmodel microfoon (± 60 euro)

Blue Yeti - Tafelmodel microfoon (± 100 euro)

Het is lastig om een eenduidige conclusie of cijfer te geven aan de Logitech G522 Lightspeed. De aard zit hem namelijk in de wisselvalligheid van deze headset, en de afhankelijkheid van wat jij als eindgebruiker belangrijk vindt.

Vind jij bijvoorbeeld de microfoon de allerbelangrijkste feature van een headset, dan vind je misschien niks beters rond deze prijs. De repareerbaarheid is mooi meegenomen, en het flexibele design zonder bewegende onderdelen is iets wat niet snel stuk zal gaan. Samen met het strakke uiterlijk kan de G522 Lightspeed bijvoorbeeld perfect zijn voor iemand die niet heel veel geeft om geluidskwaliteit, maar misschien wel een YouTube-kanaal heeft of andere video’s produceert.

Anderzijds voelt de Logitech G522 Lightspeed voor mijn smaak iets te veel ‘form over function’. Met zijn twijfelachtige comfort(mogelijkheden) en matige geluidsweergave is dit iets wat je mee moet nemen in je uiteindelijke beslissing. Concurrentie, zelfs binnen Logitech, doet het op dit vlak simpelweg een stuk beter.

Wat mij uiteindelijk het meest tegenzit, is de prijs. Met een adviesprijs van €169,- heb je namelijk érg veel concurrentie aan je voeten hangen. Ook binnen Logitech is het, afgezien van de microfoon, lastig om het erg grote prijsverschil met zijn oudere broertje, de G733, te verantwoorden met een prijskaartje van inmiddels vaak onder de honderd euro.

Mocht je de G522 Lightspeed in de aanbieding vinden, dan kan het alsnog een prima koop zijn als je de kwaliteit van de microfoon belangrijk vindt. Ook voor het ontwerp en de algemene bouwkwaliteit van Logitech is wat te zeggen.

Review: Logitech G413 TKL SE

• Productpagina

• Specificaties
• Showcase
• Software
• In de praktijk
• Conclusie

Logitech, het merk dat bekendstaat om zijn uitgebreide assortiment randapparatuur, zoals toetsenborden en muizen, maar ook racesturen, heeft naam en faam gemaakt als betrouwbare keuze voor consumenten. Binnen het gamensegment heeft Logitech de G413 TKL SE uitgebracht, een mechanisch gamingtoetsenbord dat de concurrentie aangaat voor gebruikers die op zoek zijn naar een voordelig, maar kwalitatief toetsenbord dat hen urenlang gamingplezier kan garanderen.

De Logitech G413 TKL SE is verkrijgbaar in verschillende lay-outs, afhankelijk van wat voor toetsenbord je zoekt, of in welk land je woont. De toetsen zijn allemaal uitgevoerd met bruine mechanische switches; dat zijn zeer comfortabel aanvoelende toetsen. Bruine switches hebben meestal dezelfde eigenschappen: de switches geven voldoende feedback bij het indrukken van de toetsen, of je nu aan het gamen bent of gewoon aan het typen.

Bij de G413 TKL SE heeft Logitech het doel gesteld een degelijk minimalistisch toetsenbord aan te kunnen bieden. Eentje die zich concentreert op degelijkheid en kwaliteit. Dit ontplooit zich in een aantrekkelijke optie voor zowel gamers als professionals die de voorkeur geven aan een mechanisch toetsenbord, maar niet superveel willen betalen voor een toetsenbord. Het verdere ontwerp is eenvoudig, maar door het gebruik van de juiste materialen, zoals PBT-keycaps, zet Logitech toch een solide toetsenbord op de markt.

Een overzicht van de specificaties:

Verpakking

Voor de verpakking heeft Logitech ervoor gekozen om het standaard kleurenschema toe te passen op de doos met de grijze doos, bedrukt met blauwe letters. Deze is aan de voorzijde voorzien van een duidelijke foto van het toetsenbord. Ook is hier de layout van het toetsenbord te zien aan de hand van de lichtgrijze bol die beschrijft over welke layout dit gaat, met een indicatie hierover door middel van een vlag. Aan de rechterbovenzijde van de doos is ook te zien over welke switches dit toetsenbord beschikt; dit gaat namelijk over tactiele mechanische switches.

Inhoud verpakking

In de doos is enkel het toetsenbord aanwezig met een gebruikershandleiding. Het enige dat ik graag extra had gezien in de verpakking is het voorzien van een keykap puller. Als er een moment komt dat je een grote kuis wilt houden van het toetsenbord, kan het aangenaam zijn dat je alle toetsen kan verwijderen. Zonder keycap puller zal dit een moeilijke klus zijn.

