Review: Montech King 65 Pro

• Productpagina

• Specificaties
• Showcase
• Buitenkant
• Binnenkant
• Inbouwen
• Conclusie

In deze review zullen we een kijkje nemen naar de Montech King 65 Pro White Dit is de tweede behuizing van Montech die ik review. Montech is voor velen niet meer onbekend. Montech is een relatief jong Taiwanees merk dat vooral bekend is geworden met pc-behuizingen, voedingen en koeloplossingen. Hun filosofie draait om betaalbare kwaliteit: premium features en strak design voor een toegankelijke prijs.

Ook met de Montech King 65 Pro proberen ze dit te doen. Deze kast is verkrijgbaar in de kleuren wit en zwart. Beide kasten zijn te koop voor rond en bij de € 100. Voor deze prijs zijn er al reeds geïnstalleerde ventilatoren bij.

Een overzicht van de specificaties:

Verpakking

Op de voorzijde van de verpakking van de Montech King 65 Pro is een technische illustratie geplaatst van de kast. Met deze illustratie heb je direct een beeld van hoe de kast er in het echt uitziet. De rechterbovenhoek beschikt over een sticker die aanduidt dat het over het frost white-model gaat.

Op de achterzijde van de verpakking is een ingezoomde afbeelding van de front I/O. Die het ook duidelijk maken dat de kast beschikt over een mesh-achterpaneel. Verder zijn de technische specificaties van de kast te lezen op de linkerzijde van de kast. Zo staat er hier op aangeduid dat de kast komt met twee reverse blade ventilatoren van 140 mm en ook één 120 mm ventilator.

Inhoud verpakking

De kast zit verpakt in een plasticen zak en als stootbestendigheid wordt er gebruikgemaakt van witte isimo. Dit zorgt voor enige bestendigheid, maar toch zie ik liever gebruikgemaakt van PE-schuim. Deze heeft een grotere resistentie tegen impact en zorgt er dus voor dat de kast minder beschadigd kan worden in verzending.

Eenmaal de Montech King 65 Pro uit de verpakking is, zie je in de voorzijde van de kast een klein doosje met verschillende onderdelen in, zoals zip ties, alsook AIO-schroeven en HDD-schroeven. Met deze extra onderdelen heb je alles wat nodig is om een succesvolle build te maken. De toevoeging van extra clips is altijd leuk.

In de achterzijde van de kast bevindt zich de gebruikershandleiding die de verschillende mogelijkheden toont waar er allemaal AIO’s passen, alsook waar ventilatoren en GPU passen.

Montech King 65 Pro beschikt over het typische “Fish Tank"-design. Die vele fabrikanten hebben. Dit wil zeggen dat de computer hier niet superhoog is, maar wel zeer breed is. Dit is ook het geval met de computerkast. De breedte van de kast komt doordat er genoeg plaats is voorzien voor een grafische kaart, met daarnaast nog een twee kamer in de behuizing waar zich dan de voeding bevindt.

De voorzijde van de kast beschikt over een groot glazen paneel, alsook het linker zijpaneel. De combinatie van deze twee panelen zorgt ervoor dat je een goed zicht hebt op de componenten in de computer. Voor wie een krachtige en grote grafische kaart heeft, kan hier zeker een mooie showbuild in maken. IN het onderpaneel van de computerkast zijn er overal perforaties om de temperatuur in de kast te beperken. Op de voorzijde van de kast is ook de I/O aanwezig, die bestaat uit twee USB-A-connectors, een USB-C en een audio- en speakersaansluiting.

De onderzijde is voorzien van een mesh-stoffilter die gemakkelijk uit te nemen is om te reinigen en die ook het nodige stof zal opnemen.

Deze perforaties worden verdergezet in de bovenzijde van de kast, die beschikt over een afneembaar paneel, waardoor je gemakkelijk aan de bovenzijde van de kast de nodige aanpassingen kan doen. Zo heeft Montech ervoor gekozen om deze King 65 Pro te voorzien van een afneembaar paneel waar je gemakkelijk de AIO op kan monteren om deze dan in één vlotte beweging in de kast te plaatsen.

De rechterzijde van de Montech King 65 Pro is ook volledig uit mesh gemaakt, maar zal volgens mij weinig extra airflow voorzien, aangezien het meeste hiervan is bedekt door zowel de voeding als het moederbord in combinatie met de cableguiders. De enige plaats waar er wat lucht zal binnenkomen, zal zijn waar de ventilatoren zich bevinden.

Als laatste is er dan nog de achterzijde van de kast; deze is ook full-mesh. Zowel de kleine GPU-brackets als de plaats eromheen. Hier is ook één 120 mm-ventilator voorzien. Op de achterzijde is er een plaatje dat afgehaald kan worden. In eerste instantie dacht ik dat dit voor de voeding kon zijn, maar dit is niet zo; dit is de toegang voor de HDD-sleds. Hierachter kan ik twee 3,5" harde schijven plaatsen. Dit is een leuke toevoeging aan deze kast en deze zitten eigenlijk wel op een goeie plaats.

Zo kan je effectief gebruikmaken van deze ruimte. Bij vele kasten wordt de HDD-tray direct achter de voeding geplaatst, wat het soms onmogelijk maakt om werkelijk een harde schijf te plaatsen, maar hier niet. Hier is het zelfs zeer simpel en leuk opgelost. Er is enige perforatie, zodat de HDD’s toch ook niet te warm worden Onder de HDD-enclosure heb je de uitsparing voor de voeding.

De kast zelf heeft een zeer ruim volume waar het moederbord in terechtkomt. Door het grote volume aan deze zijde wordt het wel makkelijk om de kast in te bouwen. Deze kast heeft de mogelijkheid om beide glazen panelen af te halen, wat voor veel bewegingsruimte zorgt.

Bij het inspecteren van de kast merk je al snel dat er over heel veel dingen is nagedacht. Zo zitten de twee reverse blade-ventilatoren op een scharnier in de kast. Dat maakt het weer heel gemakkelijk om deze te monteren en kabels te routeren. Het is ook mogelijk om daar twee 120mm-ventilatoren te plaatsen. De achterzijde van de kast is ook reeds voorzien van een 120mm-ventilator.

De onderzijde van de kast heeft ook voldoende perforaties en montagelocaties om drie 120mm-ventilatoren te voorzien. Het is ook mogelijk om gebruik te maken van 140 mm-ventilatoren. Bij deze keuze is het alleen mogelijk om twee ventilatoren te plaatsen. Voor wie kiest om geen ventilatoren in de onderzijde te plaatsen, lijkt het mij ook wel mogelijk om iets moois ten toon te stellen. Zoals bijvoorbeeld een LEGO F1-auto. Dit zou volgens mij perfect moeten passen voor wie geen te grote grafische kaart heeft.

De layout in de achterzijde van de kast is ook niet zoals deze gewoonlijk is. Hier wordt er een steun voorzien voor het ophouden van de voeding, zodanig dat er nog steeds genoeg plaats is om lucht te laten doorkomen. De perforaties die aanwezig zijn in de onderste plaat lopen door in de achterkamer van de kast. Dus hier moet er ook niet gevreesd worden voor de koeling van de componenten aan de achterzijde.

Zoals eerder verteld, ging het inbouwen in de kast zeer vlotjes door de volle aspecten waar extra is over nagedacht. Voor het inbouwen van een AIO-koeler kan het niet gemakkelijker zijn dan de plaat losvijzen, deze op de AIO te plaatsen en vervolgens de plaat terug te installeren in de kast en gedaan. Dit was een van mijn gemakkelijkste inbouwmomenten van een AIO.

De kast is ook voorzien van voldoende gaten waar de kabels van de voorzijde van de kast naar de achterzijde kunnen gaan. Zo is er altijd wel een opening dichtbij waar de kabels door kunnen om de build zo mooi mogelijk te maken.

Aan de achterzijde van de kast is er een plaat die scharniert, waardoor je op de achterzijde ook gemakkelijk slecht cable management kunt verstoppen. Dit zal zeker een plus zijn voor vele beginnende builders, maar ook voor wie al veel builds heeft gedaan en het toch eens wat vlotter wil doen gaan.

De grote plus die het makkelijk maakt om in de kast te komen, is de grootte van de kast zelf. Voor alles wat er moet ingebouwd worden, is er ofwel veel plaats, of is er een mechanische voorziening die het makkelijk maakt om in de kast te bouwen. De RGB/fancontroller is voorzien in de bovenzijde van de kast boven de verticale ventilatoren. Deze locatie maakt het wel gemakkelijk om te cable managen, aangezien er niet naar het midden van de kast moet worden gegaan. Overal kan er gezegd worden dat de kast een goede lay-out heeft.

Na het inbouwen is er ook eens kort gekeken naar de temperatuur van de componenten bij langdurige prestaties in deze kast. Deze temperaturen lagen wat hoger dan bij volledige mesh-kasten. Dit is logisch, aangezien twee panelen volledig uit glas gemaakt zijn. desondanks heeft de kast voldoende airflow om comfortabel lange game-sessies te hebben.

De Montech King 65 Pro bevestigt waar het merk intussen een goede naam mee heeft opgebouwd: premium features aanbieden aan een toegankelijke prijs. Voor ongeveer € 100 krijg je een behuizing met het populaire “Fish Tank"-design, twee glazen panelen voor een mooi zicht op je build, en maar liefst drie reeds geïnstalleerde ventilatoren (twee 140 mm reverse blade vooraan en één 120 mm achteraan). Dat is een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding.

Wat vooral opvalt tijdens het inbouwen, is hoeveel doordachte details Montech in deze kast heeft gestopt. De afneembare bovenplaat maakt het monteren van een AIO-koeler werkelijk kinderspel, de scharnierende ventilatorbracket vooraan vereenvoudigt cable management aanzienlijk, en de HDD-sleds achteraan zijn slim gepositioneerd, zodat ze ook écht bruikbaar zijn iets wat bij veel concurrenten niet het geval is. De geïntegreerde RGB/fancontroller aan de bovenzijde is eveneens een pluspunt voor een nette build.

Qua thermische prestaties merk je dat de twee glazen panelen hun tol eisen: temperaturen liggen iets hoger dan bij volledige mesh-kasten. Voor gaming en alledaags gebruik is de airflow echter meer dan voldoende. Wie echter maximale koeling zoekt voor zware workloads, kijkt beter naar een full-meshalternatief.

Al bij al is de Montech King 65 Pro een sterke aanrader voor wie een showbuild wil maken zonder zijn budget te laten ontsporen. Zowel beginnende als ervaren builders zullen de vlotte inbouwervaring weten te appreciëren.en.

