Review: Razer Huntsman V2 Analog

Reviewoverzicht

Meer dan alleen optisch 9.4

Score 9.4

Yay! 'Razer Analog Optical Switch' - analoog en optisch. Actuatiepunt (bedieningspunt) instelbaar van 1,5 tot 3,6 mm. Joystick-functie dankzij dieptebepaling van de analoge optische switch. Bouwkwaliteit. Doubleshot PBT-keycaps. Comfortabele polssteun. USB 3.0-poort met volledige USB-passthrough.

Nay! Razer's analoge optische switch is wat stijver en luider. De prijs reflecteert de kwaliteit van dit toetsenbord: high-end. Wel krijg je iets moois voor je geld.

In het kort
De Razer Huntsman V2 Analog bouwt voort op een instelbaar actuatiepunt met wat mooie upgrades ten opzichte van zijn voorganger, de Huntsman Elite. De grootste verandering bevindt zich onder de doubleshot PBT-keycaps; Razer's nieuwe analoge optische switches.

Review: Razer Huntsman V2 Analog
Links;

Productpagina

Navigatie;

Specificaties

Showcase

Software

In de praktijk

Conclusie

De Razer Huntsman V2 Analog is, zoals de naam al doet vermoeden, de tweede generatie aan Huntsman-toetsenborden. Eerder had ik de Huntsman Elite ter review, een toetsenbord dat mij kennis deed maken met de Razer Opto-Mechanical switch.

Nu bijna drie jaar verder sinds de lancering van de originele Huntsman, doet Razer er qua techniek nog een schepje bovenop. De Razer Opto-Mechanical switch is vooralsnog vertegenwoordigd, maar krijgt nog meer diepgang. Althans, als je daarvoor kiest. De optische switches zijn namelijk analoog, waardoor je de vrijheid krijgt om het actuatiepunt te bepalen. Ook is het mogelijk om een analoge joystick na te bootsen met deze techniek. Wat dit allemaal precies inhoudt, deel ik maar al te graag in deze review. Op het moment van schrijven kost de Razer Huntsman V2 Analog circa € 259,-.

Een overzicht van de specificaties:

Dat de doorontwikkelde Razer Opto-Mechanical switch op dit toetsenbord aanwezig is, mag duidelijk zijn. Destijds had ik de tactiele (clicky) optische switch ter review, zowel op de Huntsman Elite als de Huntsman Mini. Terugkijkend naar deze twee reviews mag het duidelijk zijn: ik was enthousiast. Beide toetsenborden kregen een hoge beoordeling, waar ik vooral lovend was over de optische switch van Razer.

De Razer Opto-Mechanical switch met een paarse kleursamenstelling is de ‘clicky’-variant, waar de lineaire variant een rode kleursamenstelling heeft. De analoge variant, ofwel de ‘Razer Analog Optical Switch’ heeft een zwarte kleursamenstelling. Ik heb het hier over de kleur van de schuifregelaar en stam waarop de keycap rust. Verder bouwt deze analoge optische switch voort op de voormalige Razer optische switches, maar dan met genuanceerde uitbreiding.

De nieuwe analoge optische switch staat aan of uit; daar zit verder niks tussen. Met de analoge toevoeging is er sprake van dieptewaarneming. De switch maakt dus onderscheid tussen druk, wat je vervolgens aan een actie of macro kan binden. Dat geldt overigens niet voor slechts een aantal switches op dit toetsenbord; de Huntsman V2 Analog geniet deze analoge werking over alle toetsen.

Het actuatiepunt, ofwel het bedieningspunt is aanpasbaar. Standaard is het actuatiepunt ingesteld op 1,5 mm. Met de Razer Synapse-software is het mogelijk om dit actuatiepunt naar maximaal 3,6 mm te zetten. Je bent zelf vrij of je toetsen wil onderscheiden in actuatiepunt, zoals de WASD-toetsen. Je krijgt ook de mogelijkheid om het gekozen actuatiepunt te synchroniseren met alle toetsen - een stukje gebruikersgemak.

Voordat ik doorratel over de Razer analoge optische switch… er is meer! Het toetsenbord maakt wederom gebruik van een vergelijkbare schil (uiterlijk( als de Huntsman Elite. Toch zijn er volgens Razer aangename verbeteringen doorgevoerd. Het toetsenbord is zwaarder, waardoor het in deze prijsklasse wat meer premium aanvoelt. Echter is nu geen ABS, maar de doubleshot PBT-keycaps en polssteun dienen extra comfort te bieden. Als kers op de taart maakt de aanwezige USB-poort op de zijkant van het toetsenbord nu gebruik van USB 3.0. Hier is sprake van volledige USB-passthrough conform de snelheden van USB 3.0.