Dit toetsenbord biedt geen ondersteuning voor software zoals Logitech G Hub en wordt door deze applicatie ook niet herkend. Dit is jammer, aangezien het ontbreken van software-integratie betekent dat gebruikers het toetsenbord niet kunnen configureren of personaliseren via Logitechs platform. Als instapmodel in het segment van mechanische toetsenborden is het begrijpelijk dat er keuzes worden gemaakt, maar het ontbreken van software-ondersteuning voelt als een gemiste kans.

Vooral het gebrek aan mogelijkheden om macro’s eenvoudig in te stellen, valt hierbij op. Dit beperkt de flexibiliteit en het gebruiksgemak, wat juist voor gamers en productieve gebruikers een belangrijke overweging is.

Keycaps

Bij de Logitech G413 TKL SE is er gekozen voor PBT-keycaps in plaats van ABS. Dat is de grootste verbetering ten opzichte van de versie hiervoor, de Logitech G413. PBT (Polybutyleentereftalaat) is een mooi materiaal dat bekendstaat om zijn duurzaamheid en slijtvastheid. Dit zorgt ervoor dat de toetsen niet glanzen, de opdruk niet vervaagt en de toetsen lang mooi blijven. Iets wat nog weleens optreedt bij de wat goedkopere ABS-keycaps.

Een ander groot voordeel van de PBT-keycaps is hun textuur en stevigheid. Dat typt fijner en stabieler. De toetsen zijn verder precies gemaakt, zodat ze goed en strak om de switches vallen en er weinig ruimte tussen de keycap-randen en switches zit. Dit maakt het toetsenbord stabieler.

Switches

Het toetsenbord maakt gebruik van Long Hua Bruine switches. Hoewel deze switches niet tot de absolute top behoren, bieden ze een degelijke prestatie voor een toetsenbord in het instapsegment. Bij het indrukken van de toetsen wordt het tactiele punt al vroeg bereikt, terwijl het actuatiepunt zich verder in de toetsaanslag bevindt. Dit kan voor sommige gebruikers minder prettig zijn tijdens het typen, maar persoonlijk heb ik dit niet als storend ervaren.

Een van de sterke punten van het toetsenbord is de solide bouwkwaliteit, die ervoor zorgt dat het typen niet ‘mushy’ aanvoelt. Dit draagt bij aan een stevige en responsieve typervaring, wat zeker een pluspunt is in deze prijsklasse.

Daarnaast zijn de switches aan de bovenzijde uitgerust met leds, die zorgen voor een efficiënte verlichting van de PBT-keycaps. Dit verbetert de zichtbaarheid en draagt bij aan de strakke uitstraling van het toetsenbord.

Dit toetsenbord maakt ook gebruik van een rollover van 6 toetsen met vervolgens ook nog eens anti-ghosting. Dit zorgt ervoor dat je geen probleem zal hebben bij het niet registreren van toetsen wanneer je gamet.

Bouwkwaliteit

Dit instapmodel toetsenbord voelt opvallend stevig aan. Het is voorzien van een bovenzijde van geborsteld, matzwart aluminium. Niet alleen duurzaam, maar het ziet er ook nog eens geweldig uit. Dit metaal wordt ook vaak gebruikt voor high-end toetsenborden van Logitech, dus dat draagt zeker bij aan de kwaliteitsbeleving. Het straalt professionaliteit uit én het typt als een mechanisch toetsenbord.

Aan de onderkant heeft Logitech op strategische plekken rubber aangebracht. Zo blijft het toetsenbord stevig liggen, ook wanneer je stevig aan het typen bent of (fanatiek) aan het gamen bent. Dit soort aandacht voor details qua uiterlijk en bruikbaarheid laat zien dat de kwaliteit van Logitech ook bij een ‘instapmodel’ bovengemiddeld is.

Mogelijkheid tot reparatie

Het toetsenbord laat als het om reparatiemogelijkheden gaat nogal wat te wensen over. Dit toont duidelijk aan dat Logitech bij het ontwerp van dit toetsenbord weinig aandacht heeft besteed aan reparatievriendelijkheid. Wat een beetje teleurstellend is, zeker als je veel waarde hecht aan duurzaamheid en een lange levensduur.

Hoewel het met de juiste kennis en vaardigheden technisch wel mogelijk is om een switch die stuk is te vervangen, maakt Logitech het je in ieder geval niet makkelijk. Zelfs voor een doorgewinterde klusser die weet wat hij of zij aan het doen is, is het toetsenbord openmaken en reparaties uitvoeren door het design en de beperkte toegankelijkheid echt een uitdaging. Het ontbreken van deze features laat de indruk achter dat Logitech hier een kans laat liggen, zeker in een tijd waarin duurzaamheid en reparatiemogelijkheden steeds belangrijker worden.