Review: Valkyrie VK02 | V360 LCD | B12W

• Productpagina: Valkyrie VK02
• Productpagina: Valkyrie V360 LCD
• Productpagina: Valkyrie B12W (reversed)

• Inleiding
• Specificaties
• Showcase
• De buitenkant
• De binnenkant
• Inbouwen
• In de praktijk
• Resultaten
• Conclusie

Niet iedere fabrikant maakt een volledige set van behuizing, de juiste ventilatoren en een mooie waterkoeler die samen een mooi geheel vormen; Valkyrie is hier een uitzondering op. We kregen de kans om de VK02 behuizing, de V360 LCD waterkoeler en een setje bijbehorende reverse 120mm fans te testen, en dat lieten we natuurlijk niet aan ons voorbijgaan.

Valkyrie is een relatieve nieuwkomer nog op de markt, maar richt zich op krachtige, innovatieve en stijlvolle technologie. Het merk staat bekend om zijn focus op hoge prestaties en een futuristisch ontwerp, waardoor het vooral populair is bij gamers, creatieve professionals en technologie-liefhebbers. Het innovatieve komt in deze set vooral tevoorschijn bij de VK02-behuizing, aangezien deze is voorzien van een modulair element waar je kunt wisselen tussen een standaard frontpaneel of juist een groot 10.1-inch touchscreen.

We hebben er dan ook zin in om een volledig systeem met deze set in elkaar te zetten en te zien hoe het totaalpakket presteert, so let’s go!

Hieronder treffen we de specificaties aan:

Zowel de behuizing, als de waterkoeler en casefans zijn zowel in zwart als wit verkrijgbaar. Voor deze review hebben wij de volledige set in het wit gekregen en we kunnen niet wachten om de dozen uit te gaan pakken.

Als we eerst de doos van de behuizing erbij pakken, is dit in verhouding tot die van de waterkoeler een stuk simpeler. Het gaat om een standaard kartonnen verpakking met op de voorkant een afbeelding van het product in zwarte lijnen en op de achterkant een uitleg van alle verschillende onderdelen van de behuizing. De afbeeldingen zijn strak weergegeven en de doos is daarbij ook behoorlijk stevig, waardoor transport normaal gesproken geen probleem moet zijn.

Als we de doos openmaken, zien we dat de kast behoorlijk stevig verpakt zit in een mix van extreem stevig karton en op maat gesneden beschermingsschuim. Er is daarbij ook genoeg marge gehouden qua dikte, dat er ook niet zomaar iets van buiten bij de behuizing kan komen als de doos iets in zou deuken. Verder vinden we uiteraard een handleiding in de doos en in de behuizing zelf een vrij grote kartonnen doos waar verschillende grote accessoires in bewaard zitten.

Maar wat zit er nu precies in die doos? Als we de doos openmaken, worden we direct aangenaam verrast met een ander frontpaneel, waarbij je dus de keuze hebt of je het touchscreen op de kast wil monteren of dat je het scherm liever ergens loszet en de VK-02 liever een meer traditioneel uiterlijk geeft.

Dat geeft een extra stukje flexibiliteit aan deze behuizing, wat we zeker kunnen waarderen, en in de doos vinden we dan ook de benodigde USB-kabel en Mini-HDMI-naar-HDMI-kabel om het scherm van beeld en voeding te voorzien. Maar daar blijft het niet bij, want we vinden ook een plastic doosje waar alle losse schroefjes gescheiden in verpakt zitten, en dat vinden we wel een stukje extra gebruiksvriendelijkheid. Valkyrie scoort op dit vlak mooie punten.

Standaard wordt de VK-02-behuizing geleverd met een 140mm ARGB-casefan aan de achterkant, waardoor de kast standaard niet voorzien wordt van frisse lucht. We hebben de VK-02 dan ook weten te combineren met drie 120mm Valkyrie B12 (white) reversed casefans die we aan de zijkant gaan monteren (aan de voorkant kan je ook nog extra casefans monteren!) voor het beste esthetische plaatje.

Deze casefans komen in een mooie witte verpakking, waar op de voorkant een mooie afbeelding van het product staat weergegeven en achterop vinden we de belangrijkste specificaties van deze reversed casefans.

Voor onze lezers die wellicht denken: waar hebben ze het over met ‘reversed’ casefans? Dat zijn casefans waarbij de bladen omgedraaid staan en de lucht dus aanzuigen richting de voorkant in plaats van wegblazen via de achterkant. Hierdoor zie je overal in de behuizing de voorkant van de casefans en dus ook dezelfde RGB-verlichting, en kijk je niet naar de ‘minder mooie’ achterkant van de casefan, waarbij je toch het frame ziet zitten.

Als we de doosjes dan ook uitpakken, zien we drie mooi vormgegeven casefans met flinke rubberen hoeken erop, waardoor vibraties geen kans moeten krijgen. De bladen zijn mat doorzichtig, waardoor de RGB-verlichting mooi en egaal verspreid moet worden zonder dat deze direct overheerst. Aan de casefans zitten maar kleine kabels die je wel direct in elkaar kunt klikken en dus meerdere casefans op elkaar kunt doorschakelen (daisychainen) en er uiteindelijk maar één verloopkabel aangesloten hoeft te worden richting het moederbord.

Dan is het de beurt aan de waterkoeler en we moeten eerlijk zeggen dat Valkyrie hier wel helemaal los is gegaan met de creativiteit, op een positieve manier! De doos van de waterkoeler is van stevig, glimmend karton en lijkt op een soort wapenkist (lootcrate) die je bijvoorbeeld tegenkomt in APEX Legends. Het oogt futuristisch en dat is exact waar de V360 op richt met het design en specificaties.

Als we de doos openmaken, worden we welkom geheten door een soort futuristische vrouwelijke samurai (misschien een moderne kijk op de vrouwelijke strijders uit Noorse mythologie, namelijk de Walkuren (Oudnoords: valkyrja, “kiezer van de gevallenen")) die zo uit een manga lijkt weg te zijn gelopen. Alles zit zeer strak verpakt en geeft je het gevoel dat je met iets speciaals te maken hebt. Daarbij werden we ook aangenaam verrast doordat er op de achterkant een soort geheim compartiment is toegevoegd waarop een soort bakje op rails lijkt te zitten. Hierdoor voelt het uitpakken van de waterkoeler echt als een feestje aan en dat komen we niet zo vaak tegen.

In de doos vinden we natuurlijk de waterkoeler, een strakke handleiding, een doosje met al het benodigde installatiemateriaal, maar ook iets speciaals in de vorm van een klein plateau dat je zelf in elkaar kunt zetten, waar diezelfde vrouwelijke strijder staat weergegeven. Dit plateau kan je ergens binnen of buiten de kast plaatsen en aansluiten op een ARGB-connector, zodat hier ook RGB-verlichting op wordt weergegeven.

De waterkoeler zelf ziet er erg strak uit en we zijn blij dat de fans al voor gemonteerd zijn en ook al zijn doorverbonden met elkaar, zodat je uiteindelijk maar twee kabels hoeft aan te sluiten. Die doorluskabels zijn overigens mooi weggewerkt in een soort plastic bumper die aan beide lange zijden is toegevoegd. Je zou wellicht verwachten dat de fans zelf van RGB-verlichting zijn voorzien, maar dan kom je bedrogen uit en zitten de RGB-leds weggewerkt in het frame rondom elke fan. Dit moet uiteindelijk ook meewerken aan het futuristische design waar Valkyrie duidelijk op heeft gemikt met de V360.

De pomp met daarop het LCD-display ziet er ook strak en vooral futuristisch uit en als we de pomp omdraaien, zien we dat deze al is voorzien van koelpasta. Het LCD-display is eenvoudig van de pomp af te halen, aangezien deze magnetisch vastgehouden wordt, en het display kan er ook maar op één manier op. Dit laatste is wel een klein aandachtspuntje, aangezien het de V360 minder flexibel maakt en je dus wel ruimte moet hebben om de AIO op de goede manier te installeren, zodat het LCD-display recht leesbaar is.

We kunnen na al het uitpakplezier dan ook niet wachten om de computer in elkaar te zetten, maar eerst gaan we de buiten- en binnenkant van de VK-02 behuizing nog iets beter bekijken.

Wanneer we de VK-02-behuizing eens goed bekijken, zien we een strakke kast en valt natuurlijk vooral het beeldscherm aan de voorkant op. Het is een mooie witte kast waarbij zeker aan de voorkant veel aandacht is besteed aan verschillende luxe details, zoals de metalen balk waar de merknaam is gegraveerd. Ook de luchtgaten aan de voorkant zijn anders dan je normaal verwacht en middenin zien we een soort plastic strip waar RGB-verlichting uitkomt.

De bovenplaat van de VK-02 zit vastgeklikt en kan je volledig verwijderen, zodat je makkelijker bij de bovenplaat kan komen voor de waterkoeler (of maximaal drie casefans). Ook een bijkomende handigheid is dat Valkyrie ervoor gekozen heeft om het frame waar de waterkoeler of casefans op geïnstalleerd worden volledig te verwijderen, zodat je nog makkelijker deze onderdelen kan installeren.

Bovenop de kast vinden we de front i/o-aansluitingen en met gescheiden audiopoorten (microfoon + koptelefoon), twee USB-A 3.0-poorten en een USB-C-poort is de Valkyrie VK-02 prima bij de tijd. De aansluitingen zijn in één lijn erop gezet, met gelukkig genoeg ruimte ertussen, zodat we ook zonder problemen twee dikkere usb-sticks aan konden sluiten.

Maar het meest in het oog springende onderdeel aan de buitenkant is natuurlijk het 10,1-inch touchscreen dat je simpel kunt vervangen door het extra paneel zonder beeldscherm dat bij de kast geleverd wordt. Het vergt niks meer dan het beeldscherm omhoog te schuiven en je hebt hem met enkele seconden al in je handen.

Het beeldscherm zelf is relatief dik qua frame om de installatie van de kabels genoeg ruimte te geven, maar een mooie toevoeging is dat het beeldscherm zelf ook een kickstandaard heeft, zodat je het scherm ook los kunt gebruiken op jouw bureau. Het beeldscherm gebruikt een USB-C-kabel voor voeding en om het scherm qua software aan te kunnen sturen, terwijl een mini-HDMI-aansluiting wordt gebruikt om het beeld via jouw videokaart op het scherm te toveren.