Razer’s gifgroen siert de verpakking van de Huntsman V2 Analog. Op de verpakking mag het direct duidelijk zijn: een optisch toetsenbord met analoge functionaliteit. Overige features zoals de doubleshot PBT-keycaps en de magnetische, kunstleren polssteun sieren ook op de verpakking. De inhoud bestaat uit het toetsenbord, de magnetische polssteun, een USB Type-C naar USB Type-A-adapter en een gebruikershandleiding.

Door naar de Huntsman V2 Analog. De eerste kennismaking voelt vertrouwd. Noem het een ’trip back down memory lane’, want het brengt goede herinneringen naar boven van de Huntsman Elite. De nieuwe Huntsman V2 Analog is een tikkeltje zwaarder, waardoor deze bij de eerste hands-on ervaring kwalitatiever aanvoelt. Nu is gewicht niet hetgeen dat direct kwaliteit bepaalt - iets met een vrij recente verhuizing van een wasmachine naar de tweede etage.

De aluminium topplaat maakt het een solide ramplank. De multifunctionele mediadraaiknop is ook van harte welkom, evenals de drie fysieke mediaknoppen naast deze draaiknop. Deze zijn middels keymapping verder aan te passen in de Razer Synapse-software.

De doubleshot PBT-keycaps misstaan het toetsenbord zeker niet. Veel fabrikanten kiezen tegenwoordig voor doubleshot PBT-keycaps of reguliere PBT-keycaps op hoger gesegmenteerde toetsenborden, ofwel high-end. Van dit segment maakt de Huntsman V2 Analog zeker onderdeel uit. De doubleshot PBT-keycaps voelen solide aan en maken een heerlijk ’tock’-geluid in combinatie met de analoge optische switches van Razer. De Razer Analog Optical Switch’ heeft een zwarte kleursamenstelling, wat hieronder zichtbaar is. Grotere toetsen maken gebruiken van zogenoemde stabilisatoren, zodat deze een stabiele ervaring bieden.

Niet enkel van een voor- en bovenaanzicht siert doubleshot PBT-keycaps op dit toetsenbord, want ook een zijaanzicht geeft meer voldoening, althans… als je het mij vraagt. Het maakt de Huntsman V2 Analog compleet. Waar ik nu zeker kritischer had geweest als dit toetsenbord ABS-keycaps zou hebben.

Net als de Huntsman Elite maakt de Huntsman V2 Analog gebruik van verstelbare pootjes op een hoek van 6 én 9 graden. Uiteraard is het toetsenbord ook te gebruiken in een vlakke positie. Op de voorzijde van het toetsenbord zit wederom het contactpunt voor de magnetische polssteun. Dit contactpunt dient als voeding voor de polssteun voor de RGB-verlichting rondom de rand. De side-glow van dit toetsenbord is gewoon episch, keurig gedaan.

De polssteun slinger je eenvoudig (magnetisch) tegen het toetsenbord aan. De contactpuntjes maken de side-glow mogelijk. Ook de polssteun is voorzien van een subtiele update. De voormalige polssteun van de Huntsman Elite had kunststof rondom de rand, waar de polssteun van de Huntsman V2 Analog het volledige oppervlakte bedekt. Ook is het oppervlak zachter en voelt deze aan als een suikerspin zonder een plakkerige ervaring.

Tot zoverre een tour rondom de deels aluminium en kunststoffen behuizing van de Huntsman V2 Analog. De Huntsman Elite wist mij circa drie jaar geleden te verrassen. De Huntsman V2 Analog doet daar wonderen waardig een schepje bovenop - het kan dus nog beter. Of dat ook geldt voor de analoge optische switch lees je verderop in deze review. Voor nu gaan we door met de Razer Synapse-software.

De software van Razer is heerlijk up-to-date, dus hier geef ik Razer mijn complimenten. De software heeft veel extra’s en werkt primair fijn als het om het beheren van randapparatuur gaat. Je kan via het Razer-trayicoon (in je Windows taakbalk) met een rechtermuisklik direct navigeren naar de landingspagina’s van je aangesloten Razer-randapparatuur. Je bent dus niet verplicht om eerst op een algemene landingspagina te komen, waarna je nog moet navigeren naar een overzicht van de aangesloten randapparatuur en dan nog een selectie moet maken.