Connectiviteit en verlichting

Het toetsenbord is voorzien van een flexibele USB-A-kabel, die functioneel en gemakkelijk in gebruik is. Wel is deze kabel niet omkleed met geweven stof, wat vaak terug is te vinden bij duurdere keyboards.

Wat betreft de verlichting: het toetsenbord heeft witte leds die via de letter op de keycap de toetsen verlichten. Alhoewel dit eenvoudig en doeltreffend is, zal het niet schikken voor RGB-verlichting-fanaten, want aan de verlichting zijn er geen custom kleuren aan te passen. De witte leds zorgen wel voor een voldoende hoge helderheid om ook in heel donkere omgevingen de toetsen goed leesbaar te houden.

Een klein nadeel is dat speciale tekens die niet specifiek ontworpen zijn om verlicht te zijn, slechter zichtbaar zijn in het donker. Dat kan voor sommige gebruikers een domper zijn, zeker wanneer zij de tekens nodig hebben om te typen of tijdens het gamen.

De Logitech G413 TKL SE is een solide instapmodel mechanisch toetsenbord dat zich onderscheidt door zijn uitstekende bouwkwaliteit en eenvoudige, maar functionele ontwerp. Met functies zoals PBT-keycaps en een bovenzijde van geborsteld aluminium biedt het toetsenbord een premium gevoel, zelfs binnen het budgetsegment. De tactiele bruine Long Hua-switches zorgen voor een fijne typervaring, al zijn ze niet van het hoogste kaliber.

Het ontbreken van software-ondersteuning, zoals Logitech G Hub, en de beperkte reparatiemogelijkheden zijn duidelijke nadelen. Daarnaast had een geweven kabel en RGB-verlichting het product beter kunnen maken, zeker voor gebruikers die waarde hechten aan personalisatie en duurzaamheid.

Ondanks deze tekortkomingen presteert het toetsenbord goed in zijn prijsklasse en biedt het een robuuste en comfortabele ervaring voor zowel gamers als dagelijks gebruik. Voor wie op zoek is naar een betaalbaar mechanisch toetsenbord met een hoogwaardige uitstraling, is de Logitech G413 TKL SE een uitstekende keuze. Het laat ruimte voor verbeteringen. Maar voldoet zeker aan de verwachtingen van een instapmodel.

Review: Evnbetter #xcd 1.01 light control, xcd 1.03 baseline, xcd 2.03 slimline en xcd 3.03 wideline

• Productoverzicht

Evnbetter is een nieuwe naam in hardwareland. Het merk wil vooral inspelen met producten voor modding scène en een tintje gaming. Het komt vooral neer op het verder optimaliseren van je build en de omgeving waar deze build zich bevindt; je computerhok. Het merk is nog jong, waarvan ik zeker verwacht dat we nog diverse producten gaan zien. Voor mij blijft dit gissen, aangezien er nog weinig bekend is over toekomstige producten. Voor nu ga ik aan de slag met een viertal producten.

Het betreffen een viertal LED-kits die ieder hun eigen taak hebben. Nu zijn er nog wel op basis van deze LED-pakketten diverse versies. De #xcd 1 heeft drie versies: de #xcd 1.01, de# xcd 1.02 en de #xcd.1.03. Wat is er verschillend per pakket? Bij alle drie de versies heeft de ‘#xcd 1’ een light controller. Nu is het zo dat de xcd #1.01 gebundeld is met een light controller en twee 45 centimeter baseline LED-strips. De xcd #1.02 is voorzien twee slimline 45 centimeter LED-strips die uit ander hout gesneden zijn dan de reguliere baseline LED-strips. De xcd 1.03 levert men met een light controller en twee wildeline 45 centimeter LED-strips. Dit zijn vergelijkbare LED-strips als de slimline, maar dan zoals de naam al doet vermoeden wat breder en groter. Volg je het nog?

Het was voor mij in het begin even zoeken. Dan hebben we de xcd 1, 2 en 3 nog. Voor nu bekend: de #xcd 1 is een light controller met aanvullend twee LED-strips: de baseline variant (#xcd 1.01), een slimline variant (#xcd 1.02) en de wideline variant (#xcd 1.03). De xcd 1, 2 en 3 zijn vervolgens de Evnbetter baseline LED-strips, slimline LED-strips en wideline LED-strips als aanvulling voor je de RGB in en rondom je computer. Ook hier geldt het principe van achter de punt 2.01 of 3.04 als productbenaming. Oplopend kun je er vanuit gaan dat het pakket langere baseline LED-strips, slimline LED-strips of wideline LED-strips heeft. Op de website wordt al veel snel duidelijk.