Als we de zijplaten van de VK-02 afhalen, kunnen we ook even goed kijken hoe de binnenkant is afgewerkt en vooral welke slimmigheden we tegen gaan komen. Op het eerste gezicht lijkt de VK-02 een relatieve standaardindeling te hebben met ruimte voor een ATX-moederbord en is er ook een PSU-shroud aanwezig die wel relatief kort is in vergelijking met concurrenten. Het voordeel hiervan is dat je ruimte hebt om nog een extra casefan in te bouwen of die ruimte te gebruiken voor het RGB-plateau dat we hiervoor al in elkaar hebben gezet.

Ondanks dat de VK-02 niet heel groot oogt, is hij bijzonder ruim van binnen. Je kan aan de zijkant ook tot drie 140mm-casefans installeren en datzelfde aantal kan je ook installeren aan de voor- en bovenkant van de kast. Achterop zit er in ieder geval één 140mm casefan voor geïnstalleerd, al hadden we graag gezien dat er ook voorin al minimaal één 140mm casefan was meegeleverd. Deze ruimtelijke aanpak vind je gelukkig ook terug net boven het moederbord, zodat je niet heel erg hoeft te gaan zitten priegelen om de voedingskabels aan te sluiten van de processor op het moederbord.

Qua afwerking kunnen we alleen maar zeggen dat dit er prima uitziet en dat we bij de VK-02 ook zien dat zo’n beetje elke kabelopening is voorzien van een rubberen grommet voor een mooie (en vooral sluitende) afwerking.

Als we de achterkant bekijken, worden we eigenlijk best blij, aangezien Valkyrie goed heeft nagedacht over kabelmanagement en een mooie kabelgoot heeft gecreëerd waar je gemakkelijk kabels in kunt klikken. Ook zijn er al op logische plekken klittenbandhouders aangebracht, waardoor je ook makkelijk kabels die naar andere delen van het moederbord gaan kunt vastbinden.

Het compartiment voor de voeding is, ondanks dat de PSU-shroud ingekort is, nog steeds groot genoeg voor zelfs de zwaarste voedingen. Iets wat we altijd kunnen toejuichen, is als er mooie rubberen houders zijn aangebracht waar de voeding op kan leunen, zodat niet het hele gewicht aan vier schroeven hangt aan de achterkant. Daarbij worden ook de moederbord kabels als één blokje aangeleverd zodat je ook niet meer hoeft te priegelen waar welk kabeltje op jouw moederbord geklikt dient te worden.

Aangezien we onlangs ook een volledig wit moederbord hebben getest (de NZXT N7 B850), konden we met deze setup een volledig witte build maken, wat ons supertof leek, dus we konden dan ook niet wachten om alles in elkaar te zetten. Het test­systeem bestaat nu uit de volgende componenten:

Normaal gesproken beginnen we met het moederbord, de casefans of bijvoorbeeld de voeding, maar met de VK-02 staan we eerst voor een andere (kleine) uitdaging en dat is de voorbereiding op het installeren van het LCD-touchscreen voorop. Als we namelijk het scherm eraf hebben gehaald, zien we dat er standaard geen kabels zijn getrokken en wellicht had dat wel een stukje extra gebruiksgemak opgeleverd als Valkyrie standaard deze had geïnstalleerd. Dus aan ons om de twee meegeleverde kabels uit de doos te halen en het frontpaneel van de VK-02 te trekken om overal bij te komen.

Zodra dat is gebeurd, moeten we de kabels naar achteren trekken en dat is gelukkig relatief makkelijk. Onderin de PCI Express-sloten zien we ook dat één van de afdekplaatjes twee gaatjes heeft waar de kabels dus aan de achterkant uit moeten komen, zodat je de HDMI- en USB-A-kabels kunt aansluiten op videokaart en moederbord. Eerlijk gezegd is dit niet de makkelijkste kabelinstallatie die we ooit gedaan hebben en zijn we ook steeds meer van mening dat Valkyrie dit strakker in de kast kan verwerken vooraf dan wij achteraf kunnen doen, maar het is ons gelukt en we kunnen verder met de installatie.

Om niet in de knoei te komen met kabels en moederbord installeren we eerst de drie B12W reverse fans aan de zijkant van de VK-02-behuizing. Zoals eerder al benoemd zijn de fans heel makkelijk met elkaar door te verbinden en hoeven we maar eindelijk één kabel aan te sluiten en zitten de casefans met 12 schroeven dan ook stevig aan het zijpaneel bevestigd.

Voordat we het moederbord installeren, gaan we die eerst prepareren door de brackets van de V360 LCD-waterkoeler te installeren. De installatie verloopt soepel, al bestond deze uit iets meer onderdelen dan we normaal gesproken zien bij andere AIO-waterkoelers, en worden de draagbalken uiteindelijk vastgedraaid met een soort ventieldoppen met daarop het Valkyrie-logo. Een ietwat bijzondere installatie, maar als het werkt, dan werkt het! Waar we wel echt blij van werden, was de hoeveelheid ruimte rondom het moederbord die de VK-02-behuizing biedt, want het maakt straks het aansluiten van alle kabels een stuk makkelijker.

Dan is het de beurt aan de voeding, die ook volledig wit is, inclusief witte kabels, zodat we volledig in thema blijven. Valkyrie heeft voor de voeding een oplossing gekozen die we eerder al bij be quiet! tegenkwamen, namelijk dat je een frame vooraf monteert op de voeding en de voeding inclusief kabels zo de behuizing in schuift. We raden ook aan om de kabels vooraf in de voeding te klikken, aangezien de ruimte wel iets beperkter is door de ingekorte PSU-shroud.

Daarna is het natuurlijk een kwestie van de kabels op het moederbord aan te sluiten, en dan vooral degene die bovenin voor de processor aangesloten moeten worden. Zodra de waterkoeler erin zit, heb je namelijk een stuk minder ruimte om te werken en de kabels er goed in te klikken.

Dan is het de beurt aan de V360-waterkoeler en dat verloopt heerlijk snel en soepel in de VK-02-behuizing, en dat is dankzij de beschikbare ruimte aan de ene kant, maar aan de andere kant ook omdat de radiator en fans al volledig voorgeïnstalleerd zijn. Hierdoor schuif je de radiator zo in de bovenkant van de behuizing, waardoor je het geheel ook hier met 12 (kleine) schroeven vastzet.

Je houdt zelfs met een 360mm-waterkoeler genoeg ruimte over aan de voorkant van de behuizing, zodat je ook hier nog additionele casefans kan installeren. Voordat we het LCD-scherm kunnen installeren, schroeven we de pomp op zijn plek en aangezien er al koelpasta is aangebracht op de pomp door Valkyrie zelf, is ook deze stap zo voltooid.

Dan is het tijd voor het LCD-scherm en aangezien die magnetisch vastklikt en daarbij ook maar op één manier erop kan, is dit wellicht de makkelijkste stap bij de V360. Nu rest ons alleen het aansluiten van alle kabels, inclusief de kabels van de VK-02-behuizing aan de onderkant van het moederbord. We raden iedereen aan dit altijd te doen voordat je de videokaart erin klikt, zodat je met je handen overal nog goed bij kan.

Het laatste onderdeel dat geïnstalleerd moet worden, is natuurlijk de mooie witte RTX 3080 Vision van Gigabyte, en die past als gegoten in de VK-02-behuizing. Er is meer dan genoeg ruimte voor grote videokaarten, al komen we hier wel een minpunt tegen waar we helaas niet onderuit komen, en dat is het gemis van een GPU-houder. Videokaarten van tegenwoordig zijn simpelweg te zwaar om alleen aan een PCIe-poort en twee schroefjes aan de achterkant te laten hangen en niemand wil een gebogen videokaart na een paar maanden.

We hebben dit opgelost door een van de simpelste GPU-houders toe te voegen aan de behuizing, maar zonder deze houder zagen we de Vision met zo’n 2 kilo aan gewicht in de verste hoek al lichtjes naar beneden hangen, dus het is gewoon nodig. We raden Valkyrie dan ook aan om dit toe te voegen in toekomstige versies en andere behuizingen uit de lineup, want veel concurrenten bieden dit wel steeds vaker standaard aan.

Dan rest ons eigenlijk alleen nog het aansluiten van de videokaartvoedingskabels, de twee kabels van het touchscreen op het moederbord aan te sluiten en vooral ook te kijken naar de kabelbundel achterop. Hoewel de casefans en de waterkoeler samen met de ARGB-kabel van de behuizing zelf in elkaar geklikt kunnen worden, waren we toch wat verrast hoeveel kabels je uiteindelijk een beetje knap weg moet werken achterop.

Hoewel het doorverbinden prima werkt, hadden we stiekem gehoopt dat de Valkyrie VK-02 was voorzien van een ARGB/PWM-hub die we steeds vaker terugzien komen bij andere behuizingen uit dezelfde prijscategorie. Een simpele hub zorgt voor een betere aansturing, terwijl je ook alle kabels naar één punt kunt herleiden voor een beter kabelmanagement. Maar we hebben ons best gedaan en gelukkig biedt de VK-02 genoeg ruimte om meerdere kabels bij elkaar te binden.

Nu de montage is voltooid, wordt het tijd voor de finishing touch en plaatsen we het plateau met de Valkyrie erop in de behuizing, zodat deze mee gaat helpen in het RGB-geweld.

Het eindresultaat mag er dan ook zeker zijn en we zijn dan ook erg benieuwd hoe de hele set van Valkyrie in de praktijk zal bevallen, dus laten we alles aansluiten en op de powerknop drukken!

De pc springt aan, de lampjes gaan branden dus we hebben een geslaagde witte build kunnen maken, maar hoe bevalt het systeem in de praktijk? Daar gaan we nu dieper op in beginnend bij de geluidsproductie als geheel en per onderdeel.

Geluidsproductie

Als we kijken naar de geluidsproductie, is het eigenlijk een verhaal met twee gezichten. Als we de bios standaard op stil zetten en de pc aanzetten, valt het ons op dat vooral de waterkoeler behoorlijk heftig opstart, terwijl de processor de 60 graden nog niet eens is gepasseerd. Over de casefans en de VK-02 in het algemeen kunnen we standaard al vrij positief zijn, maar de V360 LCD was bij ons heel erg aanwezig.

Nu zijn we tijdens de review van het NZXT N7 B850-moederbord erachter gekomen dat de BIOS van NZXT nog wel achterloopt op de concurrentie als het gaat om gebruiksvriendelijkheid en aanpassingsmogelijkheden, en zodoende hebben we via NZXT CAM een handmatig profiel ingesteld. Hiermee werd de V360 aanzienlijk stiller, spinde hij minder snel op en was hij ook onder stress minder hoorbaar, maar er zijn wel duidelijk concurrenten die nog stiller zijn, zoals de onlangs geteste Ocypus Sigma L36 Pro.