Mocht je de Razer Synapse-software nog niet geïnstalleerd hebben: zodra je een Razer-apparaat verbindt, komt er een auto-installer tevoorschijn. Wederom een deftig aspect van deze volwassen software. Je krijgt tekst en uitleg over de mogelijkheden van Razer Synapse. Nog een mooi aspect is dat je direct up-to-date bent met de laatste Razer Synapse-software en firmware.

Met de Razer Synapse-software krijg je de optie om een Razer-account aan te maken. Dat is niet verplicht, maar biedt wel wat voordelen. Zo is er een cloud-opslag voor profielen en bijbehorende instellingen - vooral handig als je vaak wisselt tussen computers. Je kan er ook voor kiezen om anoniem verder te gaan als gast. Als gast heb je volledig beheer over je randapparatuur, dus het is niet zo dat er beperkingen zijn op functionele eigenschappen van de hardware die je aanschaft.

De Huntsman V2 Analog-landingspagina is de keymapping-pagina. Het is mogelijk om het mediawiel te modificeren met opties zoals Windows zoom, toetsenbord- en muisfuncties, microfoonopties en Windows-snelkoppelingen. De algemene toetsen kunnen ook gemodificeerd worden, met bijvoorbeeld verlichtingseffecten en het wisselen van profielen.

Het toetsenbord heeft een on-board geheugen voor het lokaal opslaan van profielen. Met deze profielen worden gegevens zoals keymapping, macro’s en verlichtingseffecten lokaal opgeslagen. Dit maakt het uitwisselen van het toetsenbord eenvoudig.

De belangrijkste feature van deze Huntsman V2 Analog is ook terug te vinden onder keymapping: het bepalen van het actuatiepunt. Deze feature is te vinden onder ‘standaard’, wat eigenlijk heel gebruikelijk is voor dit toetsenbord. Wel wil ik er wel bij benoemen dat deze techniek nog redelijk uniek is, dus zo ‘standaard’ is het ook weer niet. Het actuatiepunt is te bedienen van 1,5 mm (standaard) tot 3,6 mm. Je kan het actuatiepunt met stappen van 0,1 mm aanpassen.

Mooie toevoeging in de software is dat het zichtbare balkje met 1,5 tot en met 3,6 mm vult wanneer je de specifieke toets indruk die je aan het aanpassen bent. Dit geeft een goede indicatie van de dieptewaarneming; ook is het handig voor je zelfbeheersing als het om druk uitoefenen gaat. Het geeft je in de praktijk een soort van bewustwording, omdat het anders toch meer trial and error zou zijn of een gevoelskwestie. Met de diepte c.q. druk kan je precies zien hoe de analoge optische switch reageert.

Aangename toevoeging is de sync-actuatie-optie. Op deze manier synchroniseren alle toetsen op basis van het gekozen actuatiepunt en dat voorkomt een hoop handmatig werk. Het synchroniseren overschrijft eerdere actuatie-instellingen, dus het is zaak om een algemeen actuatiepunt te kiezen en daarna specifiek per toets het actuatiepunt in te stellen. De joystick-functie gaat uit van knoppen en loop(richtingen). Praktisch voorbeeld is het bepalen van de loopsnelheid van je in-game personage. Harder drukken staat inherent aan meer diepte, ofwel sneller lopen. Een lichte subtiele druk zal het in-game personage langzamer doen laten lopen. Dit hangt overigens nauw samen met het actuatiepunt dat je kiest.

In het lichtmenu kan je de RGB-verlichting in- en uitschakelen, een timer inschakelen voor het uitschakelen van de verlichting, de felheid bepalen en diverse verlichtingseffecten selecteren. De zogenoemde ‘quick effects’ bestaan uit veelvoorkomende verlichtingseffecten, denkende aan een pulserend effect, een regenboogeffect en een vaste (statische) kleur. De ‘advanced effects’ zijn onderdeel van Chroma Studio - ook ingebouwd in de software, mits geïnstalleerd tijdens het installatieproces.

Door met wat praktijkervaring. Hoe bevalt de nieuwe ‘Razer Analog Optical Switch’ aan in praktijk? Vorm, design, functionaliteiten spreken mij aan, hier weet de Huntsman V2 Analog mij te overtuigen. Toch ga ik naar de basis van dit toetsenbord; de analoge optische switch. Hier steelt de Huntsman V2 Analog de show. De optische werking samen met het analoge karakteristiek bieden meer diepgang, afhankelijk per situatie en game.