Ik vind dat Evnbetter het zich vrij lastig heeft gemaakt in de productbenaming. Ergens is het vrij logisch, mits je het product kent, anders kan het vrij verwarrend zijn. Vooral het verschil tussen de xcd #1.01 en de xcd 1.01 is mij wat verwarrend. Enkel de pakketten met een # “hekkie…!? Ik woon vier hoog" zijn de pakketten met een light controller. Overige pakketten hebben geen # in de naam, wat het wederom allemaal wat lastiger maakt. We need logic!

Wat is het doel van de pakketten met kleurvolle strips? Je build nét wat spectaculairder maken. De adviesprijzen zijn als volgt: #xcd 1.01 29,90 euro, de xcd 1.03 29,90 euro, de xcd 2.03 39,90 euro en de xcd 3.03 49,90 euro.

Een overzicht van de specificaties:

Ik heb de specificaties gecombineerd, anders krijgen we een waslijst aan specificaties van vier producten. Laat ik het zo zeggen: overall hebben de producten veel van elkaar weg als het om specificaties/werking gaat. Het zijn allemaal 3-pin/5V [xx x] producten. De baseline, slimline en wideline zijn er in diverse lengtes, waar het gevraagde vermogen bij langere LED-strips wat hoger ligt. De slimline 60 (60 centimeter lang) vraagt 4.3 Watt. Terwijl de slimline 180 (180 centimeter) 12.96 Watt vraagt. Wel kun je beide zonder problemen aansluiten op een 3-pin/5V RGB-aansluiting.

De #xcd 1.01 light control is een fysieke controller met knoppen. Voorzien van 15 LED-modi kun je helemaal losgaan. Effecten zijn bijvoorbeeld single color, lighting, sandglass, backflow en night rider. Het laatste effect doet mij denken aan Mastermovies, good old times. Mooie bijkomstigheid van alle producten is de officiële ondersteuning voor Asus, ASRock en MSI RGB. De controller is dus geen vereiste voor overige producten.

Evnbetter kiest voor een kleurrijk presentatie. Ieder product krijg zijn eigen kleurtje mee ter onderscheid. Opvallend is dat de #xcd 1.01 light control op de controller zelf aan de onderzijde ook de munt/mint kleur meekrijgt van de verpakking, leuk detail. In de verpakking van de #xcd 1.01 light controller komen we de controller zelf tegen, twee 45 centimeter baseline LED-strips en accessoires bestaande uit 3-pin connectoren/verlengstukjes. Verdere accessoires zijn de PCI-e bracket en magneetjes met 3M tape voor bevestiging. De LED-strips zelf zijn uitgerust met magneetjes voor montage, mocht je een andere ondergrond (niet-metaal) kiezen, dan zijn de magneetjes met 3M tape handig.

Voeding gaat middels een SATA-aansluiting. Verder zitten er twee female 3-pin aansluitingen op de controller (bekabeld). Ook zit er nog een interne 3-pin aansluiting op de controller, deze kan handig zijn met externe LED-strips. Op de LED-strips zelf (de baseline LED-strips) is het Evnbetter logo zichtbaar.

De xcd 1.03 baseline zijn de standaard LED-strips (baseline), maar dan 60 centimeter lang. Deze zijn vergelijkbaar aan de baseline LED-strips in de light controller kit, enkel dat deze 15 centimeter langer zijn. Hier komen we dezelfde accessoires tegen, bestaande uit de 3M magneetjes, extra kabels en 3-pin connectoren om een 3-pin female aansluiting naar male te maken.

De slimline en wideline LED-strips zijn uit ander hout gesneden. Uitgevoerd in het wit met transparant zijn deze flexibel. Je kunt de LED-strips zonder zorgen buigen en in bochten wringen. Dit maakt de LED-strips voor zowel binnen- als buiten de behuizing toepasbaar. In de accessoires vinden we aluminium brackets voor een verlijmde of vastgeschroefde verbinding.

Het verschil tussen de slimline en wideline mag duidelijk zijn:

Laat ik één voor één iets vertellen over de diverse xcd LED-kits. In de praktijk bevalt de #xcd 1.01 light control set goed. De afstandsbediening maakt besturing van de aangesloten LED-strips eenvoudig. De vier knoppen maken het wisselen tussen diverse LED-modi, feller en minder fel en aan- en uit kinderspel. Voor externe montage van de afstandsbediening kun je mooi gebruik maken van de meegeleverde PCI-e bracket. De SATA-voeding en 3-pin connectoren blijven hiermee in de behuizing zelf.