Nu biedt de VK-02 de mogelijkheid om nog eens drie 120mm/140mm-fans aan de voorkant te installeren, waardoor de koelprestaties verbeteren en elke fan minder hard hoeft te draaien.

RGB-verlichting

Kijken we naar het RGB-geweld, dan worden we zeker niet teleurgesteld, want zowel de VK-02 als de gebruikte casefans en de V360 LCD werken prima samen en geven een mooi helder schouwspel van RGB-verlichting. Alle onderdelen laten zich gelukkig prima aansturen door NZXT CAM-software als het aankomt op de verschillende RGB-lichteffecten.

Ook het plateau onderin geeft een leuk extra effect aan het geheel en zorgt vooral in donkere ruimtes voor mooie beelden. En je kan natuurlijk helemaal losgaan met het neerzetten van de sfeer die jij wil hebben in de kamer!

Connectiviteit

Zoals eerder genoemd krijgen we bij de VK-02 de beschikking over twee USB‑A 3.0‑poorten en één USB-C-aansluiting, waarbij deze volgende specificaties USB-C 3.1 zou zijn en hoogstwaarschijnlijk een maximale dataoverdrachtsnelheid van 5 Gbit/sec ondersteunt. De afwerking is netjes gedaan: de poorten zitten ruim genoeg uit elkaar, zodat zelfs brede USB‑sticks of adapters zonder gedoe aan de voorkant kunnen worden aangesloten.

Aangezien USB4 al een tijdje uit is en steeds meer moederborden nieuwere standaarden aanbieden, hadden we op de VK-02 op zijn minst een USB-A 3.2 en een USB-C 3.2 Gen 2×2-aansluiting verwacht, zodat we ook hogere snelheden op deze aansluitingen kunnen krijgen. Als je bijvoorbeeld een moderne externe SSD hebt, dan loont het om deze toch achter op het moederbord aan te sluiten in plaats van de Front I/O, en dat is wel een klein minpuntje in vergelijking met de concurrentie.

Bouwkwaliteit

Met de bouwkwaliteit is gelukkig niks mis en alle panelen sluiten mooi aan. De panelen voelen stevig aan, het glas is dik en solide en vooral aan de binnenkant is bijna elk gat of kabelgoot mooi afgewerkt en vinden we rondom genoeg rubberen grommets voor een mooie afsluiting.

Dezelfde hoge kwaliteit vinden we ook bij de B12W-casefans en de V360 LCD-waterkoeler terug. De B12W zijn voorzien van heerlijk dikke rubbers op de hoeken en de gebruikte materialen op de V360 LCD zijn ook stevig en mooi afgewerkt. Alle drie de producten geven vertrouwen dat het met de kwaliteit en daarbij ook de levensduur goed zit, en dat is altijd een fijn gevoel.

Software

Maar wellicht het belangrijkste om te testen in de praktijk is de software, zodat we beide beeldschermen aan kunnen sturen. Met een 10,1 inch op de voorkant van de VK-02-behuizing en natuurlijk ook een 3,5 inch-display op de V360-waterkoeler hebben we genoeg schermruimte om mee te spelen en vooral data of media te tonen die we zelf wel willen.

Hiervoor moeten we de Valkyrie Myth Cool-software downloaden, zodat we beide schermen kunnen voorzien van een thema, media en/of gewenste data. De software is relatief basic uitgevoerd, zeker als je het vergelijkt met bijvoorbeeld de software van TRYX, en biedt in het hoofdscherm drie tabbladen waar je uit kunt kiezen. Het eerste tabblad is een overzicht van jouw systeem, het tweede tabblad een overzicht van de producten die je aan kunt sturen met de software en het derde tabblad geeft je de mogelijkheid om ‘interessante’ software te downloaden, mocht je bijvoorbeeld benchmarks willen draaien.

Kijken we naar de instellingen voor het 10,1 inch touchscreen, dan komen we erachter dat Windows een neiging heeft om dit beeldscherm de eerste keer standaard in portretmodus te zetten, waardoor je deze handmatig naar liggend (gespiegeld) moet zetten in de instellingen, zodat je ook daadwerkelijk iets met het beeldscherm kan doen.

Zodra we dat hebben gedaan, kunnen we kiezen uit verschillende voorgeïnstalleerde templates, waarbij je zelf bepaalt welke data er op het scherm getoond wordt. Je hebt ook de mogelijkheid om een eigen template te maken, maar daarvoor is de UI simpelweg iets te simpel om een mooi resultaat neer te zetten. De keuze uit templates is gelukkig toereikend en er zullen hopelijk in de toekomst steeds meer templates beschikbaar worden in de software als Valkyrie hier een community voor weet te creëren.

Het beeldscherm geeft zelf een prima beeld en het is een leuk extraatje, waardoor je makkelijk tijdens bijvoorbeeld de zwaarste gamesessies de belangrijkste temperaturen realtime in de gaten kan houden. Daarbij geeft het ook echt een soort futuristisch gevoel dat je een product in handen hebt dat iets innovatiefs heeft gebracht op de markt.

Voor de V360 krijgen we ook wat extra mogelijkheden, waaronder het toevoegen van bijvoorbeeld een video als achtergrond met daaroverheen de data van een eerder gekozen template. Daarnaast zijn er ook veel templates voor de V360 gemaakt en beschikbaar gesteld in vergelijking met het beeldscherm van de VK-02. Als je een video wil toevoegen, kan dat dus (4:3-verhouding), maar niet iedere video speelt even soepel af op het beeldscherm van de V360, zijn we achter gekomen. Dit is dus op dit moment een kwestie van trial and error, maar je hebt wel meer mogelijkheden om het scherm helemaal naar eigen smaak aan te passen.

Het beeldscherm zelf op de V360-waterkoeler is voorzien van een IPS-scherm, waardoor de kleuren er mooi uitkomen, de inkijkhoeken beter zijn dan bij verschillende concurrenten die een standaard LCD (lees TN)-paneel gebruiken in hun waterkoelers en een redelijk goed contrast zichtbaar is. Al wordt zwart al gauw grijzig of zelfs een klein beetje blauwig naarmate de hoek groter wordt dat je naar het scherm kijkt, maar dit komt vaker voor bij IPS-schermen en zeker als ze niet volledig gelamineerd zijn.

Iets wat we wel missen bij beide schermen en in de software is de mogelijkheid om in te stellen dat ze op standby springen, zodat je de computer uitzet. Het 10,1 inch touchscreen kan je wel handmatig met een knop uitzetten, maar de waterkoeler zal altijd een Valkyrie-logo tonen als de pc uitstaat, tenzij je USB-power in je BIOS uitzet. Dit laatste is wel behoorlijk omslachtig en simpelweg een functie toevoegen aan de software zouden we echt aanraden.

Nu we alles geïnstalleerd en gepersonaliseerd hebben, wordt het tijd om te kijken naar de prestaties van de Valkyrie-build. Aangezien we de processor hebben geüpgraded van een 9600X naar een 7800X3D, zullen we vanaf dit moment toekomstige koelers ook met deze testopstelling testen. Hierdoor zal de grafiek in deze review in het begin wat kaal ogen, maar in de loop der tijd zal deze automatisch worden bijgewerkt met nieuwe resultaten.

Het testsysteem is verder ongewijzigd gebleven ten opzichte van de eerdere waterkoelermetingen, maar de 7800X3D loopt aanzienlijk warmer dan de 9600X, zodat dit een oneerlijke vergelijking is met eerder geteste waterkoelers. Het systeem bestaat dus nu uit een Ryzen 7 7800X3D op een B850-moederbord, gecombineerd met 32 GB aan werkgeheugen en een Gigabyte RTX 3080. Een Montech Titan PLA 1200W moet voor voldoende vermogen zorgen, zodat we tijdens het testen niet tegen belemmeringen aanlopen.

Zoals altijd voeren we twee testscenario’s uit: een flinke stresstest (we gebruiken de nieuwste Cinebench 2026 hiervoor) om de maximale koelprestaties te meten en een praktijktest met Cyberpunk 2077 op 1440P. Hierdoor kunnen we de CPU en GPU flink belasten en een realistisch beeld krijgen van hoe de Valkyrie-build presteert onder zware omstandigheden. Iets nieuws wat we meenemen in de test voor nu en in de toekomst is het uitvoeren van een stresstest op maximale toeren van zowel de fans op de waterkoeler als de pomp om te kijken of dit ook nog merkbaar verschil oplevert in koelprestaties.

Dus hoe heeft de Valkyrie-build het ervan afgebracht? Met de stillere curve die we handmatig hebben ingesteld, zien we prima scores van net geen 45 graden in idle tot iets meer dan 73 graden bij een Cinebench-stresstest. Tijdens de game benchmark bleef de 7800X3D ruim onder de 70 graden en dat laat zien dat het met de airflow en dus kasttemperatuur ook goed zit bij de VK-02.

Zoals eerder vermeld blijft de hele setup met de custom stillere curve prima onder controle als het gaat om geluidsproductie. Dat kon helaas niet gezegd worden zodra we de stresstest nog eens deden bij 100% fan- en pompsnelheid voor de V360 LCD, want dan kwamen we toch wel in het territorium van een letterlijke stofzuiger die naast je staat te blazen. Het koelresultaat was net iets minder dan 70 graden, maar we kunnen je niet aanraden om hiervoor te kiezen, want die kleine 4 graden verschil gaan voor de meeste processoren geen enkel probleem zijn.

Al met al zijn de koel- en geluidsprestaties prima te noemen, mits je de koelingscurve goed instelt. Standaard is vooral de V360 LCD iets luider dan we hadden gehoopt, maar het is zeker geen minpunt dat een negatief koopadvies zou opleveren. De bouwkwaliteit van de hele set is meer dan prima en zal elk systeem prima gekoeld kunnen houden.

Met de VK-02-behuizing, V360 LCD-waterkoeler en B12W-casefans zet Valkyrie een opvallend totaalpakket neer dat zich duidelijk richt op liefhebbers van een strakke, futuristische build met een flinke dosis flair. Vooral de combinatie van het modulaire front met het 10,1 inch touchscreen en het LCD-scherm op de pomp zorgt voor een unieke uitstraling die je niet snel bij de concurrentie tegenkomt. Het geheel oogt modern, voelt degelijk aan en biedt voldoende flexibiliteit om je build echt eigen te maken.