De instelbaarheid van 1,5 mm tot 3,6 mm maken het toetsenbord bijzonder. Dit is te synchroniseren over de volledige lay-out aan toetsen, maar ook individueel per toets of per set toetsen. De joystick-functie biedt mogelijkheden in een vorm van een semi-macro, die je zou kunnen beschouwen als volwaardige macro. Zo kan je een pijl uit je inventaris trekken op 1,5 mm en deze spannen/schieten op 3,2 mm. Dit verlangt overigens wel een leercurve en enige training, omdat de twee waardes qua snelheid relatief ver uit elkaar liggen, maar in de praktijk in sommige gevallen al snel bereikt worden door de druk die je uitoefent.

De analoge optische (zwarte schakelaars) maken een ’tock’-geluid wanneer je deze doordrukt tot op de bodem. Deze is goed aanwezig, kortom, de Huntsman V2 Analog produceert best wat geluid. De switch is lineair en wat stijfjes. Als liefhebber van Cherry MX Black voelt het wel vertrouwd aan, want in sommige opzichten doet het denken aan deze switch.

Gaming is weggelegd voor de Huntsman V2 Analog. Met de joystick functie en semi-macrofunctie, die wederom wat mij betreft functioneert als volwaardige macrofunctie. Het kan per game verschillen. In een MMO c.q. social-game zie ik minder snel de meerwaarde, waar ik bij een MMO, MOBO en FPS-game dit wel zie. Hier zal je toch dieper ingaan op een specifieke set aan toetsen die spreuken beheersen. De toevoeging van dieptebepaling in combinatie met lopen is een toffe feature van de analoge optische switch. Echter voor mij niet bepalend. Ik vind de algemene instellingen voor het actuatiepunt (bedieningspunt) en de variatie daarvan veel interessanter. Je kan deels een hybride maken van je toetsenbord.

Bekijk je de volledige schil tezamen met de analoge optische switches, dan zet Razer hier gewoon een mooie stukje techniek neer. Het is een solide toetsenbord met een interessante switch, die nét wat meer doet dan de doorgaans standaard mechanische switch. Het geeft je ook de flexibiliteit om te spelen en deels te ondervinden wat jij als fijn ervaart in een mechanische switch. Houd hier wel rekening met zaken zoals actuatiekracht, een tactiel/lineair karakteristiek en geluid. Dat zijn instellingen die niet aan te passen zijn op de Huntsman V2 Analog. Dit geldt enkel voor toetsenborden met een hot-swappable-design, waar er maar enkelen van op de markt zijn.

Het is tijd om een conclusie te vormen over de Razer Huntsman V2 Analog. Verschilt het toetsenbord veel ten opzichte van zijn voorganger, de Huntsman Elite? Je leest het in deze eindconclusie.

De Huntsman V2 Analog weet te verrassen met zijn analoge optische switches. Deze techniek maakt het mogelijk om het actuatiepunt (bedieningspunt) te bepalen van 1,5 tot 3,6 mm. Per toets kan je het niveau bepalen. Het is ook mogelijk om het actuatiepunt te synchroniseren over het volledige toetsenbord.

Met het aanpasbare bedieningspunt komt ook dieptebepaling om te hoek kijken. Hiermee kan de Huntsman V2 Analog een joystick nabootsen. Het is dus mogelijk om een personage zachter en harder te laten lopen naarmate je drukt uitoefent. Je kan ook een secundaire commando toevoegen naarmate je drukt uitoefent. Nog een voorbeeld is het gebruik van twee actuatiemomenten. Je kan bijvoorbeeld een granaat pakken uit je inventaris op 1,5 mm en deze gooien op 3,1 mm. De dieptebepaling (analoge-werking) is hier verantwoordelijk voor, kortom, een mooi stukje techniek.

In 2018 wist de Huntsman Elite mij te verrassen met de Razer optische switch. Wederom doet de Huntsman V2 Analog dit in 2021 met haar analoge optische switch. Het laat zien dat Razer niet stil heeft gezeten en de Huntsman-reeks naar een hoger niveau heeft gebracht. Kleine verfijningen zoals een hoger gewicht (resulterende in een sterker premium-gevoel), een USB 3.0-poort op de zijkant met volledige USB-passthrough en een verfijnde polssteun maken de Huntsman V2 Analog wederom award-waardig.

Dat de Huntsman V2 Analog een duidelijke knaak kost, mag zeker zijn. Het is een high-end toetsenbord met een high-end prijs. Dit maakt mijn enthousiasme niet minder over dit toetsenbord. Wel is de analoge optische switch van Razer redelijk luid en wat stijf. Het doet mij deels denken aan mijn geliefde Cherry MX Black switches van vroeger. Onder de eindstreep weet Razer met de Huntsman V2 Analog wederom de ‘Tech-innovatie van hoogste niveau’ te bemachtigen. De Huntsman V2 Analog verdient het.