De #xcd 1.01 light control set heeft wel zijn beperkingen, in de zin van: het aantal maximale LED’s per 5V aansluiting. Het maximale aantal voor de light control set is 288. De #xcd 1.01 light control set is overigens geen verplichte accessoire om met overige LED-producten te werken van Evnbetter. Beter gezegd: de LED-producten bieden ondersteuning voor producten van Asus, ASRock en MSI. Je kunt de baseline LED-strip, slimline en wideline producten dus direct koppelen. Besturing gaat dan middels de software van de fabrikant van het specifieke moederbord/product.

Op de light controller bevinden er zich 15 verschillende LED-modi. Je kunt hiermee spelen tussen fel en minder fel er zijn een vijftal helderheid opties. Ook kun je van kleur en snelheid veranderen. Dit maakt het aantal LED-modi nog nét even wat uitgebreider. De light controller is voorzien van een HighSensitivity microfoon. Je kunt hiermee omgevingsgeluiden opvangen en dit koppelen aan een LED-modi. Hieronder een filmpje van de light controller, baseline LED-strips, slimline en wideline RGB goodness.

Nog even door met de overige producten. Je kunt de LED-producten van Evnbetter integreren in je computer. Mocht je een specifieke LED-modi prima vinden, dan kan zelfs de light controller in je behuizing weg gewerkt worden. Je bent gebonden aan je computer met de #xcd 1.01 light control kit om het simpele feit dat deze een SATA-aansluiting vereist als voeding. De baseline (LED-strips) zijn vooral bedoeld voor in je computer. Voorzien van een magneetje plak je deze zonder lijm aan de binnenzijde van je behuizing. Ook levert Evnbetter 3M plak magneetjes mee, mocht je aan de slag gaan met een kunststof ondergrond of iets van hout.

De slimline en wideline producten zijn voor zowel in- als buiten je behuizing bedoeld. Als ik het karakter van het product bekijk, ligt de focus meer op buiten de behuizing gebruik. De LED-strips zijn flexibel, beschermd en hebben accessoires om deze vast te zetten op een ondergrond. Dit kan zowel met een magneetje als aluminium bracket. Je kunt de aluminium bracket verlijmen of monteren met een schroefje.

De RGB-verlichting en LED-modi ogen prima op zowel de baseline LED-strips als de slim en wideline producten van Evnbetter. Met de light controller heb ik geen vertraging opgemerkt. Direct aangesloten op je moederbord (3-pin/RGB/5V) gaat het in de AURA software van Asus gewoon netjes mee. Ik ben benieuwd of Evnbetter in de toekomst ook nog komt met een 4-pin/RGB/12V variant voor nog wat meer ‘RGB JUICE’.

Sommige LED-modi zijn goed aanwezig. Met de slim en wideline op mijn bureau voor foto’s heb ik nog even zitten spelen met de rand van mijn bureau. De verlichting op deze LED-strips is aan één zijde prominent zichtbaar. Met je bureaublad en muur kun je een wideline LED-strip subtiel tussen de twee klemmen. Je kunt dan zonder montagemateriaal gebruik maken van een mooie RGB gloed.

Dit brengt ons bij de eindconclusie van de Evnbetter RGB-kits. Het merk is van start gegaan met RGB LED-kit(s), waar ikzelf nog wel verwacht dat er in de toekomst meer producten bij gaan komen. Voor nu mijn review en conclusie over de #xcd 1.01 light control, xcd 1.03 baseline, xcd 2.03 slimline en xcd 3.03 wideline.

Leuke bijkomstigheid is dat de producten precies doen wat ze moeten doen: RGB vertonen. Met de #xcd 1.01 light control set haal je een nette basis in huis waarmee je zonder RGB-headers op bijvoorbeeld je moederbord toch een RGB slag kunt slaan! Het is koppelen op een SATA-aansluiting en op knopjes drukken. De fysieke knoppen zijn fijn, tevens oogt de light controller met ingebouwde RGB-verlichting net wat spannender.

De diverse LED-modi en effecten ogen soepel en kleurvol. De ingebouwde processor van de light controller kan de hoogste snelheid met een maximale helderheid prima aan, uiteraard met de beperking tot het aantal LED’s per 5V aansluiting. Totaal kan de light controller 288 LED’s aansturen. Meerdere LED-strips doorkoppelen is mogelijk, enkel gebeurd er dan niks op deze LED-strips. De slimline en wideline zijn persoonlijk wel favoriet. Je kunt met deze flexibele LED-strips buiten de behuizing werken. Wel trekken ze door hun flexibele en rubberen afwerking veel stof aan.