De bouwkwaliteit is over de hele linie dik in orde en ook qua montagegemak zit het grotendeels goed, al zijn er hier en daar kleine verbeterpunten zoals de kabelvoorbereiding voor het scherm en het ontbreken van een fan/RGB-hub. De airflow en koelprestaties zijn prima op orde, zeker wanneer je de fan-curves zelf even finetunet. Standaard had de V360 LCD wat ons betreft iets stiller gemogen, maar met een aangepaste koelingscurve (bijvoorbeeld via NZXT CAM) is dit goed onder controle te krijgen.

Op softwaregebied laat Valkyrie nog wat ruimte voor groei. De basis is aanwezig en werkt, maar voelt nog wat simpel aan en mist enkele handige functies die we inmiddels bij andere merken gewend zijn, zoals de optie om de schermen in standby te kunnen plaatsen als de pc uitgezet wordt. Dat gezegd hebbende, de aanwezigheid van twee displays die je naar eigen smaak kunt aanpassen, blijft gewoon een erg toffe toevoeging die deze set nét dat beetje extra geeft.

Al met al levert Valkyrie met deze combinatie een sterk en vooral onderscheidend pakket af. Het is niet de meest perfecte set op de markt, maar wel eentje met karakter, goede prestaties en een duidelijke eigen visie. Voor beide producten hangt een gemiddelde prijs van zo’n €200,- tot €230,- en daarvoor bieden beide producten genoeg om deze prijs ook te rechtvaardigen ten opzichte van de concurrentie.

Ben je op zoek naar een witte (of zwarte) build die niet alleen goed presteert, maar ook echt opvalt op je bureau, dan zijn zowel de Valkyrie VK-02 als de Valkyrie V360 LCD absoluut het overwegen waard. Denk daarbij alleen wel aan een aparte GPU-houder (sag-bracket), aangezien de VK-02 er geen eentje heeft.

De Valkyrie VK-02 belonen we zelfs met onze “Innovation Award" voor het modulaire design en de volledige uitvoering van het product. De V360 LCD zit dicht tegen een award aan, maar daarvoor moet de software nog net iets uitgebreider worden en hopen we dat Valkyrie het standaard koelprofiel via software/firmware nog iets kan verbeteren, zodat de V360 zich beter kan meten met veel concurrenten.

Review: Geometric Future: Model 5 | Eskimo Pro 42 | Squama 2503(R)-14

• Productpagina: Geometric Future Model 5
• Productpagina: Geometric Future Eskimo Pro 42
• Productpagina: Geometric Future Squama 2503-14
• Productpagina: Geometric Future Squama 2503R-14

• Inleiding
• Specificaties
• Showcase
• De buitenkant
• De binnenkant
• Inbouwen
• In de praktijk
• Resultaten
• Conclusie

Soms kom je een behuizing tegen die je nieuwsgierig maakt nog vóór je ook maar één kap hebt losgeklikt. De Geometric Future Model 5 was zo’n kast voor ons. Het ontwerp oogt anders dan de standaard mid‑tower en de combinatie met de Eskimo Pro 42 en de Squama‑ventilatoren beloofde iets goeds. We waren simpelweg benieuwd of deze hele set onze bestaande build naar een hoger niveau kon tillen. In deze review vertellen we je graag over onze ervaring met het verhuizen naar deze nieuwe build.

Hieronder treffen we de specificaties aan:

De Model 5 behuizing in deze review is in de kleuren zwart/geel te bewonderen, maar deze behuizing is in nog vier andere variaties te verkrijgen, namelijk: zwart/grijs, wit, zwart/groen en zwart/lichtblauw.

De Eskimo Pro koeler en de Squama ventilatoren zijn in deze review zwart van kleur, maar zijn ook in het wit verkrijgbaar.

De doos is, zoals veel andere behuizing dozen, simpel uitgevoerd. De kleur is die van standaard karton (beter voor het milieu), met daarop aan de ene zijde groot het logo van Geometric Future erop gedrukt, met rechtsboven op de doos een sticker met daarop het model, de kleurencombinatie en een foto van het product. Aan de andere zijde van de doos staat groot in het zwart de naam van het model van deze behuizing gedrukt. Aan de korte zijde vinden we tot slot in het groot de specificaties van de Model 5. Het formaat van de doos doet in ieder geval direct vermoeden dat er in de doos een mooi compact formaat kastje te vinden zal zijn.

In de doos vinden we de behuizing zelf. Deze is, ook zoals we veel zien bij andere behuizingen, beschermd d.m.v. een plastic zak en twee piepschuimstukken (minder goed voor het milieu, maar wel goed en veilig verpakt). Bovenop de kast, in de doos, vinden we nog een zakje met de handleiding, bevestigingsmateriaal, twee reserve plastic stukjes voor het kliksysteem van de zijpanelen en klittenbandbandjes voor het kabelmanagement.

De extra ventilatoren zijn verpakt in compacte kartonnen doosjes met een witte achtergrond en afbeeldingen in kleur. In de doos vinden we, liggend in een precies op maat gemaakt plastic bakje, de ventilator. In het vakje daarnaast vinden we een ARGB-verlengkabel, een PWM-verlengkabel en vier schroefjes om de ventilator te bevestigen.

De CPU-koeler is ook goed verpakt in een kartonnen doos, ditmaal met een zwarte achtergrond. Voorop prijkt de naam van de koeler met een kleurrijke afbeelding van het product zelf. Op de achterkant vinden we wederom zeer uitgebreid en groot de specificaties van de koeler en van de op de radiator bevestigde ventilatoren.

In de doos vinden we de AIO-pomp die met twee slangen is verbonden met de radiator. Op de radiator zijn de drie 140mm Squama ventilatoren reeds gemonteerd. Verder in de doos vinden we kabels voor de aansluitingen van de koeler en ventilatoren op het moederbord, al het benodigde bevestigingsmateriaal voor Intel- en AMD CPU’s en een verpakking met koelpasta + spateltje.

Dit alles is netjes en goed verpakt in een kartonnen binnenverpakking, welke weinig ruimte laat voor schuivende onderdelen.

Wanneer we de Model 5 voor het eerst uit de doos tillen, valt meteen op hoe anders deze behuizing zich presenteert dan eerder geteste behuizingen. Direct valt de hoeveelheid glas op; de behuizing is namelijk aan de zij- en voorkant uitgevoerd met volledig transparant gehard glas. Samen met het ontbreken van een drive-bay geeft dit de behuizing een zeer open karakter waar we onze componenten heel mooi in ten toon kunnen gaan stellen.

Een ander element dat direct in het oog springt, mede door zijn gele kleur, is de ruimte waar de PSU in gehuisvest zal gaan worden. Dat is leuk! De voeding wordt niet traditioneel onderin de behuizing geplaatst, maar bovenin aan de voorzijde, waardoor de kast een stuk minder hoog is dan andere kasten. We zijn benieuwd hoe dit in de praktijk gaat werken qua ruimte voor de bekabeling en qua aansluiting aan de achterzijde.

Ook is er nog een verwijderbaar plankje te vinden, aan de voorzijde in de behuizing, waar we met een ornament het geheel nog verder kunnen opluisteren. Samen met genoeg plek voor ARGB-ventilatoren moet dit straks een hele leuke build gaan worden.

De bovenzijde en rechterzijde bestaan uit geperforeerd metaal van hoge kwaliteit en zijn net als de panelen van glas middels een kliksysteem te verwijderen. De pootjes zijn van kunststof en op de onderzijde is hier een stoffilter tussen te plaatsen. Deze blijft met magneetjes op zijn plek zitten. Het frame is ook van hoogwaardig metaal gemaakt en voelt solide aan. Ondanks de twee panelen van glas is er voldoende airflow mogelijk, want alle overige zijden zijn zeer open ontworpen.

Op het frontpaneel vinden we van links naar rechts een HD-audiojack waar een headset met microfoon ingeplugd kan worden, de resetknop, een HDD-LED en Power-LED en de aan/uitknop. Daaronder vinden we twee USB 3.0 poorten en één USB-C poort.

Al met al zet Geometric Future met de Model 5 een hoogwaardig gebouwde behuizing neer.

Wanneer we in de Model 5 kijken, die geheel toolless te openen is, valt meteen op hoe open en ruimtelijk de binnenkant is. De traditionele drive‑bay aan de voorzijde ontbreekt volledig, waardoor het interieur een rustige, moderne indeling krijgt. In plaats daarvan kunnen we achter het moederbord twee HDD’s of SSD’s kwijt, perfect voor een minimalistische build zonder overbodige hardware in het zicht. Er is zo ook meer dan genoeg plek voor een moderne GPU, welke met een riserkabel (niet inbegrepen) ook verticaal ingebouwd kan worden.

Wat ook opvalt, is de open structuur: onder, boven, achter en aan de rechterzijkant zien we royale (ventilatie)openingen die de airflow zichtbaar ten goede komen. Het voelt alsof de kast ontworpen is met koeling als uitgangspunt, niet als bijzaak. Toch valt ons één ding meteen op zodra we beginnen met het leggen van de eerste kabels: de rubberen grommets ontbreken. De doorvoeren zijn er wel, maar zonder die nette afwerking oogt het geheel aan de binnenkant net iets minder premium dan de buitenkant doet vermoeden. Het is geen dealbreaker, maar het is wel het enige moment waarop we het gevoel hebben dat er een kleine kans gemist is.

Een leuke feature aan deze behuizing is het displayplatform aan de voorzijde. Dit maakt het mogelijk om naast de componenten ook een accessoire ten toon te stellen achter het glas. Een leuke toevoeging die ook functioneel is. De airflow van de onderkant en zijkant wordt namelijk zo beter langs de videokaart en het moederbord geleid.

Wat de Model 5 verder onderscheidt van de meeste behuizingen, is de plaatsing van de voeding. In plaats van de gebruikelijke plek onderin aan de achterkant, zit de PSU hier voorin in een eigen afgesloten compartiment. In theorie zou dit moeten helpen bij het kabelmanagement en krijgt de voeding zo een volledig eigen koelingszone. In de praktijk merken we echter dat het kabelmanagement hierdoor niet per se eenvoudiger wordt. De ruimte is er wel, maar het vraagt net wat meer puzzelwerk dan we vooraf hadden verwacht.

De Model 5 wordt standaard zonder ventilatoren geleverd, zodat we zelf kunnen bepalen welke maten en modellen we willen gebruiken. Er is echter ook een uitvoering die direct wordt geleverd met vijf 140mm ventilatoren van Geometric Future zelf. De versie die wij in deze review gebruiken.