Indien je de light controller niet gebruikt, kun je rechtstreeks aansluiten op 3-pin RGB/LED connectoren. Het is goed om te zien dat Evnbetter officiële ondersteuning heeft voor Asus, ASRock en MSI. Dit maakt de LED-strips breder toepasbaar voor ons consumenten. Kwalitatief zitten de diverse RGB-kit(s) prima in elkaar, waar de slim- en wideline vooral weten te verassen.

Review: Raijintek Leto

De Raijintek Leto is een slim-line CPU-koeler. De slanke torenkoeler is uitgevoerd in het zwart en komt in drie verschillende versies. Het verschil in versies zit hem in de meegeleverde 120mm fan. Er zijn drie kleuren beschikbaar: blauw, wit en rood. Het enige verschil zit hem in de LED-kleur van de fan, overige specificaties zijn gelijkwaardig.

Raijintek heeft met de Leto het doel om een slim-line CPU-koeler te leveren voor een budgetvriendelijke prijs. Met een hoogte van 159mm gaat deze CPU-koeler goed samen met een ruime diversiteit aan ATX behuizingen. Veel behuizingen zitten rond de 180 - 190mm aan hoogte, de Leto zit daar dus nog ruim onder. De koeler is op oudere en moderne sockets te gebruiken, waaronder ook AM4, LGA1151 en LGA2066. Vooralsnog zijn er geen Nederlandse prijzen te vinden. Wel is de CPU-koeler te koop bij onze Duitse buren Caseking voor een bedrag van €29,90, zoals ik al zei: budgetvriendelijk!

Een overzicht van de specificaties:

De Leto maakt gebruik van CDC, oftewel directe contact met de processor. Op het blok vinden we drie heatpipes, deze lopen door de toren heen en zijn ieder 8mm breed. De volledige dimensies van deze CPU-koeler zijn als volgt: 122 x 76 x 159mm (L x B x H). De aluminium koelvinnen zijn niet direct gesoldeerd op de heatpipes.

De meegeleverde 120mm fan heeft een snelheid van 800 tot maximaal 1800RPM. Deze heeft een 4-pin connector en beschikt over PWM. De voltage rating loopt van 7V tot maximaal 12V, om deze direct op de voeding aan te sluiten. De fan heeft een sleeve bearing en een verwachte levensduur van 40.000 uren. De totale CPU-koeler met geïnstalleerde fan weegt 570 gram. De Leto is op diverse sockets te gebruiken, laten we deze even opsommen. Intel: LGA 775 , 115x , 1366 , 201x , 2066 en AMD: AM4, AM3+, AM3, AM2+, AM2, FM2+, FM2, FM1. Draai je Intel Coffee Lake of AMD Ryzen, dan kan je ook aan de slag met de Raijintek Leto. Door naar het uitpak avontuur.

De Raijintek Leto komt in relatief compacte verpakking. Op de voorzijde van de verpakking wordt niet duidelijk om welk model het gaat. Kijken we op de zijkant, dan zien we de drie varianten: blauw, wit en rood. Bij de afgebeelde Leto met rode fan zit een stickertje om aan te duiden dat het om de rode versie gaat. In de verpakking vinden we de CPU-koeler, bevestigingsmaterialen, een 120mm fan en een handleiding.

Laten we de bevestigingsmaterialen stapsgewijs bekijken. In het geval van de Leto is het niet zo complex, op de brackets staan aanduidingen welk onderdeel je nodig hebt. We vinden metalen plaatjes voor een Intel en AMD socket, samen met een metalen bruggetje. Dadelijk krijg je nog te zien hoe het monteren op een AM4/3 moederbord gaat. Gevolgd door schroefjes om de CPU-koeler te monteren, met bijhorende zwarte afstandbusjes die te plaatsen zijn op het moederbord, korsluiting wil je natuurlijk voorkomen.

We komen een klein zakje tegen met koelpasta, het merk van de koelpasta is onbekend. We gebruiken tijdens deze review standaard de MasterGel Pro van Cooler Master. Iedere koeler op de test bench wordt voorzien van deze koelpasta, om de resultaten zo representatief mogelijk te houden. Om de fan te monteren op het koelblok krijg je metalen fan brackets en rubberen fan dopjes voor de bevestiging. Zelf heb ik de voorkeur om een rubberen fan bevestiging te gebruiken, om ongewenste trilling te voorkomen, ook is de montage hiervan zeer eenvoudig.

Door naar de Leto CPU-koeler. Het blok en de aluminium vinnen zijn in het zwart afgewerkt. Het oogt best netjes, tevens is de zwarte laag zorgvuldig aangebracht. Iets wat minder zorgvuldig oogt zijn de aluminium vinnen, deze zijn aan de onderzijde al een beetje verbogen. Ook de randen van de aluminium vinnen zijn hier niet optimaal. De uiteindes van de heatpipes wijken wat af qua vorm, hier oogt het ook wat rommelig. Voor de werking van de CPU-koeler zal het geen drastische temperatuurverschillen opleveren. Toch zijn het puntjes die opgemerkt moeten worden. Afwerking laat in dit budgetsegment vaak te wensen over. Op de bovenste en onderste koelvin vinden we het Raijintek logo terug.