Aan de onderzijde vinden we het stoffilter, dat we eenvoudig vanaf de zijkant onder de kast vandaan kunnen schuiven. Na een snelle schoonmaak klikt het dankzij twee kleine magneetjes weer netjes op zijn plek. Wat ons wel opvalt, is dat een vergelijkbaar stoffilter aan de rechterzijkant ontbreekt. Daar moet het systeem het doen met alleen de mesh‑zijkant, die duidelijk grover is dan het filter aan de onderkant.

Dan is het nu tijd om ons bestaande systeem uit de vorige behuizing te halen. Het geheel even een goede voorjaarsschoonmaak te geven met wat perslucht en een stofzuiger, de oude koeler eraf te halen en de koelpasta te verwijderen. Het assembleren kan nu beginnen! Het test­systeem bestaat nu uit de volgende componenten:

Eerst de ventilatoren of eerst het moederbord? Dat is het eerste dat we onszelf afvragen. Te zien is dat het, i.v.m. de ruimte voor I/O-connectoren onderop het moederbord, een uitdaging kan worden als we de ventilatoren op de onderkant er eerst monteren. Dus kiezen we voor het eerst monteren van het moederbord. Dit is een fluitje van een cent: Er is namelijk veel ruimte in de kast en het moederbord blijft door de verhoogde centrale afstandhouder direct op z’n plek zitten. De kabels van het frontpaneel zijn nu ook nog goed te plaatsen.

Hierna plaatsen we de videokaart, een flinke RTX 4080, welke met gemak in de Model 5 geplaatst kan worden. Check!

Dan is het tijd voor de koeling. Te beginnen met de vijf Squama 140mm ventilatoren. We hebben vier reversed ventilatoren, wat betekent dat deze de lucht niet standaard naar buiten blazen, maar naar binnen blazen. Dit terwijl je gewoon netjes de goede, mooie kant van de ventilator blijft zien. Deze reversed ventilatoren plaatsen we drie keer onderin en een plaatsen we rechtsonder. De normale ventilator plaatsen we achter in de kast. Zo krijgen we een mooie verticale airflow van (zij)onder naar (achter)boven. En dat willen we ook, want warme lucht gaat altijd naar boven.

Daarna plaatsen we de nieuwe waterkoeler, de Eskimo Pro 42. Eerst een erwtje koelpasta in het midden van de AMD-processor en dan kunnen we de AIO-pomp gaan plaatsen. Deze wordt geplaatst door eerst vier schroeven op het moederbord te vervangen voor die geleverd bij de koeler. Daarna draaien we de adapterring voor het AMD platform op de AIO-pomp en plaatsen we deze op de processor. Dan is het enkel nog de vier bijgeleverde kartelbouten/duimschroeven aandraaien en voilà, de AIO-pomp zit op z’n plek. Vervolgens plaatsen we de radiator met ventilatoren tegen de bovenkant van de kast aan en schroeven deze vast met de bijgeleverde schroeven. Ook hier is er weer genoeg ruimte om overal goed bij te kunnen.

Vervolgens plaatsen we de voeding. Deze plaatsen we door eerst de PSU-bracket te verwijderen uit de behuizing, welke middels een duimschroef aan de behuizing zit gemonteerd. Deze bracket schroeven we vervolgens met de vier gebruikelijke schroeven vast op de voeding. Bij een testplaatsing van de voeding wordt al snel duidelijk dat er te weinig ruimte is om zo nog de modulaire bekabeling in de voeding aan te sluiten, dus halen we de voeding er weer uit en monteren we alvast de gewenste kabels aan de voeding. Nu plaatsen we de voeding definitief terug en dit blijkt een hele uitdaging. De voeding schuift maar moeilijk in positie en met wat gemanipuleer aan de bekabeling weten we de voeding uiteindelijk op z’n plek te krijgen. Nu maar hopen dat we toekomstig niet nog een kabeltje in de voeding moeten aansluiten.

Bij de Model 5 ontbreekt een GPU anti-sag bracket gelukkig niet. Iets dat de vorige behuizing nog niet had en dus een aangename toevoeging. Echter, deze bracket blijkt wat onhandig in z’n vorm en sluit niet goed aan op de RTX 4080. De bracket rust nu halfbakken op de ring van de ventilator en geeft zo wel wat steun, maar niet zoals beoogd. De bracket is ook nog eens compleet van metaal en heeft geen rubber afwerking ter bescherming van de GPU. Hier blijkt dus een “MacGyver"-oplossing voor nodig en deze hebben we gevonden in een dik stuk meubelvilt. De bracket rust nu netjes op het metaal van de videokaart en maakt nu ook geen krassen.

Dan rest enkel nog het aansluiten van alle kabels en het netjes wegwerken hiervan in de ruimte achter het moederbord. Het aansluiten gaat grotendeels erg makkelijk, omdat er op bijna alle plekken genoeg ruimte is om bij te komen. Er zijn genoeg openingen in de backplate en er is rondom het moederbord goed met de vingers bij de connectoren te komen. Behalve aan de onderzijde! Hier zijn inmiddels de ventilatoren geplaatst en het was niet mogelijk om de connector voor de front USB 3.0 connectoren te laten zitten. Deze moest na het plaatsen van de ventilatoren via de zijkant komen. Erg jammer, want nu is er een hele lus flatcable te zien. Nog erger is dat door het ontbreken van grommets de mantel van deze kabel ook nog eens bekrast raakte in de krappe ruimte.

Nadat alle kabels zijn aangesloten, moet er enkel nog wat kabelmanagement worden gedaan. We hebben met het oog op het aantal ventilatoren, gekozen voor een ARGB/PWM hub. Doordat we enkel gebruikmaken van M.2 SSD’s hebben we deze hub mooi op de plek van de HDD’s/SSD’s kunnen plakken en blijft er genoeg ruimte over voor het bij elkaar verbinden van alle kabels. Het eindresultaat is een redelijk georganiseerde kabelboom met een prima sluitende behuizing.

Wanneer alles op zijn plek zit, zien we meteen waarom we met deze verhuizing zijn begonnen. Nog even onze favoriete warchief met zijn voeten op het displayplatform plakken, het glas terugklikken en daar staat ie dan: een compacte, strak vormgegeven build waar we oprecht blij van worden.

De combinatie van kleuren, lijnen en het volledig transparante glas, waardoor onze componenten goed te zien zijn, geeft de Model 5 een moderne uitstraling. De Squama ventilatoren sluiten perfect aan op het ontwerp, en de AIO‑pomp en radiator, die in dezelfde afgeronde vierkante stijl van het Geometric Future‑design zijn, maken het geheel visueel compleet.

Wij zijn hier meer dan tevreden mee.

Geluidsproductie

Door het open design van de kast zijn de ventilatoren bij gebruik goed te horen. Echter, de temperatuur blijft door het open design en het gebruik van acht ventilatoren, die ook nog eens 140mm zijn, lager dan in de vorige behuizing en de computer hoeft minder hard te koelen. Eindresultaat: geen stofzuiger en bij idle heel stil en bij vol gebruik een blij blazend kastje.

RGB-verlichting

Aan RGB geen gebrek. Alle acht ventilatoren en de pomp zijn volledig ARGB en zorgen samen voor een flinke lichtshow. In combinatie met de verlichting op het moederbord, het geheugen en de GPU ontstaat er een geheel dat de kast van binnenuit laat leven. Het glas aan de voor- en zijkant maakt dat je echt kunt genieten van de kleuren en effecten zonder dat het te druk wordt. Het blijft een samenhangend geheel dat mooi aansluit op het strakke ontwerp van de Model 5.

Connectiviteit

Zoals eerder genoemd krijgen we bij de Model 5 de beschikking over twee USB‑A 3.0‑poorten en één USB‑C 20Gbps‑aansluiting. De afwerking is netjes gedaan: de poorten zitten ruim genoeg uit elkaar, zodat zelfs brede USB‑sticks of adapters zonder gedoe aan de voorkant kunnen worden aangesloten.

Bouwkwaliteit

Wat ons tijdens het bouwen meteen opvalt, is dat de Model 5 degelijk in elkaar zit. De panelen voelen stevig aan, het glas is dik en solide, en niets kraakt wanneer we ermee werken. Zowel het frame als de interne structuur geven het gevoel dat er aandacht is besteed aan materiaalkeuze en pasvorm.

De panelen klikken strak op hun plek en blijven goed zitten, zonder speling of rammelingen. Ook de interne montagepunten voor het moederbord, de ventilatoren en de radiator voelen betrouwbaar aan en zijn precies uitgelijnd. Hoewel het materiaal bij de montagepunten van de ventilatoren wat dunner is en het een heel klein beetje meebuigt bij strak aandraaien, is het een kast die vertrouwen geeft tijdens het bouwen. We hoeven nooit bang te zijn dat iets te flexibel of te kwetsbaar is.

Om de koeling van deze totale Geometric Future build te testen hebben we een drietal testen gedraaid.

• De gemiddelde temperatuur gemeten bij idle gebruik.
• De gemiddelde temperatuur gemeten bij een stress test met Cinebench 2026 - CPU (Multiple Threads).
• De gemiddelde temperatuur gemeten bij een benchmark met Cyberpunk 2077 op 1440p (waarbij de GPU dus ook meedoet in het totaal).

Hieronder de uitslagen van deze tests:

Leuk detail is dat deze resultaten ongeveer -10 graden zijn en dus veel beter zijn dan ditzelfde systeem in de oude behuizing.

Na het overzetten van ons systeem kunnen we zeggen dat de Model 5, de Eskimo Pro 42 en de Squama ventilatoren samen een opvallend sterke combinatie vormen. De bouwkwaliteit is solide, het ontwerp modern en het glas rondom laat de componenten prachtig tot hun recht komen. De airflow is goed doordacht, de RGB‑verlichting vormt een samenhangend geheel en ondanks kleine minpunten zoals het ontbreken van rubberen grommets, voelt de totale build premium aan. Uiteindelijk hebben we een compacte, stijlvolle en krachtige setup neergezet waar we oprecht tevreden mee zijn.