Op de binnenrand van de fan vinden we een witte kunststof ring, deze is aangebracht om het LED-effect te versterken. De ventilator bladen zijn transparant en mengen zich mooi met de rode LED-verlichting.

Op het koelblok vinden we twee holtes, hierin is dadelijk het metalen bruggetje te plaatsen om de CPU-koeler te monteren. Voordat we dit gaan doen gaan we door naar het monteren van de Leto.

In deze review combineren we de Raijintek Leto samen met een Asus ROG Crosshair VI Hero. Dit moederbord heeft gecombineerde AM4 en AM3 uitsparingen rondom de socket. Als eerst plaatsen we de backplate, deze is voor zowel het Intel als AMD platform. Waarna we vier schroeven plaatsen als basis voor de verdere opbouw van de bevestigingsmaterialen. Bij een X99/X299 moederbord heb je alleen de meegeleverde schroefjes nodig die we eerder zagen tijdens het uitpak avontuur. Een backplate komt hier niet te pas, aangezien het X99/X299 socket zelf voorziet in aansluitmogelijkheden. Hieronder een overzichtje van de bevestigingsmaterialen die we toepassen, gevolgd door de backplate op het moederbord gemonteerd.

Rechts onderin zien we een schroef vanaf de backplate. Om afstand te creëren tussen het moederbord schroeven we er zwarte afstandbusjes tussen. Deze zijn voorzien van een schroefdraad en draaien makkelijk aan op de schroeven.

De metalen plaatjes met de markering ‘AMD’ kunnen we nu plaatsen bovenop de zwarte afstandsbusjes. De schroefgaten op de metalen ‘AMD’ plaatsen moeten aan de binnenzijde zitten richting de processor/socket, zodat deze uitlijnen met de metalen brug om de CPU-koeler vast te draaien. De metalen plaatjes zet je vervolgens vast met de meegeleverde metalen dopjes.

Het plaatsen van de Leto is vervolgens eenvoudig, een dotje koelpasta, gevolgd door het plaatsen van de Leto op de processor. Dit doe je zonder fan, aangezien deze één van de schroefgaten blokkeert om de koeler verder aan te draaien. Het metalen bruggetje heeft twee metalen nopjes die samenkomen met de holtes op het metalen bruggetje. Als deze zijn uitgelijnd kun je de twee schroeven gelijkmatig vastdraaien, waarna de Leto op zijn plaats zit. Nu moet je alleen nog de fan bevestigen en de 4-pin connector aansluiten op de CPU_Header.

Hieronder een overzicht van de Test Bench met de aanwezige hardware.

Belangrijk is om te vermelden dat de prestaties kunnen verschillen in de praktijk. Denk hierbij aan variabelen als de kamertemperatuur, luchtverplaatsing (airflow) in je systeem, de gebruikte chip- processor en de instellingen als het om voltages gaat. Het resultaat kan ook per moederbord verschillen als je gebruik maakt van het automatisch overklokken van je systeem. Ieder moederbord pakt zijn pre-set voltages vanuit de BIOS, wat een groot verschil kan maken. De testen zijn zo zorgvuldig mogelijk afgenomen in een ruimte van 17 - 18 graden Celsius. De testen zijn zo praktisch mogelijk ingericht met de beschikbare middelen. Er is geen sprake van extra luchtverplaatsing door andere fans, het systeem bevindt zich in een open ruimte op de test bench.

Standaard maak ik gebruik van de MasterGel Pro koelpasta van Cooler Master. De load testen worden uitgevoerd met Prime95 op de instelling small fft’s. Ik probeer zoveel mogelijk continuïteit te houden tijdens het testen, de manier van koelpasta aanbrengen en meerdere CPU-koelers achter elkaar te testen, wanneer ik er meerdere tot mijn beschikking heb. Standaard draai ik alle koelers op PWM, als er in de tabel staat aangegeven ‘MAX RPM’ wil dit zeggen dat de ventilator op zijn maximale snelheid draait. In de bijhorende alinea’s is vermeldt om welke snelheid dit gaat.