“There are always options. And a wise man always has more than one plan." - Thrall

Review: SilverStone FLP02

• Productpagina: SilverStone FLP02

• Specificaties
• Showcase
• De buitenkant
• De binnenkant
• Inbouwen
• In de praktijk
• Resultaten
• Conclusie

In een wereld van steeds hipper wordende computerbehuizingen door het gebruik van RGB-verlichting, glazen platen, ingebouwde schermpjes en nog veel meer, is de behuizing die we vandaag bespreken een zeer vreemde eend in de bijt. Ooit gehoord van een sleeper build als het gaat om auto’s? Dit is als een simpele en erg saaie buitenkant gecombineerd wordt met hypermoderne interne apparatuur, bijvoorbeeld een standaard Volkswagen Golf die echter is voorzien van een vierliter V8-motor.

We zien dit ook steeds in de wereld van computers en SilverStone heeft daarop ingespeeld met de FLP02-behuizing die eind 2025 is uitgekomen. Aan de buitenkant zou je bijna denken dat je per ongeluk achter een computer uit de jaren 90 zit en we weer terug zijn gegaan in de tijd, maar aan de binnenkant moet je dus helemaal los kunnen gaan met moderne hardware.

We kunnen dan ook niet wachten om een sleeper build van onszelf te maken en te zien of zo’n oud design niet ten koste gaat van de (koel)prestaties, dus laten we het product uit gaan pakken en hem volbouwen met moderne hardware!

Hieronder treffen we de specificaties aan:

Als we de doos erbij pakken, zien we een simpele, maar strakke doos met daarop ook een afbeelding van de behuizing zelf in zwarte lijnen. Dit lijkt tegenwoordig een beetje de standaard te worden, dus we kunnen er ook geen positieve of negatieve punten aan hangen, maar gelukkig is het wel een stevige doos.

Waar we tegenwoordig minder blij van worden, zijn verpakkingen waar nog steeds piepschuim in gebruikt wordt, aangezien op maat gemaakte schuimbescherming de standaard is geworden. Piepschuim breekt snel en geeft vooral ook erg veel troep en helaas ook bij het uitpakken van onze FLP02-behuizing brak een groot deel van het piepschuim direct af, waardoor de helft in de achtertuin lag van onze reviewer. Schuimbescherming biedt dezelfde bescherming, maar heeft al deze nadelen niet, dus we hopen dat SilverStone hier ook op over gaat stappen.

In de behuizing vinden we ook een klein kartonnen doosje dat we alleen kunnen bevrijden door de schroef los te halen van de harde schijfbracket. In dit kartonnen doosje vinden we diverse schroefjes, een aantal moederbordverhogers (risers) en een aantal tie-wraps om de kabels aan de achterkant netjes te maken.

Je hebt dus alles bij de hand om jouw systeem te bouwen, maar voordat we het systeem gaan bouwen gaan we eerst de behuizing van buiten en van binnen eens goed bekijken.

Zodra we de FLP02 hebben bevrijd uit de gevangenis van piepschuim, hebben we echt een mega-deja-vumoment en zijn we voor het gevoel weer beland in de wereld van de 486-processors. Dat was nog eens een tijd waarbij je de processor die standaard bijvoorbeeld op 66 MHz draaide met de turboknop tijdelijk kon verhogen naar 90+ MHz om bepaalde spellen beter te kunnen spelen.

De behuizing is ook niet spierwit, maar meer gebroken wit, zoals vroeger ook het geval was. We zijn dan ook erg benieuwd of deze behuizing uiteindelijk ook zal verkleuren, maar we kunnen moeilijk een paar jaar over deze review doen.

Het is leuk om te zien dat, afgezien van de roosters voorin en bovenin, we eigenlijk geen enkele indicatie krijgen dat we toch met een behoorlijk moderne kast te maken hebben en dat kunnen we zeker waarderen.

Het rooster bovenin is met één schroef makkelijk te verwijderen en is natuurlijk bedoeld om bijvoorbeeld waterkoeling te kunnen installeren. Iets wat met echt oude kasten natuurlijk nooit mogelijk zou zijn geweest, maar dat maakt de kast toch een beetje modern qua uiterlijk.

Als we de bovenplaat omdraaien, zien we ook een filter van mooie kwaliteit en het is door het ontwerp ook makkelijk schoon te houden.

De voorkant is voorzien van een aantal leuke details, waaronder dus het rooster met daarachter twee 120mm-fans en ook weer een filter van goede kwaliteit. Het rooster zit magnetisch vastgeklikt en is daardoor makkelijk erop en eraf te halen zonder dat het los aanvoelt, dus met de bouwkwaliteit zit het wel goed.

Maar de meest in het oog springende elementen zijn natuurlijk het retrobedieningspaneel en de drie sloten voor 5,25 inch-apparaten. 5,25 inch-slots zijn tegenwoordig behoorlijk schaars in behuizingen, aangezien we bijvoorbeeld zelden meer een dvd-brander gebruiken. Om zo’n apparaat te installeren, dien je het frontpaneel van zo’n slot los te klikken door de schakelaar naar links te draaien.

Dit laatste gaat makkelijk als het gaat om het loshalen, maar om het frontpaneel vast te maken is het iets meer gepriegel. Dit is wel enigszins een beetje jammer en we hadden graag gezien dat het systeem om het paneel vast te maken makkelijker zou zijn, maar dat SilverStone deze sloten heeft toegevoegd, voegt wel een extra dimensie toe aan het retro-uiterlijk.

Iets wat niet meteen opvalt is dat we aan de achterkant ook een aantal PCI-E sloten verticaal vinden en dit betekent dat de FLP02 ook de mogelijkheid biedt om de videokaart verticaal te monteren mits je zelf een PCI-E riser aanschaft, want deze wordt niet mee geleverd.

Nu hebben we de FLP02 volledig bekeken en we weten wat jullie denken. Waar zijn de USB-poorten, aan de voor- of bovenkant van de behuizing? Dit hadden wij in het begin ook even, tot we erachter kwamen dat er bovenin een magnetisch klepje zit waar de front I/O achter zit verstopt. Zodra we die naar beneden drukken, zien we een USB Type-C, twee USB 3.0-poorten en een combi-audio-poort. Hoewel dat prima aansluitingen zijn, is het onbekend of de poorten ook de nieuwste varianten zijn.

Tot dusver zijn we best tevreden met het retro uiterlijk dat SilverStone heeft weten neer te zetten met de FLP02.

Als we de zijpanelen van de behuizingen eraf halen, kunnen we de binnenkant van de kast goed bekijken en het is echt een mix van modern met een aantal retrofeatures. Uiteraard is er ruimte voor standaard moederborden t/m ATX-formaat en zijn er verschillende rubberen grommets aangebracht voor een knappe afwerking. Het meest moderne onderdeel is echter de ingebouwde GPU-bracket, terwijl we ook verschillende retro-onderdelen tegenkomen, zoals verschillende 3,5 inch harde schijf-inbouwmodules die je kunt verwijderen.

De GPU-bracket kan je op verschillende manieren monteren en ook van voor naar achteren verplaatsen, zodat ook minder diepe videokaarten goed ondersteund kunnen worden. Hoewel een GPU-bracket erg fijn is, moeten we wel eerlijk zeggen dat deze wat ongewoon is in gebruik, waarbij je twee onderdelen met schroeven naar elkaar toe moet brengen om de videokaart als het ware te klemmen. Of dit goed werkt, komen we later in deze review op terug.

Qua afwerking is het allemaal prima, al hadden we voor de prijs van de FLP02 verwacht dat de rubberen grommets op elke kabelopening zouden zijn geplaatst en niet alleen op de grootste openingen.

Aan de binnenkant zien we ook de achterkant van het bedieningspaneel, dat tevens een casefancontroller is. In totaal kun je acht casefans aansluiten op de achterkant van het bedieningspaneel. Belangrijk is wel dat je niet vergeet om de SATA-voedingskabel aan te sluiten, zodat alle casefans van stroom worden voorzien.

Bekijken we de achterkant van de behuizing, dan zien we dat de kabels die naar het moederbord gaan (USB, Front Audio en power/reset) al enigszins bij elkaar gebonden zijn. We zien ook verschillende plekken waar je tie-wraps in kunt plaatsen om zodoende de kabels weg te werken, en hoewel dat prima klinkt, is de totale ruimte die je tot je beschikking hebt wel relatief beperkt. Het is dan ook jammer dat een groot deel van de kabels over verschillende grommets heen is geplaatst, waar o.a. ook de 24-pin ATX-connector doorheen moet.

Wat we wel graag zien, is dat fabrikanten steeds vaker kiezen voor een universele connector waar de normale losse pinnetjes (power LED+/-, Resetswitch, etc.) in verwerkt zitten. Dit maakt de montage simpelweg een stuk makkelijker en vooral sneller, aangezien je niet zo hoeft te priegelen meer.

Het testsysteem wat we gaan inbouwen in de SilverStone FLP02 bestaat uit de volgende componenten zodat we de inbouwmogelijkheden en de koelprestaties goed kunnen testen:

Nu we het systeem gaan inbouwen, komen we vrij snel tot de conclusie dat de volgorde om een systeem in de FLP02 in te bouwen net iets anders moet. Om te beginnen moeten we één van de harde schijfmodules verwijderen, aangezien er anders niet heel veel ruimte overblijft om een krachtige videokaart in te bouwen. Zonder de module te verwijderen is deze ruimte beperkt tot 279mm, dus mocht je die harde schijfmodules echt nodig hebben (bijvoorbeeld voor een server), is dit wel iets om rekening mee te houden.

Normaal gesproken monteren we eerst het moederbord, maar dat is in de FLP02 niet de beste keuze als je ook een waterkoeler wil installeren bovenin. Zodra het moederbord erin zit, heb je namelijk geen ruimte om de waterkoeler te monteren, aangezien deze in de plaats komt van minimaal twee 5,25 inch-slots.

Hierdoor is het dus het meest verstandige om de voeding en waterkoeler eerst te monteren, zodat je dit probleem niet hebt en tevens ook de voedingskabel voor de processor bovenin alvast door de behuizing kunt trekken. De waterkoeler ziet er na montage wellicht wel wat vreemd uit, aangezien hij voor een deel verstopt lijkt te zijn, en we zijn dan ook benieuwd of dit de koelprestaties beïnvloedt.

Zodra dit allemaal gemonteerd is, kunnen we met een gerust hart het moederbord monteren in de behuizing en de waterkoeler en CPU-stroomkabel vastklikken. Gezien de beperkte ruimte onderin is het bij deze stap ook verstandig om meteen de kabels aan te sluiten van de behuizing.

Waar we wel tegenaan liepen bij het aansluiten van de kabels, is dat de HD-audiokabel voor de combi-audiopoort relatief kort lijkt te zijn en zodoende dus een beetje strak staat, en dat is wel een aandachtspuntje.

Dan volgt de videokaart en omdat de RTX 3080 Vision een relatief ondiepe kaart is, moesten we de GPU-bracket volledig naar binnen monteren, zodat hij ondersteund kon worden. Dit werkt prima, maar je raakt wel een opening kwijt die ideaal was geweest om de voedingskabels naar de videokaart te trekken.

Daar moeten we dus een andere opening voor vinden, maar de bracket zelf is niet bijzonder gebruiksvriendelijk, want we moesten de twee losse klemmen omdraaien, zodat de videokaart op rubber kwam te liggen en niet op metaal. Het werkt, maar we hadden liever een ander systeem om de videokaart te ondersteunen.

Dan het stukje kabelmanagement, en heel simpel gezegd is hier weinig aandacht aan besteed. Je hebt geen kabelgoten of heel veel mogelijkheden om de kabels heel strak langs weg te werken.

We hebben ook twee PCI-E-voedingskabels via een andere opening (die van de HDD-module die we verwijderd hebben) moeten trekken om de videokaart van stroom te kunnen voorzien.

De FLP02 zal daardoor nooit een prijs gaan winnen in deze categorie, maar gelukkig is er wel genoeg ruimte qua diepte, zodat je niet meteen in de knoei komt met het zijpaneel terugplaatsen.

We hebben ook even twee 5.25-inchpanelen tijdelijk weggehaald om te laten zien hoe de kabels en slangen van de waterkoeler zitten.

Het eindresultaat laat aan de binnenkant gelukkig wel een redelijk strak resultaat zien en het is oprecht ook een zogenoemde sleeper build, want je zou van de buitenkant nooit verwachten dat er toch een behoorlijk potent systeem in zit.

Bedieningspaneel

Als alles gemonteerd is wordt het tijd om de computer aan te zetten en te zien hoe de FLP02 in de praktijk bevalt. Het bedieningspaneel kan ons in ieder zeker bekoren omdat het toch een uniek gevoel geeft om de computer met een ouderwetse schakelaar aan te zetten.

Standaard worden de casefans qua profiel aangestuurd via het moederbord, maar je hebt dus een “Turbo"-knop en daarmee kan je de ventilatoren op maximaal vermogen laten draaien. We zijn dan ook erg benieuwd wat dit betekent voor de geluidsproductie als we deze knop indrukken.

Een leuke feature is ook het toegevoegde slot, waar je dus de power- en resetknop mee vast kunt zetten en je de computer dus niet per ongeluk aan/uit zet of reset.

Geluidsproductie

Als we de turboknop niet aanraken en het moederbord de casefans laten aansturen, dan valt de geluidsproductie nog mee bij de FLP02. De casefans zijn echter wel altijd te horen, dus op dat vlak doet de FLP02 ons ook wel denken aan de computers van vroeger.

Drukken we de turboknop in, dan springen de casefans in maximale draaistand en dat kunnen we beter standje stofzuiger noemen, want dan verandert de FLP02 in één van de luidruchtigste kasten die we ooit hebben gehoord.

Het is dan ook niet aan te raden om deze stand te gebruiken, of je moet met een noise-cancelingheadset ernaast willen gaan zitten. Het is dan ook jammer dat SilverStone de turboknop niet meerdere standen heeft gegeven. Dat als je drukt hij bijvoorbeeld van 25% naar 50% naar 75% en als laatste optie 100% snelheid gaat. Dit had de gebruiker iets meer flexibiliteit gegeven en de turboknop daadwerkelijk ook bruikbaar gemaakt.

RGB-verlichting

Voor de RGB-verlichting hoef je in ieder geval niet bij de FLP02 te zijn, want er is niks ingebouwd en met gesloten zijpanelen zie je ook niks. Alleen als we van boven naar beneden een beetje langs de waterkoeler kijken, zien we iets van de RGB-verlichting op het werkgeheugen.

Je zou eventueel de voorkant wel iets van RGB-verlichting kunnen laten doorschijnen als je de casefans zou vervangen door RGB-varianten. Of dat mooi is of goed bij deze behuizing past, is iets heel persoonlijks natuurlijk.

Connectiviteit

Zoals eerder vermeld heeft de FLP02 twee USB-A- en één USB-C-aansluiting, alleen van welk type USB 3 is niet helemaal duidelijk. Volgens de eigen website gaat het om 3.0-poorten en dus enigszins verouderd, maar volgens enkele andere websites gaat het wel om 3.2-poorten en dus goed bij de tijd.

Met minimaal USB 3.0 is de bruikbaarheid simpelweg gewoon prima, want niet ieder moederbord heeft al ondersteuning voor 3.2 en zeker geen USB 4.0, die we nu pas mondjesmaat zien verschijnen.

De aansluitingen zelf zitten gelukkig net ver genoeg van elkaar vandaag, zodat ook dikkere USB-sticks zonder problemen aangesloten kunnen worden. Dus hoewel het wellicht niet de nieuwste poorten zijn, is de front I/O prima toereikend voor het dagelijks gebruik.

Bouwkwaliteit

Wat betreft bouwkwaliteit zit de FLP02 prima in elkaar en zijn de meeste onderdelen van stevig staal gemaakt, de roosters van goede kwaliteit en de verschillende magnetische aansluitingen werken prima.

Waar we echter wel onze bedenkingen bij hebben, zijn de kunststof onderdelen die binnenin en aan de buitenkant zijn gebruikt. Ze voelen zonder meer stevig aan, maar we zagen nu al aan de binnenkant enkele lichte verkleuringen t.o.v. de buitenkant en we zijn bang dat de kast over een paar jaar de bekende ‘vergeling’ zal gaan tonen.

Maar overal is de bouwkwaliteit prima op orde, al zijn er zeker behuizingen in dezelfde prijsklasse die net iets beter af zijn gewerkt.

Na het bekijken van het geluidsniveau richten we ons nu op de koelprestaties van de SilverStone FLP02. Voor deze test hebben we een behoorlijk krachtig systeem opgebouwd (zie het kopje over het inbouwen hierboven), inclusief een RTX 3080, om te zien hoe de behuizing omgaat met warmte onder echte belasting.

We zijn dan ook benieuwd hoe de FLP02 de warmte afvoert in verschillende situaties: in idle, tijdens een zware stresstest en tijdens een realistische gamesessie. Met in totaal zes casefans (inclusief de drie van de waterkoeler) geïnstalleerd in de FLP02 zou de koeling normaal gesproken geen problemen mogen opleveren.

Toch blijft het spannend om te zien hoe vooral deze case zich houdt met zo’n krachtige GPU en de bijbehorende warmteontwikkeling, gezien de unieke vormgeving van binnen en van buiten.

Voor de test belasten we de CPU met 3D Mark-CPU Benchmark, omdat Cinebench de processoren steeds minder laat zweten, terwijl we voor de gamingprestaties Cyberpunk 2077 gebruiken - een grafisch veeleisende titel die de RTX 3080 flink aan het werk zet. Op deze manier krijgen we een realistisch beeld van hoe de FLP02 presteert onder high-end belasting en hoe efficiënt de fans de warmte afvoeren.

Met een kamertemperatuur van 20 graden laat de SilverStone FLP02 zien dat koeling niet het sterkste punt is van deze behuizing. Met de casefans op PWM-modus (het moederbord bepaalt de snelheid) wordt de 9600X ruim 77 graden, terwijl het systeem dan al behoorlijk aanwezig is qua geluidsproductie.

Tijdens de Cyberpunk 2077-benchmark met alles op ultra zien we een gemiddelde temperatuur van ruim 73 graden en dat is een stuk warmer dan de gemiddelde ATX-behuizing die we onlangs hebben getest. In idle meten we iets meer dan 46 graden en daar valt prima mee te leven.

We hebben de testen natuurlijk ook gedraaid met de turboknop aan en hoewel het geluid doet denken dat gigantisch veel frisse lucht wordt verplaatst, valt dat in de praktijk heel erg tegen. In alle drie de gevallen scheelt het namelijk maar ongeveer 1 graad in temperatuur en dat is het standje stofzuiger echt niet waard.

Toch denken we dat de FLP02 aanzienlijk beter gekoeld kan worden als we de verschillende hardschijfmodules/brackets eruit zouden halen en de casefans zouden vervangen door bijvoorbeeld een aantal Noctua-casefans. Maar standaard zouden we de SilverStone niet aanraden als je qua systeem nog verder wil gaan dan de Ryzen 5 en RTX 3080 die wij hier hebben gebruikt.

De SilverStone FLP02 is zonder twijfel één van de meest opvallende behuizingen die we de afgelopen jaren hebben getest, niet door flashy RGB of glazen panelen, maar juist door het complete gebrek daaraan. SilverStone weet het klassieke jaren ’90-gevoel overtuigend neer te zetten, met oog voor detail zoals het bedieningspaneel, de 5.25 inch-sloten en het ouderwetse gebroken wit als kleurstelling. Als sleeper build is de FLP02 dan ook een schot in de roos: van buiten oogt hij saai en nostalgisch, terwijl er binnenin moderne hardware huist.

Dat retro-ontwerp komt echter niet zonder concessies. Het inbouwen vraagt om een andere aanpak dan we gewend zijn en het kabelmanagement is ronduit beperkt. Ook de GPU-bracket is functioneel, maar niet bijzonder gebruiksvriendelijk en voelt wat omslachtig aan. De bouwkwaliteit is over het algemeen goed, al stellen we vraagtekens bij de gebruikte kunststoffen en de kans op verkleuring op de langere termijn, zeker gezien het prijssegment waarin deze behuizing zich bevindt.

Op het gebied van koeling laat de FLP02 steken vallen. Hoewel het systeem prima binnen veilige marges blijft, liggen de temperaturen duidelijk hoger dan bij veel moderne ATX-behuizingen. De turboknop klinkt op papier interessant, maar blijkt in de praktijk vooral een gimmick die veel lawaai produceert en nauwelijks extra koelprestaties oplevert. Wie maximale prestaties en stilte zoekt, zal dus zelf moeten investeren in betere casefans en mogelijk het verwijderen van interne brackets.

Alles bij elkaar is de SilverStone FLP02 geen behuizing voor iedereen. Zoek je de beste airflow, het strakste kabelmanagement of de stilste werking, dan zijn er betere keuzes. Maar voor liefhebbers van retro, sleeper builds en een unieke uitstraling is de FLP02 een geslaagde nichebehuizing die karakter en nostalgie boven pure efficiëntie plaatst. En soms is dat precies wat je zoekt en daarom ontvangt de FLP02, ondanks de minpunten, evengoed onze “Innovation Award".