Al eerdere draaide ik benchmarks met de Ryzen 7 1700X gecombineerd met de Antec Mercury 240 AIO set. Nu is het tijd voor de Raijintek Leto om als tweede testobject plaats te nemen op de nieuwe test bench. Een 1700X op stock, waarvan alle kernen zijn ingeschakeld met de boost functie is zeer acceptabel voor de Leto, zeker gezien het prijssegment. Ook voor de 4GHz overklok op alle kernen met een vrij forse core voltage van 1.417V gaat de Leto goed mee. De rotatiesnelheid van de fan schommelt netjes rond de 900 - 1000RPM, wat vrijwel onhoorbaar is.

Zodra we Prime95 starten zien we dat dit gat groter wordt. Voor een koeler van € 29,90 vind ik het nog best een prestatie om een Octo processor rond de 74 graden Celsius te houden, echt gemakkelijk voel ik mij er niet bij. Ook tijdens het gamen zie je dat temperaturen schommelen tussen de 65 tot 70 graden Celsius. Opzich zou dit geen groot probleem moeten zijn, aangezien het thermische design van de processor dit gewoon kan hebben. Alsnog voel ik mij er niet super comfortabel bij. De overklok van 4GHz met een core voltage van 1.417V is te veel voor de Leto. Echt overklokken gaat hem niet worden met deze CPU-koeler. Mocht je extra airflow in een behuizing hebben, dan is een lichte overklok waarschijnlijk nog wel behapbaar. Gezien de temperatuur van een stock 1700X tijdens Prime95 zou ik overklokken vermijden.

We proberen het nogmaals met de fan op volledige snelheid. De setup krijgt hierdoor een kleine voorsprong, omdat PWM niet geleidelijk aan hoeft te reageren op de CPU temperatuur. We zien hier een marginaal verschil, niet iets waardoor de mening voor het overklokken wordt bijgesteld.

De Leto moet het vooral hebben van zijn budgetvriendelijke oplossing. Naar verwachting zal een groot deel van de consumenten deze koeler kopen voor het zwarte kleurtje in samenhang met de gekleurde LED fan. Waar opzich helemaal niks mis mee is. De temperaturen met een idle 1700X zitten al vrij hoog, hoewel dit tijdens het gebruik wel wat graden zal schelen, bijvoorbeeld tijdens het gamen. We zoeken met Prime95 dan ook het uiterste op. Geluidsproductie is zeer acceptabel te noemen, op 1800RPM is de fan hoorbaar, maar niet tot irritaties toe. Testen voor de geluidsproductie volgen in de toekomst. Op het moment ben ik nog aan het kijken voor een stukje hardware om dit te testen.

De Raijintek Leto is een budgetvriendelijke CPU-koeler. Het prijskaartje bedraagt € 29,90, niet slecht voor een CPU-koeler met LED fan. Wel zijn er duidelijk plus- en minpunten. Je leest het verder in de eindconclusie.

In het zwart afgewerkt, een LED fan en ondersteuning voor oudere en nieuwere socket, waaronder AM4, X99/299 en 115x. Voor de prijs geeft de Leto best veel, echt klagen kan je niet. De Leto heeft drie versies: een variant met een blauwe, witte en rode ventilator, overige specificaties zijn identiek. De CPU-koeler is eenvoudig te installeren op een AM4 moederbord, wel is het irritant dat de backplate de schroefjes niet vastzet met een clipje, waardoor je moet vogelen als je de zwarte afstandbusjes wilt vastdraaien. Hier zou Raijintek in de toekomst makkelijk een oplossing voor kunnen bieden.

Het zwarte ontwerpt oog strak. Jammer genoeg is het wel zo dat de aluminium vinnen van deze CPU-koeler niet geheel netjes waren afgewerkt. Vooral de koelvinnen aan de onderkant oogde wat rommelig. In dit prijssegment zien we het wel vaker, er worden keuzes gemaakt om de prijs zo scherp mogelijk te houden, alsnog lijkt mij dit iets wat voorkomen kan worden tijdens productie.

De prestaties met een stock processor zijn voldoende. Een 1700X raakt tijdens een Prime95 test maximaal 74 graden Celsius aan, niet ideaal, maar ook niet schrikbarend. Met een vrij forse overklok ben ik minder enthousiast, iets wat misschien al te verwachten was. De Leto schiet snel naar de 87 graden Celsius, een dikke no-go. Overklokken met de Leto wil ik je dus niet adviseren. Draai je alles stock, dan is de Leto voor de prijs van € 29,90 een fijne CPU-koeler. De meegeleverde ventilator heeft een stille werking, ook tijdens hogere toeren, wat zeker een pluspunt is voor deze koeler. Ben je in de markt voor een budgetvriendelijke oplossing, moet het een degelijke koeloplossing bieden en leuk ogen? Dan is de Raijintek CPU-koeler zeker het overwegen waard, voor € 29,90 kan het eigenlijk niet echt fout gaan.